Lesbók Morgunblaðsins - 20.09.1964, Blaðsíða 8

Lesbók Morgunblaðsins - 20.09.1964, Blaðsíða 8
mannahöfn. Þau eigá líka stórt og vand að sófaborð, en annars bera innanstokka. inunir þess merki, að hér hefur hag- sýni og smekkvísi ráðið, en ekki prjál- sýkin, sem nú á dögum kemur alltoí mörgum á kaldan klaka fjárhagslega. ,\Jg þessi er frá Kaupmannafaöfn,** segir Friðrika hlssjandi og bendir á geysistóra kommóðu, sem ekki er aÆ •nýjustu gerð. „Fyrst eftir að við kom- um út byrjuðum við að draga að okk- ur það nauðsynlegasta og fórum þá oft í skranbúðir í hliðargötum til að skoða", baetti hún við. „Þessi gamla kommóða var ekki sérlega falleg, þegar við keypt- um hana. Kn ég sá, að ég gat málað hana og gert hana að hálfgerðu „rari- teti" — og það er hún orðin, a.m.k. í mínum augum". Við héldum líka satt að segja, að þetta vseri einhver dýr- mætui .erfðagripur — og ekki er ósenni- legt, að hann verði það einn góðan veð- urdag. Ein á kommóðunni góðu stendur þó áreiðanlega dýrmætur erfðagripur — bg það var ekki fjarri lagi hjá okkur. „Þc4ta er Víst gömul salut-kanóna frá Bessastöðum", segir Friðrika. „Hún stóð alltaf uppi á hillu í eldhúsinu hjá mömmu og pabba og mér hefur alltaf fundizt faún hluti af sjálfri mér svo að ég bað um hana — og fékk. JVnnars kemur hún frá föðurömmu minni. , Bræður hennar áttu hana. Hún er senni leea steypt í Frederiksværk árið 1766. ' Það stendur a.m.k. á kanónunni", segir Friðrika. Fjölskyldan í stofunni að Lundi. Við vorum seint á ferð <>g Björn Geir var kominn í nútti '.oppinn. En I kvöldkai f i að Lundi ¦ gjörn Geir er orðinn sex ára. Stór strákur, sem kom í heiminn úti í Kaupmannahöfn, en fluttist síðan í Kópavog og þar er hann nýbyrjaður að ganga í skóla. Jafnvel í Kópavogi eru þau ekki- byrjuð á dönskunni sex Mfa svo að Björn Geir heldur sinni dcnsku við með því að lesa Andrés Önd heima á kvöldin, því hann er orðinn fluglæs bæði á íslenzku og dönsku. Og auðvitað er Andrés Önd uppáhaldsnámsbókin, enda er And- rés kunnur sómakarl, bæði heima og erlendis, eins og þar stendur. Björrí Geir er vasaútgáfa af föður sínum, en verður það varla lengi, því hann ætlar að verða eins stór og pabbi — og þá verður hann líka orðinn stór. Það er nefnilega mesta furða hve vel pabbanum tekst að troða sér inn í litla Citroen-bílinn þeirra, sem þrátt fyrir allt rúmar alla fjölskylduna og meira en það. J æja, við ættum að fara að kom- ast að efninu. Lesbókin er nefnilega kom in í heimsókn til þriggja manna fjöl- skyldu í Lundi við Nýbýlaveg í Kópa- vogi ag hér er það Björn Geir sem sit- ur í öndvegi. Ekki vegna þess að hann sé einhver ólátabelgur, sem stjórni öllu á heimilinu. Nei, heldur vegna þess, að hann er Ijósgeislinn á heimilinu, eins og guðhræddar konur orða það. Og þannig á það einmitt að vera. Foreldrarnir eru Leifur Þorsteinsson, Ijósmyndari, og Friðrika Geirsdóttir, augJýsingateiknari. Frúin vinnur úti, ÍSLENZK HEIMILI eins og titillinn bendir til — ekki að- eins tii tekjuöflunar, heldur hefur hún líka gaman af starfinu. Það skiptir ekki hveð minnstu máli. Sveinninn unir vel hjá ömmu og afa á daginn, en þau búa í sama husi. Þar þarf enginn að láta sér leiðast, því á þessu heimili er mikið starfað og þar gerist margt. Afinn er nefnilega hann Geir í Eskihlíð, sem margir kannast við — og hann á ó- grynnin öll af hænum, svínum, kúm"— og svo einn hest og eina dráttaftvél, segir Björn Geir. Á bænum eru líka nokkrir hundar og kettir. Um daginn voru komríir f jórir hundar, en þá var sá yngsti, sem nefndist NÝI LILLI, gefinn vandalausum og var að vonum mikil eftirsjá í faonum. t ið báðum um að fá að koma I heimsókn til Leifs og Friðriku vegna þess að það eru ekki nema tvö ár síð- an þau komu frá Kaupmannafaöfn — Og dönsk húsgögn eru meðal þess, sem íreistar hér úti á landinu kalda. í»au sögðu hins vegar, að lítið væri að sjá hja þeim af slíku, því í Kaupmannahöfn hefðu þau verið við nám og ekki haft efni á að eyða miklu fé til húsgaigna- kaupa frekar en annars. Okkur væiri samt óhætt að koma í ki/öldkaffið, þv£ kunningjarnir væru hvort sem er svo latir að heimsækja þau þarna suður í Kópavogi. Engu væri líkara en Reyk- víkinigar téldu fjarlægðina suður eftir háli'gerða þingmannaleið og þar af leið- andi drykkju þau kvöldkaffið oftast tvö ein. Allir gestir væru meira en velkomnir. AS Lundi eru margar íbúðir, því bú- ið er stórt og það krefst mikilla starfs- krafta. Dóttir bótr.dans og tengdasonur tak^ samt ekki mikinn þátt í bústörfun- um, en Björn Geir er fulltrúi þeirra við mJEltir, fóðrun og annað markvert, sem fram fer. Þarna hafa þau fjögur her- bergi og eldhús, mjög hlýlega íbúð í hljóðlátu umhverfi. Hér er gestum boð- io að setjast í danska Safari-stóla, ein- falda og stílhreina harcHriðarstóla með leðuráklæði — og svo þægilega að sitja í, að það er beinlínis hætta á að fólkið sitji uppi með gestina. Svo segjast þau hafa komið tómhent frá kóngsins Kaup- nú ber hún kaffið á borð og mikið og gott kaffibrauð — og það er sannarlega þess virði að koma hingað í kvöldkaffi. Og við förum að rabba um veru 'þeirra í Kaupmannahöfn. Hálft í hvoru sjá þau eftir að hafa ekki ílengzt ytra, því starfsmöguleikar og tekjur eru þar betri segja þau — fyrir út- lærðan Ijósmyndara og ^auglýsingateikn ara. En heimahagarnir hafa sterkt að- dráitarafl sem betur fer, þótt fæðin hér veiti fólki ekki svipaða möguleika og tækifæri og útlandið. „Hjá okkur þessum fáu, sem vinnum að vöruljósmyndun, auglýsingateikning- um og „reklame" yfirleitt er þetta hálf- gert brautryðjendastarf hérna", segir Leifur — „því til skamms tíma hefur Frú Friðrika við teikniboröið í vinnustoí'u sinni. 8 LESBÖK MORGUNBLAÐSINS — 29. tbl. 1964

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.