Fréttablaðið - 30.11.2006, Blaðsíða 84

V
in
n
in
g
ar
v
er
ð
a
af
h
en
d
ir
h
já
B
T
Sm
ár
al
in
d.
K
ó
p
av
o
g
i.
M
eð
þ
ví
a
ð
t
ak
a
þ
át
t
er
tu
k
o
m
in
n
í
SM
S
kl
ú
b
b.
1
49
k
r/
sk
ey
ti
ð
.
Sendu SMS skeytið BTC OHF
á 1900 og þú gætir unnið eintak!
Aðalvinningur er DVD spilari og Over the Hedge á DVD
Aukavinningar eru Over the Hedge á DVD, tölvuleikir, fleiri DVD myndir og margt fleira!
Jólamyndirnar eru byrj-
aðar að gera vart við sig
í bíó og tvær slíkar verða
frumsýndar á morgun. Önn-
ur fjallar um jólameting
nágranna sem endar með
ósköpum en hin getur ekki
orðið jólalegri enda byggist
hún á frásögn Lúkasarguð-
spjallsins um meyfæðing-
una.
The Nativity Story fylgir þeim
Maríu og Jósef á leið þeirra frá
Nasaret til Betlehem þar sem
frelsarinn kom í heiminn eins og
er fyrir löngu frægt orðið. Myndin
hefst þó nokkru fyrr, á taugaveikl-
un sem greip Heródes konung
vegna spádóms Gamla testament-
isins um Messías en spádómurinn
varð til þess að hann fyrirskipaði
útrýmingu allra sveinbarna í rík-
inu sem voru undir tveggja ára
aldri.
Sögunni víkur síðan að Maríu
en hennar bíður það hlutskipti að
fæða son Guðs í þennan heim. Það
þarf vart að rekja söguþráðinn
frekar enda þekkir nánast hvert
mannsbarn í hinum vestræna
heimi framhaldið.
The Nativity Story var heims-
frumsýnd á sunnudaginn á sér-
stakri hátíðarsýningu í Vatíkaninu
að viðstöddum rúmlega 7.000
áhorfendum. Fréttir herma að
myndin hafi fallið áhorfendum vel
í geð og það má segja að hún njóti
geistlegrar blessunar en þetta er í
fyrsta skipti sem kvikmynd hlotn-
ast sá heiður að vera frumsýnd í
Páfagarði.
Hin sextán ára gamla Keisha
Castle-Hughes leikur guðsmóður-
ina í The Nativity Story en hún
vakti mikla athygli árið 2002 fyrir
frábæran leik í nýsjálensku mynd-
inni Whale Rider en hún hlaut
fyrir vikið tilnefningu til Óskars-
verðlauna sem besta leikkonan í
aðalhlutverki. Hinn nánast óþekkti
Oscar Isaac leikur Jósef en breski
eðalleikarinn Ciarán Hinds (Mun-
ich, Miami Vice) leikur Heródes
en hann er síður en svo ókunnur
sögutímanum þar sem hann lék
Júlíus Seasar með miklum tilþrif-
um í sjónvarpsþáttunum Rome.
Kærleiksboðskapur Krists svífur
ekki yfir vötnum í gamanmynd-
inni Deck the Halls þar sem leikar-
arnir Matthew Broderick og
Danny DeVito leiða saman hesta
sína í mögnuðum nágrannaerjum
sem stofna jólagleði fjölskyldna
þeirra í stórhættu.
Jólin eru eftirlætisárstími
Steve Finch sem Broderick leikur
og hann er bókstaflega friðlaus á
aðventunni þegar öll tilvera hans
hverfist um jólaundirbúning og
alls konar hefðir og uppákomum
honum tengdum. Þetta gerir eigin-
konu hans og börnum hins vegar
lífið frekar leitt þar sem hann
dregur þau áfram í ofstækinu.
Ástandið versnar svo til muna
þegar nýi nágranninn, bílasalinn
Buddy Hall (DeVito), gerir tilkall
til krúnunnar sem aðal jólakallinn
í hverfinu. Hann byrjar á því að
setja upp svo magnaða jólaljósa-
seríu á húsið sitt að hún sést utan
úr geimnum og þar með er stríðs-
hanskanum kastað.
Athyglin sem Buddy fær út á
jólaljósin verður til þess að hann
fyllist ofurkappi og gerir ýmsar
glannalegar tilraunir til þess að
toppa sjálfan sig í jólaskreyting-
um á meðan Steve fellur algerlega
í skuggann með sitt hefðbundna
jólaflipp. Hann snýr því vörn í
sókn og nágrannaerjurnar stig-
magnast.
Fjölskyldur klikkhausanna
sameinast þó gegn þeim enda
stefnir allt í það að illindin muni
eyðileggja jólin fyrir öllum en
stóra spurningin er hvort mögu-
legt sé að fá kappana til þess að
grafa stríðsöxina áður en það er
um seinan.
Hryllingsmyndin Saw náði miklum
vinsældum árið 2004. Þetta var
frekar einföld og ódýr mynd sem
kom með ferskan andvara inn í
staðnaðan hryllingsmyndabrans-
ann enda fóru höfundar hennar
frumlegar leiðir til þess að skelfa
áhorfendur og vekja óhug í hjört-
um þeirra.
Vinsældir myndarinnar urðu til
þess að framhaldsmyndin Saw II
var hrist fram ári síðar og nú er
hann mættur þriðja árið í röð í Saw
III.
Jigsaw er á síðasta snúningi að
þessu sinni og bíður dauðans undir-
lagður af krabbameini. Krankleik-
inn hindrar hann þó ekki í því að
halda illvirkjum sínum áfram þar
sem Amanda, eitt af fáum fórnar-
lömbum hans sem lifði þrautir hans
af, hefur gerst lærlingur hans.
Skötuhjúin ræna að þessu sinni
lækninum Lynn sem fær að halda
lífi svo lengi sem hún getur haldið
Jigsaw gangandi en á meðan hún
framlengir jarðvist sína með því að
hjúkra illmenninu reynir Jeff,
annað fórnarlamb, að leysa þraut
að hætti Jigsaw á öðrum vettvangi.
Sagað í sama knérunn í þriðja sinn
Snjallir leikstjórar láta sér ekki nægja að láta orðaflaum persóna sinna
segja áhorfendum alla söguna heldur nota þeir óþrjótandi möguleika
myndmálsins til þess að gefa vísbendingar, afvegaleiða og segja meira
um persónurnar en þær gera sjálfar með orðum sínum og athöfnum.
Alfred Hitchcock gerði þetta af mikilli list og það er engin tilviljun
að enn sé talað um að hann hafi leikið á áhorfendur eins og píanó. Það
mætti til dæmis skrifa langt mál um notkun Hitchcocks á myndmálinu
til að hrekkja áhorfendur í Psycho en látum eitt dæmi nægja.
Norman Bates hefur drepið áður en hann hittir Marion Crane og
slátrar henni í frægasta steypibaði kvikmyndasögunnar. Það kemur þó
aldrei beinlínis fram í myndinni en Hitchcock kemur því til skila á sinn
lúmska hátt. Norman er með uppstoppaða fugla upp um alla veggi og
hefur gaman að því að „stuff birds“ sem þýðir bókstaflega að troða í
fugla en „bird“ er einnig vel þekkt orð yfir stúlkur í heimalandi
leikstjórans þannig að Norman er sennilega meira fyrir að troða í …
Æi, þetta er smekklegra eins og Hitchcock afgreiddi það.
Gægjur eru eitt meginþema Psycho. Myndin hefst á því að mynda-
vélin súmmar inn um glugga þar sem Marion og elskhugi hennar hafa
nýlokið sér af og áhorfandinn er því engu betri en Norman þegar hann
fylgist síðar með Marion berhátta sig fyrir sturtuna. Þegar blóðbaðinu
lýkur starir niðurfallið í sturtubotninum á áhorfandann á meðan það
tekur við vatnsblönduðu blóði stúlkunnar þangað til
myndavélin færist yfir á andlit hennar og hún
starir á okkur dauðum augum eins og uppstopp-
aður fugl á vegg.
Hver myndavélarhreyfing og hver rammi
góðrar kvikmyndar er útpældur og það ætti
ekkert að vera innan hans fyrir tilviljun og
þegar það er haft í huga eru smáatriði eins og
val persónu á veggskrauti merkingarbær og
dýpka ánægjuna af áhorfinu. Þá er það líka
sameiginlegt einkenni á myndum þar sem
myndmálinu er beitt af leikni að þær
má horfa á aftur og aftur og aftur. Eins
og Psycho.
Myrtur fugl í sturtu
Fer alltaf með vasaklút í bíó