Fréttablaðið - 30.11.2006, Blaðsíða 80

Kristín Steinsdóttir rithöfundur er
einn af ástsælustu barnabókahöf-
undum landsins en skáldsagan Á
eigin vegum er önnur skáldsaga
hennar sem skrifuð er fyrir full-
orðna. Sagan segir frá ekkjunni Sig-
þrúði sem ber út blöð og mætir í
jarðarfarir, hún er einstæðingur
því allt hennar fólk er horfið á braut
en samt halda dagarnir áfram að
líða. Sigþrúður er trú yfir litlu, en
það er lyndiseinkunnin sem hún
gefur konunni með græna hattinn
sem sækir stundum sömu jarðar-
farir og hún og Sigþrúður endar
síðan á að fylgja síðasta spölinn þó
þær hafi alls ekki þekkst. Breytni
sú er til marks um innræti aðalpers-
ónunnar, hún lætur sig varða um
annað fólk en heldur sig ávallt í
hæfilegri fjarlægð.
Þetta er ósköp hæversk saga um
hógværa konu sem vart virðist
skipta skapi. Undir rólegu yfirborð-
inu krauma samt þrár sem vakið er
máls á í endurlitum Sigþrúðar þar
sem hún rifjar upp bernsku sína og
hjúskaparár, eini breyskleiki henn-
ar virðist vera sá að hana dreymir.
Af forsögunni að dæma hefur Sig-
þrúður snemma lært að treysta ekki
á neinn nema sjálfa sig. Nú verður
þó breyting á og það má lesa þessa
skáldsögu Kristínar sem þroska-
sögu, þó svo að þær sögur séu oftar
en ekki um fólk í yngra kantinum.
Þetta er saga um mikilvægi tæki-
færanna því Sigþrúður er ein en
ekki einmana og hún lærir loks að
ferðast á eigin vegum, líka í bók-
staflegri merkingu.
Stíll bókarinnar er áreynslulaus,
hófstilltur og á köflum ljóðrænn.
Sagan er sögð í næstum guðlegri
þriðju persónu þar sem söguhöf-
undur vakir yfir Sigþrúði og minn-
ingum hennar en þó er höfundur
óspar á húmorinn. Broslegar senur
sem lýsa hversdagsamstri aðalpers-
ónunnar kallast við harmrænar lýs-
ingar á uppvexti Sigþrúðar og lífs-
baráttu hennar og Tómasar.
Kunnuglegum stefjum íslenska
malaróttans bregður líka fyrir en
ólíkt manninum sínum hefur Sig-
þrúður töluverða aðlögunarhæfni
sem sannast best í bókarlok. Dag-
draumar hennar, sem hún hefur
ekki fært í orð við neinn, eru einnig
afhjúpaðir lesendum og þar er
kannski mesti sársaukinn líka, Sig-
þrúður er af kynslóð sem ekki leyf-
ir sér að vona upphátt.
Á heildina litið er þetta afar vel
heppnuð saga af manneskju sem
lærist að gefa sjálfri sér annað
tækifæri. Höfundi tekst að gera
gleði og sársauka næstum heillar
ævi skil í merkilega stuttri frásögn,
eftirminnilegt samferðafólk Sig-
þrúðar er dregið upp með örfáum
orðum og söguhetjan sjálf fylgir
lesandanum að lestri loknum – það
væru allir bættir að því að búa yfir
smá Sigþrúði.
Að orða vonina
upphátt
27 28 29 30 1 2 3
Mynd þessi birtist ranglega með
frétt um greiningarsýningu Þjóð-
minjasafnsins, Ókunn sjónarhorn,
sem lauk um síðustu helgi.
Hið rétta er að „sjónarhorn“
hennar er vel þekkt, myndina tók
Gunnlaugur P. Kristinsson, ljós-
myndari á Akureyri, af eiginkonu
sinni Gunborgu Kristinsson. Eru
lesendur beðnir velvirðingar á
þessum mistökum.
Árétting
Lau. örfá sæti 2. des.
Sun. 3. des.
Fim. 7. des.
Fös. 8. des.
Lau. 9. des.
Síðustu sýningar!
Miðasala virka daga
frá kl. 11-16 og
2 tímum fyrir sýningar.
Sími 562 9700
idno.is og midi.is
Sýningar kl. 20
Sýnt í Iðnó
“Fólk ætlaði
hreint vitlaust að
verða úr hlátri.”
S.A. TMM