Tíminn Sunnudagsblað - 26.01.1964, Blaðsíða 3

Tíminn Sunnudagsblað - 26.01.1964, Blaðsíða 3
 HJÖRTUR KRISTMUNDSSON: ¦ : Lauga gamla : ¦ Hún Lauga var bæði gömul og grett Það er að segja, hún vissi það vel, " H og geöprýöin eftir því. þeir voru ekki kveðnir í jörð. ; Hún stoppaði sokka og stagaSi skó, Hún hugsaði aðeins um herbergið sitt ^ er slitnuðu óðar á ný. og hélt um það tryggan vörð. _ Oftast hún bölvaði og ba8 fyrir sér, blessaði og skammaði um leið. B En bölvaði hún aðeins, það vissi á vont, Hún kunni svo mögnuð kynjaráð, B ¦ þá var hún í alvöru reið. er klekkti á þeim vættafans. ¦ Hún sálma þuldi og sagði þeim ¦ að sigla til andskotans. ¦ ¦ Hún var líka trúuð á vestfirzkan hátt. Svo opnaði 'ún hurðina í hálfa gátt ¦ ¦ Þeir Vidalín elska þar. og hrækti yfrum til mín, * ¦ Já, það var nú kjarkur í karli þeim lokaði aftur og signdi sig ¦ og kjarnyrt „Postillan" var. og seildist í Vídalín. E Það dugir ekki annað, er dimma fer ~ og drauganna eflist lið. Þá brúkaði Lauga hans bitrustu ©rð Mér ógnaði kyngikraftur sá, og bætti sjálf dálitlu við. er kerlingin skerpti sig. _ En draugarnir hopuðu heldur skammt B og hópuðust kringum mig. g - Sjö ára gamall ég sá hana fyrst. Þótt læsi ég fimm sinnum „Faðir vor", ¦ H það sveitarráðstöfun var, þeim fækkaði ekki hót. ¦ ¦ að ég skyldi settur á sama bæ Þeir espuðust bara og yggldu sig ¦ ¦ og sitja hjá rollunum þar. og öskruðu í þokkabót. ¦ B Sjálfum fannst mér ei setan löng ¦ og sízt of mikið um ró. ¦ B Eg kindurnar elti um ása og drög, En svó komu jólin, sem færa oss frið, " oftast með botnlausa skó. þá fagnaði Lauga og hló. Hún gladdist af fæðingu frelsarans og færði mér nýja skó. Er kvöldaði rak ég kindurnar heim. Þá fannst mér hún verða fríð og góð. ¦ þá kynntist ég Laugu fljótt. ég frelsarans undraðist mátt, B ~ Hún reif af mér skóna, því skapið var heitt, að geta slíkri Gilitrutt - og skammaðist langt fram á nótt. gerbreytt á þennan hátt. - Með blóðrisa iljar í bólið ég skreið, hún bölvaði í jötunmóð. ¦ Ég kunni að lokum kynlega vel Hún klappaði jafnvel á kollinn á mér. _ þeim kröftuga vögguóð. þá komið var fram á nótt, og nú rak hún draugana alveg út og allt varð svo kyrrt og hljótt. ¦ Er hallaði sumri og húmaði að, Svo lokaði hún bænum og blessaði um leið B ¦ hún hafði á ýmsu gát. en bölvaði ekki neitt. B ¦ Þá tefldi 'ún við drauga — og djöflafans Mér leiddist kyrrðin og líka það, a ¦ og draugarnir urðu mát. hve Lauga var orðin breytt. ¦ T 1 M 1 N N — SUNNUDAGSBLAÐ 75

x

Tíminn Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/301

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.