Lesbók Morgunblaðsins - 19.03.1988, Blaðsíða 18

Lesbók Morgunblaðsins - 19.03.1988, Blaðsíða 18
Reisuklúbburinh: Sumarleyfisvenjur íslendínga kannaðar íslendingar ferðast mikið, flakka trulega meira út fyrir land- steinana en flestar aðrar þjóðir miðað við fólksfjölda. „Að ferð- ast er ein leiðin til að finna sjálfan sig og rjúfa einhæfni hvers- dagsleikans," segir f inngangi kynningarrits ferðaskrifstofunnar Sögu. Kannski er flökkueðli f blóðinu hjá eyþjóðum eins og okk- ur — að komast yfir sollinn sæ, yfir á fast meginland — kannski víkingablóðið sem svellur í æðum — eða áhrif frá umhverfinu, að kynnast nánar þeim þjóðtun sem sækja okktir heim og þeim fjarlægu löndum sem birtast í töfraljóma á sjónvarpsskjáum. Kannski þetta allt saman undir harðri stjórn blessaðrar peninga- skjóðunnar. Ferðatilboð stjórnast af eftir- spum eða öfugt. Ferðablaðið er búið að fletta í gegnum ferðatil- boð þriggja^ stærstu ferðaskrif- stofanna á íslandi og hefur ekki komist hjá því að veita eftirtekt ákveðnu ferðamunstri. Við skul- um virða fyrir okkur þetta ferða- munstur með því að blaða í kynn- ingarritum Reisuklúbbsins hjá þeim fjórum ferðaskrifstofum sem bundist hafa samtökum til að gera sólarlandaferðir íslendinga á Spánarslóðir ódýrari með sameig- inlegu leiguflugi. Þær eru Atlan- tik, Ferðamiðstöðin, Pólaris og Saga. Sól blönduð sjávar- seltu og sandi Hvít, sólbökuð sandströnd sem teygir sig út á lognkyrrt haf virð- ist vera það umhverfi sem íslend- ingar kjósa sér helst í sumarfrí- inu. Vöðvabólgan, landlægur sjúkdómur íslendinga, líður vel úr í sólinni og sjávarseltan gerir brúnkuna miklu varanlegfri en sólarlampinn. Margir Spánverjar undrast það að íslendingar skuli sækja svona mikið á Spánarslóðir yfir heitasta tímann. En Spánar- ferðir hafa verið á boðstólum hér um 20 ár og eru alltaf jafnvinsæl- ar. ódýru spönsku vínin heilla líka. Ferðamiðstöðin býður sínar hefðbundnu ferðir til Benidorm 14. árið í röð. Atlantik og Pólaris bjóða báðar upp á Mallorca, Pólar- is með ferðir til Ibiza að auki, en Saga er aðallega með Costa del Sol. Kvöld- og næturlíf á götum spánskra borga heillar líka. Að ganga léttklæddur úti þegar rökkrið færist yfir og sólarhitinn situr notalega í líkamanum eftir strandlíf dagsins, er nokkuð sem margir íslendingar láta sig dreyma um á köldum, hryssings- legum vetrardögum. Kvöldgang- an leiðir margt fyrir augu og eyru, götumálarana, freistingar versl- ananna og litskrúðugt mannlíf götunnar, meðan setið er á útiveit- ingahúsi yfir kvöldmáltíð. Spánn býr líka yfir fornri menn- ingu sem gaman er að skoða, en þeir sem fara ár eftir ár til Spán- ar eru sjálfsagt búnir að skoða þá hella og garða sem eru kennd- ir við dreka og ljón, kirkjur og kastala. Það er eitthvað annað sem heillar. íslendingar eru samheldnir og vilja yfirleitt skemmta sér saman í sumarfríinu. Unga kynslóðin, „disco" eða hljómborðs-kynslóðin, sækir mikið til Spánar og fyrir- bærið „íslandsbar" er víðast til staðar þar sem íslendingar venja komur sínar í sumarfríum. Og Spánverjar á „íslandsbörunum" tala oft hrafl í íslensku, sem marg- ir kunna vel að meta. Barnafjöl- skyldur vilja líka fá leikfélaga fyrir börnin sín. Margir kynnast á ströndinni eða við laugina og- fara út og skemmta sér saman. Góð vináttubönd geta skapast sem eru mikilvæg fyrir mannleg sam- skipti á dögum myndbandaveldis- Pjakkaklúbbur, krakkaklúbbur og litli sólklúbburinn íslendingar taka börnin gjarn- an með í sólarlandafrí. Börnin þurfa líka á sól og útiveru að halda, eftir inniveru skammdegis. En foreldrarnir vilja kannski hvfla sig á meðan krakkarnir eru hald- in óstöðvandi ævintýraþrá. Til að mæta kröfum barnafólksins hefur Pólaris undanfarin ár verið með svokallaðan Pjakkaklúbb. For- sprakki Pjakkaklúbbsins (nöfnin eru dálítið hrekkjaleg) sér um að leiða krakkana í fjörugar ævin- týraferðir. Ferðamiðstöðin kynnir nú sambærilega nýjung og er með sérstakan „krakkaklúbb" og svo- kallaðar „fjörferðir". Og Saga er Hvará að lenda? hæst. í Evrópu eru lendingarleyf- in enn að mestu háð pólitík. Breska fréttablaðið segir, að „Bananaflugfélagið" eigi til dæm- is auðvelt með að fá lendingar- leyfi á Heathrow-flugvelli af því að British Airways vilji fá að lenda í „Bananaborg", sem sé vinsæll sumarleyfisstaður hjá Bretum. Að sjálfsögðu er hvorki „Bananaflug- félagið" né „Bananaborg" til á landakortinu. Forréttindi að lenda á Heathrow Það verður mikið áfall fyrir flugfélög ef þau verða knúin til að lenda á minni fiugvöllum sem eru ekki eins miðsvæðis. En ef lendingarleyfi verða seld hæst- bjóðanda munu flugfélög og far- þegar þeirra hugsa sig tvisvar um' áður en lent væri á stærstu, eftir- sóttustu og þá um leið á dýrustu flugvöllunum. Það gætu orðið for- réttindi farþega sem ferðast í við- skiptaerindum og borga hæstu flugfargjöld að lenda á Heathrow og víðar. Ef lausnin verður að bjóða lendingarleyfi til hæstbjóð- Eins gott að hafa stjórn á hlutunum. anda má segja að alþjóðlegir flug- vellir verði háðir kvótakerfi, sem íslendingar þekkja vel. Það er að segja, eitt flugfélag má lenda hérna og annað aðeins þarna, gegn ákveðinni greiðslu. Hvar á að byggja nýja flugvelli? Rætt er um fjölgun flugbrauta, hraðlestir til og frá flugvöllum, hagkvæmari uppbyggingu á flug- völlunum sjálfum til þess að þjón- ustan gangi hraðar. Slíkar breyt- ingar myndu að sjálfsögðu hjálpa mikið, en þeir flugvellir sem fyrir eru gætu samt engan veginn tek- ið við tvöföldum farþegafjölda. Það verður að byggja fleiri flug- velli — en hvar á að byggja þá? Lausnin gæti verið að byggja upp flugvelli á minni, fátækari stöðum, þar sem íbúarnir myndu taka hávaðasömum atvinnumögu- leikum fegins hendi. í Bretlandi er rætt um að stækka flugvöllinn í Manchester, þar sem flugumferð um Gatwick og Heathrow má ekki verða öllu meiri. Fáar ríkis- stjórnir væru á móti því að taka við himinháum fjárhæðum fyrir lendingarleyfi. Þær fjárhæðir yrðu eflaust notaðar til að byggja upp flugvelli sem eru lítið notaðir, gera þjónustuna þar skemmtilegri og umfram allt byggja upp þægi- legt og hraðvirkt samgöngukerfi til þeirra. Öryggisþátturinn Af öryggisástæðum eru stóru flugvellirnar betur staðsettir lengra frá þéttri byggð. Tækni- búnaður flugvéla til að forðast árekstra í lofti er ekki mikið þró- aður og fréttir um að rétt hafi tekist að forða árekstri berast æ oftar. Hættan á árekstrum er mest þegar flugvélar bíða eftir lendingarleyfi á mesta annatíma og sveima margar yfir fjölförnum flugvöllum. Flugvélunum er stjórnað inn til lendingar eftir því sem flugvöllurinn getur tekið við, en á meðan verða þær að halda sér á flugi og reyna að forðast hvor aðra á hættulegum hraða. Flugfélögin munu berjast á móti öllum áætlunum um að byggja upp flugvelli langt frá núverandi flugvöllum sem eru staðsettir miðsvæðis. Oft er sagt að það þurfi stórslys til að breyta hugsunarhætti og mikið flugslys yfir þéttri byggð myndi trúlega hafa jafnmikil áhrif og Cherno- byl-slysið. Kannski er það lausnin að selja eftirsóttustu lendingar- leyfin til hæstbjóðanda til að auð- velda flugumferðarstjórn. Þeir sem borga dýrustu flugfargjöldin hefðu þá ákveðin forréttindi. En í beinu framhaldi verða þáð líklega forréttindi að fá að lenda á minni, öruggari og ódýrari flug- völlum og taka hraðlestir inn í borgirnar. The Economút, 27.febrúar

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.