Tíminn - 13.01.1996, Page 16

Tíminn - 13.01.1996, Page 16
16 wWWW WF^P Laugardagur 13. janúar 1996 JONA RUNA á mannlegum nótum: Málalengingar Okkur gengur mismunandi vel eða illa að koma skoðunum okkar og viðhorfum á framfæri hvert viö annað. Sum okkar eru stuttorð og kjarnyrt, en önnur langorð og mærðarleg. Það segir sig sjálft að ef við teljum að við höfum mikið að segja hvert öðru, skiptir veru- legu máli að við venjum okkur á að koma okkur beint aö efn- inu án óþarfa málalenginga og mærðar. Eftir því sem við erum stuttorðari og beinskeyttari eig- um við betra með að koma öðr- um í skilning um mikilvægi þess sem við höfum fram að færa. Við þurfum í raun að æfa okk- ur í að greina aðalatriði frá aukaatriðum. Ef okkur er mikið niðri fyrir, er líklegt að aörir fái áhuga fyrir viðhorfum okkar og skoöunum, ef við vöndum mál- flutning okkar. Flestir þola illa ef þeir hafa tilfinningu þess að við séum að skreyta það, sem við viljum skoða og deila með þeim. Best er að koma sér beint að efninu og láta það skipta máli að hafa frásögnina ein- falda og hnitmiðaða. Óþarfa málskrúð og málalengingar valda því oftast nær að við gleymum okkur í alls kyns aukaatriðum. Ef við viljum vanda málflutn- ing okkar og vekja áhuga ann- arra á viðhorfum okkar og vilja til ákveðinna mála, er heppilegt að við séum í öllum aðalatrið- um fær um að koma okkur beint aö efninu. Málalengingar geta skaðað málsniðurstöður og tafið framgang þess sem við keppum að. Agætt er að við æfum okkur í því að greina aðalatriði frá auka- atriðum, jafnvel varðandi mál sem virðast ekki ýkja merkileg. Hyggilegast er jafnframt að viö veljum okkur frásagnarmáta sem er einfaldur og mærðarlaus. Við náum ekki athygli hvers annars á réttan hátt, ef við flækjum hlutina of mikið. Mál- flutningur, sem er hlaðinn aukaatriðum og málskrúði, er ekki líklegur til þess að vekja áhuga þeirra, sem við kjósum að sannfæra um tilgang þess sem við viljum gefa líf og sjá efl- ast og vaxa öðru meira. Við, sem teljum það skipta máli að vanda málflutning okk- ar, höfum fyrir löngu áttað okk- ur á því að stuttar og einfaldar frásagnir varðandi málavöxtu virka betur á þá sem við þurfum að setja inn í okkar mál heldur en vífilengjur og langmælgi. Okkur gengur oftast vel aö ná athygli annarra, ef við erum stuttorð og látum ekki útúrdúra þvælast of mikiö fyrir okkur. Flest höfum við þörf fyrir að setja aðra inn í hugðarefni okk- ar og þrár. Ef við kjósum að auð- velda öðrum að ná til okkar, þá er viturlegt fyrir okkur að hafna allri óþarfa ofmælgi og hafa frá- sagnir okkar stuttar og einfald- ar. Við, sem erum rökföst og kjarnyrt, hrífum aðra auðveld- lega með okkur og vekjum um leið áhuga þeirra á því sem okk- ur þykir skipta máli hverju sinni. Við höfnum því óþarfa málalengingum í frásögnum okkar og veljum frekar að segja hreint út, án útúrdúra, það sem okkur þykir þurfa að segja. Við ættum ekki að þreyta þá, sem við eigum samskipti við, með óþarfa orðæði og mála- lengingum, því það virkar ekki vel á neinn. ■ itmímm krossgátan nr. 2 fHundaeigendur/ Hestamenn Vegna þrálátrar veru hunda á bannsvæðinu í Elliðaárdal, Elliðaárhólma og í hesthúsahverfi Reykjavíkurborgar (Faxaból og Víðidalur) vill Heilbrigðiseftirlitið vekja at- hygli á að samkv. samþykkt nr. 305/1989 um hunda- hald í Reykjavík er slíkt bannað. Brot gegn samþykktinni geta varðað afturköllun undanþágu frá banni vib hundahaldi í borginni og viburlögum. Rétt er að minna á ab slysahætta stafar af lausum hundum sem hlaupa frjálsir innan um hross. Heilbrigöiseftirlitib vill eindregið vara hundaeigendur vib ab vera mebhunda sína á bann- svæðunum í Elliðaárdal. Framvegis verða hundar á svæðinu handsamaðir án frekari viðvörunar og færðir í hundageymslu. Heilbrigbiseftirlit Reykjavíkur LAUSN Á GÁTU NR. 1 Á í L&¥/)h SKOP 'S /luta’ L'lflAT 7T a\lmu(i oPni- ÍKAI ‘£ w HLAIÚA W "o F( rnr llAKli ■ 40CuA *0 CMOlA WlíÆ > T 'fí P A a & i / /J a/ —* l A G A A "T R Þo LA HK’lfÁA •UAr n F £ £ A A AHO! SuO 5 'A L HCiTuA n\LA F 0 L 1 Nu ‘K u T A A HEST LÍIK/W F 'A K r\ SLÁ.HT LKTiUA 1 L L T d 'vc hk: UfTM BMA ilr 1 Á A a A r/Au* tiCUlt 0 F T1 5 1 N N 1 S ietfl AOÁL- HATK ‘o P 'H F f u R KOAA HLOtjtl K £ R L A smnuc.1 «TWð ? £ N 1 myaWí JOAÚ U S fí 'A A 'A S" ’AÁXTI í*iÍAr' Húl s A G £ 1 íKntrí WAM A A M ÍElClA ITKTA' MA AK A F L 1 R VLAÍA iOLSTut i S 1 F 1 TÆ.LA ■ixatM G / tií p/ A FLAS ftr/tuM fí H RuHA SÍFA A V 6 ÚBúi 'S }L Ý MAAWI FAT 'o a/ 1 RAhiaa 6flfA K A A. M i 'lL’lfl M/LLA b'° H '0 F HLASS G HA fii fu'orun o r T 'o Htíll ÁSAKA £ K r/ iÆSLA f/Af. u M V a/ N U /V OOuR FAuhA Æ R "A N EJÓtf H'HKA Ú s L / TK£ Yia A L M AT- rtuSA ALfA G ‘A GtTA tKTA G / s K fí w- 1 H n ELÍKA irA.01 n S7 ) tÓxikM SMJÍ 'I T A P L £ G Stók SKAtr £ 1 N b U a/ A Klm. £ YOA T u S K •VTAf* «vwr S U STAfH ÚAWfi- Hcrut Gr A F T nnu s R A- F M A G // HÁOiK K '1 M I A 'OOAuH £ L D 1 \p Ú L ULLAA- 0*T L A K n P R A L A 5 T fí ks 1 P T* 1 ^ AilKfí- S'OL Ý LÉIúT KÚGué ^ \ Sd'oR ‘ * KRYúO' Rot T\ upoik- OKUN V AtíKR'lKI £J 'dFull f/IRFlLL JFt ^ í * £FLA SPyfíjA 'ATT ■qgha - y V? (rc. rðMn J-TTAÆTl — \ ° \ ° Iw!vlv !•!•!•! HÆGlí/úi Á 11 A(EMA TRÖLLS ■d.FjfiHTr- SúkO FÖLÚUk E/fV- FqLO II HEíTutf wd* * MIKLI REIKAR 8 PiPA ÆST 7 AFR£K MÖLÚ lanúí SKÝLIS PEK ÆA/S6 /ÍA)‘/IB FROÍT- SK£MMÖ 2 MÆLI- BNitPú V NOIS HR/KTu !( - JklbSlð 'Ó/VuGr ' / IRÆÚA 64£V7U K ViK- mvWOA- Wl'IS HLUST /ERAR H SEGtL TÓMT OREIéA R t UGL AMl érÆEMju EYfíl ÓéLAST HÆ.TTA Guú S'AfL s VÆ«/Vu WJLjbó- £ÆRl KVHStuR RiSPA ÆÆT/V RAKI u K mnT DA/vs FLAS SATI TLi'oclu LJÆR MV/VD- RftMA ElNNlB UNOIR- fjm4 iÍIIÍÍ M6UK/Ö FR'A / M'iF TÓL Bi.fl-óuR Ipæmú BLOF,- U£YTI Bbitu SPIL KOMAÍT FLs'oT- UM ELD- STÆ-ÓI FÆÖOI FL'lK N'oTA R'ÓSK 5 l K UPP6ÓT fíPEKK 3 V£X UMDÆM- iQÍTAFlR UERD'OKS TlTILL HÆB fr Ssiiii LOKA- ORL M 'A n 0 (t> % B'ÓRN 'fíKAffí £ £KKl

x

Tíminn

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.