Eintak

Tölublað

Eintak - 24.05.1994, Blaðsíða 9

Eintak - 24.05.1994, Blaðsíða 9
Hiti í kosningabaráttunni hjá Rithöfundasambandinu Atkvæði sótt á elliheimili og austur á Sogn Á aðalfundi Rithöfundasam- bands íslands um næstu helgi verða kosningar til formanns og stjórnar sambandsins. Þó kosningabaráttan hafi ekki verið framarlega í fjöl- miðlum hingað til, er töluverður hiti í henni, einkum baráttunni um formannssætið en um það keppa þau Ingibjörg Haraldsdóttir og Kjörtur Pálsson. Stuðningsmenn Hjartar hafa sýnt meiri hörku við atkvæðasmölun og meðal annars sótt atkvæði inn á elliheimili og austur á Sogn en kosningabarátta stuðningsmanna Ingibjargar hefur verið á lægri nótum. Kosningabar- áttan fer aðallega fram í síma og eru þá stuðningsmenn beggja að minna á sinn frambjóðanda og biðja um stuðning. Um 60 manns hafa þegar skilað inn kjörseðlum þegar vika er til aðalfundarins og er það svipaður fjöldi „utankjörstaðaatkvæða" og í kosningunum fyrir tveimur árum. EINTAK hafði samband við nokkra rithöfunda í báðum stuðn- ingsmannahópum til að reyna að kortleggja hvaða fylkingar eða hóp- ar stæðu á bak við formannsefnin. I grófum dráttum má segja að það sem kallast Máls-og menningar- klíkan standi á bak við Ingibjörgu en hluti af fyrrum stuðningsmönn- um Þráins Bertelssonar, fráfar- andi formanns, standi á bak við Hjört. Upphaflega ætlaði Þráinn Bert- elsson aftur fram sern formaður Rithöfundasambandsins í þessum kosningum og Ingibjörg ætlaði áfram að gefa kost á sér í stjórn sambandsins. Ólafur Haukur Símonarson bauð sig þá fram gegn Ingibjörgu í stjórnina og taldi hún að það framboð væri runnið undan rifjum Þráins. Mótleikur hennar var að fara gegn Þráni í for- mannsembættið sem aftur leiddi til þess að Þráinn hætti við framboð sitt og Hjörtur ákvað að gefa kost á sér. Ekki lengur á flokks- pólitískum linum Einn þeirra sem EINTAK ræddi við sagði að stuðningsmenn Hjart- ar væru að reyna að reka kosninga- baráttu sína eftir flokkspólitískum línum en það væri úrelt fyrirbæri í dag og bæri keim af ofsoknaræði. Að vísu væri Ingibjörg með rétt flokksskírteini ef út í það væri farið en af fyrrum formönnum Rithöf- undasambandsins síðustu 20 árin hafa nær allir komið úr Alþýðu- bandalaginu eða tengst þeim flokki. Bent hefur verið á að i kosning- aslag sem þessum snúist baráttan frekar um persónur en málefni og það hafi oft gefist vel að blanda síð- an pólitík inn í dæmið. Þetta hafi gerst í síðustu formannskosningum fyrir tveimur árum þegar Þráinn Bertelsson keppti um embættið við Sigurð Pálsson. Þá hafi Hrafn Gunnlaugsson stigið fram á sjón- arsviðið sem stuðningsmaður Sig- urðar og lenti um leið í ritdeilu við Þráin. Menn hafi síðan tengt stuðn- ing Hrafns við Sigurð á þann hátt að hann væri innanhandar hjá Davíð Oddssyni og þetta hafi kostað Sigurð embættið en mjög mjótt var á munum milli þeirra tveggja, Sigurður hlaut tæplega 100 atkvæði en Þráinn rúmlega 100 at- kvæði. Atvinnumenn og hinir Rithöfundasambandið telur nú rúmlega 300 félagsmenn og þar af eru 30-40 sem eru að reyna að lifa eingöngu af skáldskap sínum. Bent hefur verið á að nær enginn af þess- um atvinnumönnum styðji Hjört og fremur að hann sæki sinn stuðn- ing til þeirra félagsmanna sem komið hafa inn sökum starfa sinna við að skrifa ævisógur, viðtalsbæk- ur, sögulegan fróðleik o.s.frv. At- vinnumennirnir eru áberandi í launasjóðnum og margir þeirra skrifa fyrir Mál og menningu sem nú er eitt öflugasta forlag landsins. Munurinn á formannsefnunum endurspeglast svolítið í stefnu þeirra að því leyti að Ingibjörg vill reka Rithöfundasambandið áfram sem stéttar- og hagsmunafélag og reyna að fá hærri ritlaun og meira af fé í sjóði félagsins. Hjörtur aftur á móti vill meiri dreifingu á fé til fé- lagsmanna sambandsins og að ekki sé gert að skilyrði fyrir þá sem á annað borð fá styrki úr sjóðum þess eða öðrum sjóðum að þeir vinni ekki aðra vinnu á meðan. Menntun og störf Hjörtur Pálsson er einkum þekktur sem ljóðskáld en hann er fæddur á Sörlastöðum í Fnjóskadal í S-Þingeyjarsýslu árið 1941. Hann lauk stúdentsprófi frá MA árið 1961 og cand. mag. í íslenskum fræðum frá Háskólanum 1972. Hann starf- aði fyrst sem fréttamaður á RUVog síðar dagskrárstjóri frá 1972-1984. Meðal bóka hans má nefna ljóða- bækurnar Dynfaravísur, Fimm- strengjaljóð, Sofendadans og Haust í Heiðmörk. Hann hefur þýtt fjölda verka á íslensku, meðal annars verk eftir Isaac Bashevis Singer og Aug- ust Strindberg. Hjörtur hlaut heið- ursviðurkenningu Rithöfundasjóðs RUVárið 1989 og Rithöfundasjóðs Islands 1990. Hann varð bæjarlist- armaður Kópavogs 1990. Ingibjörg Haraldsdóttir er einnig ljóðskáld en einkum þekkt fyrir þýðingar sínar á verkum Fjodor Dostojevskí. Hún er fædd í Reykja- vík 1942 og lauk stúdentsprófi frá MR 1962 og síðan mag. art. í kvik- myndastjórn frá Kvikmyndaskólan- um í Moskvu 1969. Ingibjörg hefur búið og starfað lengi á Kúbu, var þar aðstoðarleikstjóri við Teatro Estudio í Havana árin 1970 til 1975 og hún var formaður Vináttufélags Islands og Kúbu frá árinu 1977. UNDARLEQ VERÖLD HILMARS ARNAR Ingibjörg Haraldsdóttir Meðal bóka hennar má nefna ljóðabækurnar Þangað vil ég fljúga, Orðspor daganna og Nú eru aðrir tímar. Ingibjörg hlaut menningar- verðlaun DV fyrir þýðingu sína á Fávitanum eftir Dostojevskí árið 1988 og ljóðabók hennar Nú eru aðrir tímar var tilnefnd til íslensku bókmenntaverðlaunanna 1989. Meiri jöfnuð Hjörtur Pálsson segir í samtali við EINTAK að hann vilji gjarnan vera fulltrúi sem flestra í samband- inu. „Ég vil stuðla að meiri jöfnuði meðal félagsmanna en ekki ójöfn- uði og hafa sambandið eins opið og lýðræðislegt og hægt er fyrir félags- menn," segir Hjörtur. „Ég tel að ég hafi fengið góðar undirtektir meðal félagsmanna við þessi sjónarmið mín." Hjörtur segir ennfremur að hon- um sé heldur illa við kosningalof- orð sem guð og lukkan ræður hvort hægt verði að standa við eða ekki. Þess vegna geti hann engum lofað gulli og grænum skógum. „Hins vegar eru trén að laufgast þessa dagana og ég vona að rithöfundar eigi gott sumar framundan. Ég mun reyna að gera mitt besta ásamt þeim sem vilja með mér vinna," segir Hjörtur. Barátta á erfiðum tímum Ingibjörg Haraldsdóttir segir að það sé einkum þrennt sem hún muni leggja áherslu á nái hún kjöri. „Ég mun berjast fyrir hagsmunum rithöfunda og annarra félagsmanna á tímum erfiðleika sem nú eru í bókaútgáfu," segir Ingibjörg. „I öðru lagi mun ég vinna að því að bæta andrúmsloftið innan Rithöf- undasambandsins og stuðla að ein- ingu meðal félagsmanna þess, Hjörtur Pálsson þannig að það verði vettvangur skoðanaskipta og umræðu þeirra í millum. Og í þriðja lagi er það starf út á við því mér finnst að rödd rit- höfunda mætti heyrast betur í þeim umræðum sem eru um menningar- mál í þjóðfélaginu." Fleiri í kjöri Fyrir utan kjörið um formann Rithófundasambandsins verður kosið um varaformann, einn með- stjórnanda og einn varamann í stjórn. Þeir sem gefa kost á sér í varaformanninn eru Hilmar Jónsson, Kristján Jóhann Jónsson og Ólafur Haukur Sím- onarson. Um sæti meðstjórnanda munu berjast þau Guðjón Frið- riksson, Kristín Ómarsdóttir og Kristján Hreinsson, og um vara- mannssætið þau Eyvindur P. Ei- ríksson, Rúnar Arthúrsson og Steinunn Jóhannesdóttir. O SILFURSKOTTUMAÐURINN SILFURSKOTTUMAÐURINN © MYNDASAGA EFTIR SJÓN & STEINGRÍM EYFJÖRÐ Afdipló- matískum dónaskap Fáir menn skipa hærri sess í lífi mínu en James Carver III. Við urð- um óvart sessunautar í Air France flugi frá París til Rómar og það var ekki séns aö sleppa frá þessum al- ameríska dreng sem á fyrstu fimm mínútum samneytis okkar hafði trúað mór fyrir fjölskylduleyndarmálum síð- ustu 150 ára: mamma gengur í nær- klæðnaði frá Fredricks í Hollywood, svona Playþoy stöffi, amma var lesþía og svaf hjá Gertrude Stein og föðulangafinn gerði að sárum John Wilkes Booth eftir morðið á Abraham Lincoln og var nærri því skotinn í þrígang fyrir þetta en fékk síðan uppreisn æru og hans er minnst sem húmanista sem var á móti tilraunum á dýrum og kjötáti. James hafði verið sendur til Evrópu í átta mánuði til þess að ná sér í kúl- túr. Frá fimm ára aldri hafði hann lært fjögur tungumál, vissi allt um við- skiptajöfnuð Bandaríkjanna og að- skildra Evrópulanda og var með áform um að skrifa ævisögu George Washington sem myndi þreyta heimsmyndinni og það var búið að sérhanna fyrir hann stöðu í utanríkis- þjónustunni þar sem móðurættin hafði ráðið lögum og lofum í u.þ.b. eina öld. Við fórum saman í bæinn og næstu fjóra daga vorum við óaðskilj- anlegir. James trúði mér fyrir því að hann hefði þróað dónaskap yfir í list- form, - komum út að þorða og ég skal sýna þér. Við löþþuðum inn á veitingastað og James talaði hátt með yfirgengilegum amerískum hroka. Hann valdi mat sem var aug- lýstur á ódýra matseðlinum úti í glugga og fór síðan að kvarta. Þetta pasta er þúið til úr trjákvoðu. Pið eruð að níðast á saklausum túristum, það er frostlögur í víninu og þessi þjónn hrækti á diskinn minn eftir að ég kvartaði í fyrsta skipti. Eftir smástund kom framkvæmdastjórinn og enginn tók eftir því að James var búinn að svissa úr Suðurríkjaensku yfir í reip- rennandi ítölsku. Framkvæmdastjór- inn: Ég er hræddur um að við þurfum að kalla á lögguna. James: Loksins eitthvað af viti, ég er með átján kærur sem ég vil fara yfir með yfirvöldunum. Framkvæmdastjórinn: Mágur minn er lögga og ég get komið yður í fangelsi, það er ekki sniðug leið til að eyða frí- inu. James: þannig eyði ég öllum frí- um. í fyrra eyddi ég níu mánuðum í fanglesi í Lima, en sannleikurinn sigr- ar. Framkvæmdastjórinn: Komið ykk- ur þurt hið snarasta og ég geri ekkert meira mál úr þessu. James stóð upp og veifaði plastspjaldi. Gott fólk, sagði hann á Oxfordensku, ég er frá heilþrigðisnefnd Sameinuðu Þjóð- anna og það hefur komið í Ijós að kokkurinn hérna er með hepatítis þ, c og d. Auk þess hefur komið upp dæmi af blóðkreppusótt sem ég veit ekki hvort við getum rakið hingað, en við höfum okkar efasemdir. Herra Ramos sem er hér við hliðina á mér hefur rétt í þessu neitað að loka veit- ingahúsinu og því hef ég gripið til þessa örþrifaráðs að tala við ykkur beint. Það greip um sig algjör skelfing á veitingastaðnum og ég minnist enn gamalla sænskra hjóna sem ráku puttann upp í kok og reyndu að kasta upp og þriggja Breta sem sungu Here we go og réðust á kokkinn. James dró mig í burtu og sagði að þetta hefði verið allt of auðvelt og að næst ættum við að velja veitingastað við hæfi. Og síðan þyrftum við að þúa til góðan skandal til að sleppa við að borga hótelið. Þremur dögum síðar laumaðist óg út, þorgaði hótelreikn- inginn og flaug aftur til Frakklands. Að vísu hafði ég þorðað ókeypis allan tímann í Róm, en það að flýja frá pizz- um og pöstum í logandi slagsmálum og látum virkaði ekki vel á melting- una. Þegar ég las nýjasta Newsweek og sá frétt um James Carver III, tungumálaséni, diplómat í þrjá ættliði og nýjasta sendimann Washington til írak vissi ég að stríðið við Saddam væri loksins unnið. Ég sé James fyrir mér þar sem starfsfólkið á Bagdad Hilton liggur á hnjánum og þýðst til þess að borga stríðsskaðabætur | næstu tuttugu árin og það er þara út í af morgunkaffinu. Q ÞRIÐJUDAGUR 24. MAÍ1994

x

Eintak

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eintak
https://timarit.is/publication/309

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.