Dagblaðið Vísir - DV - 20.07.2002, Side 37

LAUGARDAGUR 20. JÚLÍ 2002
HelQctrblctö DV 45 V
Voðaverk
í verbúð
Pilturinn vísaöi því næst lögreglunni á verbúðina
Regnbogann á Flateyri. Á dýnu í herbergi mannsins á
efri hæö, einum af sjö vistarverum sem búið var í, fundu
lögreglumenn látna konu sem lá á grúfu, klædda nær-
buxum og brjóstahöldum einum fata. Trollgarnsspotti úr
næloni var tvívafinn utan um háls hennar og svört rák
eftir hann fyrir ofan barkakýli. Hún hafði verið kyrkt.
Talið var að hún hefði verið látin í um hálfa til eina
klukkustund. í skýrslum lögreglu segir að ekkert hafi
þótt benda til átaka, húsgögn ekki oltið um koll og allt á
sinum stað nema helst rúmföt í óreiðu. Húsakynni á efri
hæð Regnbogans voru þannig að mati lögreglu að öll köll
eða háreysti hlytu að hafa heyrst um húsið, veggir þunn-
ir og lítið einangraðir en íbúar í næstu íbúðum höfðu
ekki orðið nokkurs óeðlilegs varir um nóttina og morg-
uninn áður en þeir héldu til vinnu.
Sjö sarabandsslit
Pilturinn og stúlkan áttu tæplega þriggja ára storma-
samt samband að baki. Þau kynntust haustið 1975 og tók-
ust strax með þeim náin kynni. Skömmu eftir áramót
réð pilturinn sig á bát í Vestmannaeyjum og kom hún
þangað um hálfum mánuði síðar. Sagði hún honum þá
að flesta daga á meðan hún var ein í Reykjavík hefði hún
verið við áfengisneyslu sem og haldið fram hjá honum
og selt sig 45 ára gömlum manni sem hún nafngreindi.
Slitnaði þá upp úr sambúðinni og hún fór aftur til
Reykjavíkur. Pilturinn fór nokkrum dögum síðar í kjöl-
far hennar, þau sættust og fóru að nýju til Eyja. Fljótlega
kom þó aftur til ósamlyndis. Þau hittu mann nokkurn á
götu sem bauð þeim til gleðskapar. Pilturinn afþakkaði
boðið en hún þáði og fór með manninum. Þegar hún kom
heim aftur sló pilturinn hana hnefahögg í andlit þannig
að hún hlaut skurð á vör og daginn eftir átti hann mök
við vinkonu hennar til að hefna sín. Varð þetta til þess
að stúlkan kastaði sér í sjóinn og hugðist svipta sig lífí
en hætti við á síðustu stundu vegna þess „hve vont
bragð var af sjónum", samkvæmt lögregluskýrslu um at-
burðinn. Fór hún síðan aftur til Reykjavíkur. Viku síðar
fór pilturinn aftur á fund hennar til Reykjavíkur og sætt-
ust þau þá öðru sinni en upp úr slitnaði á nýjan leik um
jólin 1976. Hafði pilturinn þá öðru sinni mök við aðra
stúlku. Fyrir áramótin sættust þau á ný og opinberuðu
trúlofun sína í mars 1977. í júlí sama ár kom enn til mis-
klíðar og samkvæmt frásögn piltsins lét stúlkan þá
ölflösku vaða í höfuð honum og henti trúlofunarhring
sínum út í buskann en sjálfur lét hann sinn í pant hjá
leigubílstjóra. Tveim dögum síðar leitaði stúlkan sátta
og keyptir voru nýir hringar. Ekki leið þó nema mánuð-
ur þangað til ósætti kom upp á ný. Sló þá stúlkan hann
með flösku í ennið svo talsvert blæddi en hann henti
vasa í höfuð hennar. Enn tókust sættir og var þriðja sett-
ið af trúlofunarhringum keypt. Sú sambúð stóð fram í
desember 1977 en þá deildu þau enn, þó án þess að áfengi
kæmi við sögu. Skildu þau þá i sátt og samlyndi. Laust
fyrir páska 1978 hringdi pilturinn í stúlkuna þar sem
hún var að vinna á Flateyri og spurði hvort þau ættu
ekki að reyna aftur. Hún féllst á það, fluttist til hans til
Reykjavíkur og vildi að hringar yrðu keyptir fjórða
sinni en piltinum þótti það í of mikið ráðist.
Friður ríkti þangað til í júli sama ár en þá deildu þau
enn og skOdu í sjöunda og síðasta sinn. Sáust þau ekki
aftur fyrr en 3. september, tveimur dögum áður en stúlk-
an var öll, en fyrsta þess mánaðar kom hann til Hnífs-
dals, þar sem stúlkan vann, frá Reykjavík með það fyrir
augum að gera úrslitatilraun til að endurvekja samband
þeirra. Hann kannaðist siðar við að hafa tvisvar hótað
að drepa stúlkuna og síðan sjálfan sig, færi hún frá hon-
um til annarra karlmanna. Pilturinn sagði þó enga al-
vöru hafa fylgt ógnununum, frekar hefði verið um „ást-
arjátningu“ að ræða.
Ofbeldi og fjölbreytilegt kynlíf
Á tímanum sem parið eyddi ýmist sundur eða saman
henti það oft að þau beittu hvort annað ofbeldi. Pilturinn
sagði stúlkuna oft hafa ógnað sér með hnífum og að
minnsta kosti þrisvar sært hann með þeim. Bar hann ör
á hægri upphandlegg af þeim sökum. Viðurkenndi hann
einnig að hafa lagt á hana hendur. Hann sagði stúlkuna
hafa verið afar kröfuharða í peningamálum og megnið af
fé hans farið í að fæða hana og klæða þegar þau voru
saman. Sjálfur hefði hann nánast gengið í lörfum. Hún
var vægast sagt mjög virk kynferðislega og greindi hann
frá því að hún hefði meðal annars haldið fram hjá sér
með æskufélaga hans meðan þau voru að skemmta sér
saman. Bestu vinkonur hennar vitnuðu sömuleiðis um
að hún hefði margoft selt sig fyrir peninga og sjálf sagði
hún piltinum frá því að hún og vinkona hennar hefðu
einhverju sinni selt sig einum og sama manninum, bæði
vegna spenningsins og eins vegna peningaleysis. Piltur-
inn sagði sömuleiðis frá því að stúlkan hefði farið fram
á það við hann að hann hefði samfarir við þessa vinkonu
hennar og tvisvar heföi þaö komið fyrir að vinkonan
hefði stigið nakin upp í rúm til þeirra. Stúlkan rak hana
þá á brott þrátt fyrir að hafa áður sjálf stungið upp á því
að þau færu saman í „þrihyrning" eða „tríó“. Önnur vin-
konan sagði sömuleiðis frá því að hafa haft kynmök við
stúlkuna þó hún segði að um „ölæðisverk11 hafi verið
ræða og hún ekki borið ástarhug til stúlkunnar.
Báðar sögðu vinkonur stúlkunnar hana hafa verið
með Qölda karlmanna á þeim tíma sem hún og pilturinn
voru ekki samvistum og sögðu meðal annars frá líkam-
legum viðskiptum hennar við svertingja og Filippseying
á Keflavíkurflugvelli einhverju sinni og hún hefði hald-
ið fram hjá piltinum með svertingja meðan þau voru í
sambúð. Þegar pilturinn innti þær eftir hvort stúlkan
væri í tygjum við aðra karlmenn þrættu þær þó ávallt
fyrir það.
Vitni sögðu stúlkuna hafa fært þá skýringu fyrir veru
sinni fyrir vestan að hún væri að reyna að losna við pilt-
inn þó ekki hafi hún orðað sérstaklega að hún óttaðist
hann. Hún sagði þó frá því að hann hefði oft lagt á hana
hendur og sýndi ör í andliti því til staðfestingar.
Heimsókn í Hnífsdal
Þegar pilturinn kom tO Flateyrar 1. september til að
reyna að hafa uppi á stúlkunni fékk hann vinnu í frysti-
húsinu. Daginn eftir, á laugardegi, sagði samstarfsfélagi
honum frá heimamanni sem hún hefði verið í slagtogi
við um hríð. Sá kom á vinnustað piltsins á sunnudags-
morgninum og þáði þá vín hjá piltinum. Af tilviljun hitt-
ust þeir aftur í hádeginu og tóku síðan til við drykkju.
Barst stúlkan þá i tal og afréðu þeir að heimsækja hana
til Hnífsdals. Stúlkan brást reið við komu piltsins en
leyfði honum þó að gista um nóttina og sváfu þau sam-
an þá. Ekki orðaði hann nýja sambúðartilraun við hana
þá.
Á mánudagsmorguninn höfðu stúlkan og vinkonur
hennar í hyggju að segja upp vinnunni og halda aftur til
Reykjavíkur. Varð pilturinn þeim samferöa til Isaíjarð-
ar. Höfðu stúlkumar áfengi um hönd og komu við á veit-
ingastaðnum Mánakaffi þar sem stúlkan stríddi piltinum
óspart að sögn vitna. Ekki var laust í flugi til Reykjavík-
ur og ákváðu þá stúlkan og vinkonur hennar að fara til
Flateyrar með piltinum og búa hjá honum þangað til
hann hefði þénað nægilega mikið til að greiöa flugfar
þeirra tii Reykjavíkur. Eftir viðkomu í húsi fyrrverandi
kærasta stúlkunnar á Flateyri, þar sem hún og vinkon-
Þriðjudagsmorguninn 5. september 1978
kom tæplega tuítugur piltur á heimili hrepp-
stjórans á Flateyri, sagðist hafa orðið unn-
ustu sinni að bana og óskaði eftir þuíað
uerða færðurá næstu lögreglustöð. Hrepp-
stjórinn hafði þegar samband uið lögregl-
una á ísafirði. Þegar hún kom á staðinn
uirtist pilturinn mjög miðursín og suaraði
aðspurður huað hefði gerst: „Þetta átti ekki
að fara suona.“
ur hennar drukku stíft en piltarnir ekki, héldu stúlkan
og pilturinn yfir í verbúðina Regnbogann. Hann hafði þá
beðið stúlkuna um að eyða með sér nótt og þau tækju
síðan upp sambúð en hún ekki fallist á það. Áttu þau sið-
an mök en sofnuðu um miðnættið.
Kynlífsjátningar eftír sættír leiddu til átaka
Klukkan sex morguninn eftir bankaði vinnufélagi
piltsins á hurðina til að vekja hann til vinnu. Fór hann
hvergi en tók þess í stað að þrábiðja stúlkuna um að taka
saman við sig að nýju. Hún var treg til og sagði full-
reynt. Að loknum kynmökum skipti hún hins vegar um
skoðun og samþykkti að þau tækju aftur upp samband.
Hófu þau næst að ræða saman um framtíðina sem og
hvað þau hefðu tekið sér fyrir hendur þann tíma sem
þau voru í sundur. Pilturinn sagði henni frá tveim stúlk-
um sem hann hafði verið með en stúlkan taldi upp tólf
menn sem hún kvaðst hafa haft samfarir við, þar á með-
al svertingjana tvo og Filippseyinginn á Keflavíkurflug-
velli. Enn fremur sagði hún honum frá kynmökum sín-
um við vinkonur sínar.
Við þetta varð pilturinn fjúkandi reiður og sló stúlk-
una utan undir. Hún sló til baka og frekari átök spruttu
upp í framhaldi. Hann tók hana þá hálstaki en hún
reyndi að vega til hans með hnífi sem hann náði af henni
og kastaði burt. Tók hann því næst snæri sem var utan
um farangur hans, brá því um háls hennar og herti að.
Þegar hann loks linaði takið heyrði hann soghljóð frá
henni en gat ekki þreifað eftir púlsinum vegna þess hve
skjálfhentur hann var.
Hann settist miður sín á stól og beið í nokkrar mínút-
ur en stúlkan bærði ekki á sér. Hann rauk því næst út
og hélt til hreppstjórans til að gefa sig fram.
Elskaði hana af einlægni
Pilturinn fullyrti að hann hefði aldrei ætlaö sér að
deyða stúlkuna, aðeins hræða hana. Hann hefði verið
viti sínu fjær af bræði vegna játninga hennar um kynlíf
sitt. Geðlæknar sem rannsökuðu andlegt ástand hans
töldu hann sakhæfan en tóku fram að uppeldi hans hefði
verið slæmt og félags- og tilfinningaleg aðbúð hans í
bamæsku með eindæmum óheppileg. Heföi þetta staðið
persónuleikaþroska hans mjög fyrir þrifum. Þeir sögðu
einnig bersýnilegt af ummælum hans um stúlkuna að
hann hefði elskað hana af mikilli einlægni en þau hins
vegar átt fátt sameiginlegt nema kynmök, drykkju og
dansskemmtanir.
Átta ára fangelsi
Hæstiréttur taldi ekki sannað að fyrir piltinum hefði
fyrirfram vakað að svipta stúlkuna lífi. Hins vegar sagði
dómurinn það atferli hans að bregða snæri um háls
henni og herða að stórháskalegt og ekki hefði honum
getað dulist að langlíklegast var að af því hlyti hún líf-
tjón. Tekið var tillit til ungs aldurs piltsins og hann
dæmdur í átta ára fangelsi.
*
C
*
f