Heimilistíminn - 20.10.1977, Blaðsíða 22

Berit Brænne: Þýðing
6
Sigurður Gunnarsson:
l
og systkin hans
og Tóti þreyttust aldrei að horfa á þá og
fylgjast með leik þeirra.
Og svo kom röðin að ánum. í aprilmánuði,
sem var fremur umhleypingasamur að þessu
sinni, fæddust litlu lömbin smám saman eitt af
ööru. Það var alltaf mikill viðburður í huga
bræðranna, nýtt lamb bættist i hópinn, og þeir
voru alltaf tilbúnir að hjálpa pabba og afa við
kindurnar eftir beztu getu. Og nú var kumrað
og jarmað og baulað i Bárðarbæ frá þvi
snemma á morgnana og langt fram á nótt.
Góa litla hans Tóta, sem nú var orðin stór ær,
hafði eignazt tvær gimbrar, svarta og hvita.
Hann kallaði þær Sóley og Surtlu. Og Tóti var
svo vænn, að hann gaf Bárði bróður sinum
Surtlu litlu.
Á Surtla min að fara með kindunum á fjall i
sumar?” spurði hann.
,,Já, að sjálfsögðu Bárður minn,” sagði
amma. „Heldurðu, að mamma þeirra vilji fara
frá lömbunun sínum?”
,,En hún er svo litil,” sagði Bárður. Það fór
alveg eins fyrir honum og Tóta, þegar Góa litla
átti að fara á fjall i fyrsta sinn.