Fréttablaðið - 18.03.2005, Blaðsíða 46

„Ég hlakkaði óskaplega mikið til að
fermast eins og sjálfsagt allir,“ seg-
ir Ingibjörg brosandi og heldur
áfram að rifja upp minningarnar
frá vorinu 1942. „Mamma fór með
mig til saumakonu til að láta sauma
á mig eftirfermingarkjól og fína
kápu. Fram að því hafði hún saum-
að allt á mig sjálf. Ég var búin að
fara í heitt permanent en var með
afar þykkt hár
og því þurfti að
tvítaka þá að-
gerð. En að
morgni ferming-
ardagsins var ég
orðin eitthvað
skrítin í hálsin-
um og hélt að ég
væri að fá háls-
bólgu. Það kom
auðvitað ekki til
greina að fresta
fermingunni en mamma spurði
hvort ég vildi ekki hætta við
myndatökuna sem við vorum bún-
ar að panta. Það kom ekki til greina
af minni hálfu og þetta slapp allt
saman.
Fermingin var í Dómkirkjunni
og það var séra Friðrik Hallgríms-
son sem fermdi mig. Ég átti heima
í Skerjafirðinum á þessum tíma en
húsið okkar var rifið stuttu seinna
því það varð að víkja fyrir flug-
braut. Við hliðina á húsinu okkar
var girðing og hinum megin við
hana höfðu hermenn aðsetur.
Þegar þeir sáu mig koma heim í
hvítum síðum kjól urðu þeir for-
vitnir og er þeim var sagt að ég
hefði verið að fermast hentu þeir
súkkulaði og ýmsu góðgæti yfir
girðinguna. Svo var kaffi, kökur og
tertur á borðum heima og ég man
að mér þótti mjög gaman þennan
dag. Þá voru
ekki eins miklar
gjafir gefnar og
nú til dags í til-
efni ferminga
en ég fékk ef-
laust meira en
margur annar.
Ég fékk til
dæmis nýjan
sænskan Levin-
gítar, vandaðan
og góðan. Svo
fékk ég úr og hálsmen, biblíu og
passíusálma, allt dýrmætar gjafir.
Ég átti orgel og lærði snemma á
það. Spilaði oft fyrir fólk sem kom
í heimsókn og ég gerði það í ferm-
ingunni líka. En um kvöldið var ég
orðin ansi veik og daginn eftir
þegar mamma náði í lækni upp-
götvaðist að ég var með hettusótt.
Það skyggði samt ekkert að ráði á
fermingardaginn. Hann var
ánægjulegur þrátt fyrir hettusótt-
ina.“ gun@frettabladid.is
18 ■■■ { FERMINGAR } ■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■
Ánægjulegur dagur
þrátt fyrir hettusótt
Fermingardagurinn er söngkonunni Ingibjörgu
Þorbergs eftirminnilegur, bæði fyrir það hversu
hátíðlegur hann var og hitt að hún var orðin veik
af hettusótt.
Ingibjörg Þorbergs á fermingardaginn,
vorið 1942. Litlu munaði að hún yrði að
fresta myndatökunni því hálsinn var að
bólgna að utan.
Enn er söngurinn hennar yndi og líf.
Ingibjörg á 75 ára afmælinu fyrir tveimur
árum.
» FASTUR PUNKTUR