Morgunblaðið - 11.11.2006, Qupperneq 53

MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 11. NÓVEMBER 2006 53
MINNINGAR
✝ Laufey Guð-ríður Stefáns-
dóttir fæddist á
Búðum við Fá-
skrúðsfjörð hinn
11. júlí 1922. Hún
lést á dvalarheim-
ilinu Hlíð 5. nóv-
ember síðastliðinn.
Foreldrar hennar
voru hjónin Þor-
gerður Sigurð-
ardóttir, húsfreyja
og síðar hótelstjóri,
f. 18. júlí 1893, d.
12. október 1982,
og Stefán Pétur Jakobsson út-
gerðarmaður og kaupmaður, f. 8.
maí 1880, d. 1. júlí 1940. Laufey
átti fimm systkini: 1) Ásta, f. 17.
október 1916, d. 4. febrúar 2002,
2) Baldur, f. 22. ágúst 1920, d. 26.
júlí 2006. 3) Bragi, f. 26. mars
1925, d. 1. mars 1999. 4) Birgir, f.
11. september 1928. 5) Halla, f.
23. nóvember 1932, d. 3. apríl
2003. Þorgerður og Stefán ólu
einnig upp tvö frændsystkini
barnanna, Eggert Eggertsson og
Guðríði Hallsteinsdóttur.
Hinn 4. nóvember 1942 giftist
Laufey Karli Sigurðssyni vél-
virkja, f. 29. ágúst 1917. For-
eldrar Karls voru þau Sigurður
Gunnlaugsson, f. 18. desember
1885 á Upsum á Upsaströnd, og
Sigurbjörg Guðnadóttir, f. 21.
mars 1885 í Hofshreppi, Skag.
Börn Laufeyjar og Karls eru: 1)
Stefán Karlsson, f. 17. apríl 1943,
kvæntur Nínu Guðmundu Ingv-
arsdóttur, f. 9. október 1947.
eru: a) Karl Sæmundur, f. 22.
september 1974, sambýliskona
Gunnhildur Hlín Snorradóttir, f.
26. febrúar 1984. Sonur þeirra er
Hlynur Freyr, f. 2004. b) Jóhann-
es Bjarki, f. 6. september 1975,
kvæntur Guðrúnu Maríu Jóns-
dóttur, f. 3. ágúst 1979. Börn
þeirra eru Davíð Máni, f. 2001 og
Berglind Líf, f. 2003. c) Hallfríður
Kristín, f. 13. september 1979,
kvænt Steinþóri G. Sigurðssyni, f.
25. júlí 1971. Synir þeirra eru
Sigurður Már, f. 1998, og Ágúst
Már, f. 2000. 4) Anna Jóna Karls-
dóttir, f. 25. september 1957,
kvænt Aðalbirni Jóni Sverrissyni,
f. 3. júlí 1958. Börn Önnu Jónu og
Aðalbjörns eru: a) Sæmundur
Karl, f. 14. desember 1978, unn-
usta hans er Katla Rós Völudótt-
ir, f. 5. október 1980. b) Íris
Anna, f. 24. mars 1983, unnusti
Brynjar Einarsson, f. 7. október
1982, c) Sverrir Borgþór, f. 6. maí
1993.
Fyrir átti Karl Ester Guðlaugu
Karlsdóttur, f. 6.október 1939.
Laufey fæddist á Fáskrúðsfirði
og ólst þar upp til sextán ára ald-
urs. Lá leið hennar þá til Hjalt-
eyrar ásamt foreldrum sínum þar
sem móðir hennar rak hótel
lengst af. Laufey starfaði við
mötuneyti Kveldúlfs, við síldar-
söltun og fleira. Einnig vann hún
um tíma á Kristnesi og í eldhús-
inu á Dvalarheimilinu Hlíð. Aðal-
lega var hún þó heimavinnandi
og hugsaði um heimili og börn.
Hún bjó mestan hluta ævi sinnar
á Hjalteyri og var orðin rótgró-
inn Hjalteyringur þó hugur henn-
ar leitaði ávallt til Fáskrúðsfjarð-
ar og þess lífs sem hún átti þar
sem barn.
Laufey verður jarðsungin frá
Möðruvallakirkju í Hörgárdal í
dag og hefst athöfnin klukkan 11.
Börn Stefáns og
Nínu eru: a) Ingvar,
f. 26. apríl 1967,
kvæntur Ásdísi
Skarphéðinsdóttur,
f. 8. mars 1973. Börn
þeirra eru: Elvar, f.
2000 og Alma, f.
2002. b) Laufey Ingi-
björg, f. 28. nóvem-
ber 1968, sambýlis-
maður Hjörleifur
Hjörleifsson, f. 20.
mars 1970. Dóttir
Laufeyjar úr fyrri
sambúð er Ingibjörg
Íris, f. 1992, og barn Laufeyjar og
Hjörleifs er Stefán Atli, f. 2003. c)
Lára Guðríður Stefánsdóttir, f. 6.
október 1972, gift Maiza Tennci,
f. 25. júní 1967. Dætur þeirra eru
Nína Zohra Tennci, f. 1993, og
Yasmina Tennci, f. 2000. 2) Sigur-
björn Karlsson, f. 27. desember
1947. Börn Sigurbjörns eru: a)
Jón Geir, f. 25. apríl 1972. Dætur
Jóns Geirs eru: María Lovísa, f.
1999, Kolbrún Sara, f. 2002, og
Sólveig Lív, f. 2005. b) Jóhann
Már, f. 23. desember 1974, dætur
Jóhanns eru Sunna María, f. 1999,
og Jóhanna Birta, f. 2002. c)
Sveinbjörn, f. 9. febrúar 1981. d)
Laufey Þorgerður, f. 24. maí
1982, dóttir hennar er Thelma
Þöll, f. 2002. e) Daggrós Þyrí, f.
21. maí 1985, sonur hennar er
Hjalti Mikael, f. 2006. 3) Sigurður
Þorgeir Karlsson, f. 27. mars
1954, kvæntur Sigurlaugu J.
Jóhannesdóttur, f. 8. júlí 1955.
Börn Sigurðar og Sigurlaugar
Elsku mamma.
Þakka þér fyrir allt sem þú gerðir
fyrir okkur. Allt sem þú kenndir okk-
ur um lífið. Allt sem þú hefur talað
um og ráðlagt okkur, það hefur skilað
sér fullkomlega.
Við þökkum þér fyrir allt og allt,
elsku mamma okkar.
Hvíldu í friði.
Anna Jóna, Sigurður,
Sigurbjörn og Stefán.
Það var snemma vors 1977 sem við
Anna flugum norður, ferðin var gerð
til að hitta tilvonandi tengdaforeldra
á Hjalteyri. Ég var afar stressaður og
nánast skelfingu lostinn. Sögur sem
mér höfðu verið sagðar af tilvonandi
tengdamömmu höfðu ekki verið í þá
veruna að auka kjark minn. Kalli, þá
tilvonandi tengdafaðir, tók á móti
okkur á Akureyrarflugvelli á eitur-
grænum Saab og ók okkur til Hjal-
teyrar. Þegar við komum í Brekkuna
fyrir ofan staðinn varð ég furðulost-
inn. Himneskara umhverfi hafði
borgarbarnið aldrei litið. Á svona
stað búa bara góðar tengdamömmur,
hugsaði ég, og sú var raunin. Ynd-
islegri manneskju hef ég aldrei
kynnst. Framkoma og viðmót þegar
við hittumst var eins og ég hefði alltaf
verið í fjölskyldunni frá fæðingu.
Elsku Lulla, tengdamóðir mín, þú ert
með þeim skemmtilegustu og fyndn-
ustu manneskjum sem ég hef kynnst
um ævina. Flugferðin fræga kemur
upp í hugann þegar þið Kalli komuð
suður til að vera um jólin. Flugið var
ekki þinn óskaferðamáti. Flugkostur-
inn var Twin Otter, 19 manna vél,
með opið fram í til flugmannanna.
Eldri flugmaðurinn var að segja eitt-
hvað óskiljanlegt og sá yngri sagði
alltaf tékk, tékk. Sá eldri var að
kenna hinum á flugvélina. ,,Ég er far-
in út,“ sagði tengdamamma. En Kalla
tókst að tala um fyrir konu sinni,
enda vélin að hefja sig til flugs. En
vélin þurfti að snúa við vegna veðurs
og hún Lulla mín var ekki mjög
skrafhreifin um kvöldið, en að öllu
jöfnu var hún hrókur alls fagnaðar.
Það var erfið stund en samt hugljúf
þegar einkadóttir þín hélt í höndina
þína þegar þú kvaddir þetta tilveru-
stig. Eitt, elsku Lulla mín, ég mæli
með ofnsteiktri gæs næst þegar við
hittumst handan tjaldsins mikla sem
aðskilur okkur nú um sinn. En betri
mat hef ég aldrei bragðað um ævina
en þann sem þú bjóst til. Það verður
tómlegt að koma til Hjalteyrar eftir
að þú ert farin og það er mikill sökn-
uður. Ég hef þá trú að þú fylgist með
okkur ástvinum þínum og þegar
norðurljósin lýsa upp láð og lög sendi
ég í huganum þakkir til þín fyrir allt
og sérstaklega Önnu Jónu konuna
mína. Þinn tengdasonur
Aðalbjörn.
Elsku amma mín, nú hefur þú yf-
irgefið þennan heim eftir erfið veik-
indi og við syrgjum þig sárt. Ég mun
geyma í huga mínum allar þær gleði-
stundir sem við áttum saman. Minn-
ingin um glaðlynda, duglega og hlýja
konu, sem þú varst sannarlega, mun
fylgja mér og aldrei gleymast. Margs
er að minnast um merka konu sem
var ávallt til staðar fyrir alla og unni
fjölskyldu sinni og vinum afar heitt.
Lífsgleði þín var mikil og þú varst
ávallt í góðu skapi, enda hafðir þú
gaman af því að segja brandara og
hlæja. Einnig hafðir þú ótrúlega frá-
sagnarhæfileika, og endaði oft með
því að allir sprungu úr hlátri. Ég man
líka hvað börnum leið vel hjá þér,
enda varstu mikil barnagæla. Það var
sannarlega gaman og lærdómsríkt að
alast upp í kringum þig og kom ég oft
í heimsókn til ykkar afa og þáði veit-
ingar sem alltaf voru kræsilegar og
góðar.
Í minningunni sem barn voru ný-
bakaðar kleinur og flatbrauð það
besta í heimi. Elsku amma mín,
minningin um þig mun ávallt lifa með
mér og mun ég segja börnum mínum
frá henni langömmu, Lullu, sem var
einstök kona. Ég mun aldrei gleyma
þér, góðmennsku þinni og hlýju sem
mun ávallt verða mér fyrirmynd.
Þangað sem þú ferð nú munu bíða
þín hlýlegar móttökur ástvina sem
hafa saknað þín jafnmikið og þú
þeirra.
Elsku amma mín, ég mun ávallt
elska þig og heiðra minningu þína.
Þar til við sjáumst á ný kveð ég með
söknuð í hjarta.
Þinn
Karl Sæmundur Sigurðsson.
Elsku hjartans amma mín. Það er
svo ólýsanlega sárt að þú sért farin.
Ég varð þeirrar lukku aðnjótandi
að fá að vera mikið hjá þér sem barn.
Við gerðum allt saman, bökuðum
brauð og kökur, gerðum morgunleik-
fimi, sungum og þú sagðir mér sögur.
Síðast en ekki síst kenndirðu mér
bænirnar og söngst þær oftar en ekki
fyrir mig. Þú varst alltaf sú sem gast
allt, mundir allt og vissir allt. Ég
hlakkaði alltaf til að monta mig að
eiga hana ömmu Lullu.
Þú varst alveg ótrúleg amma í aug-
um lítillar stelpu því þú fíflaðist mik-
ið, varst mikill prakkari og þú kallaðir
alltaf fram bros á vörum mínum. Þér
fannst súkkulaðimolinn góður og
varst algjör nautnaseggur og oftar en
ekki endurspeglaðist það í kaffiboð-
um hjá þér.
Þegar þú bakaðir flatbrauð var sko
engin lognmolla í kringum þig, þú
söngst og trallaðir og varst oft með
sígó í munnvikinu og dillaðir löpp-
unum í takt við tónlistina. Þú varst
mikið fyrir tónlist og byrjaðir
snemma að spila og syngja fyrir aðra
og það gerðirðu líka síðast þegar ég
hitti þig. Þú söngst fyrir mig og mér
leið eins og lítilli stelpu á ný. Heilsan
og minnið hafði nefnilega gefið sig
síðustu ár og það var voðalega sárt að
sjá á eftir öllum sögunum sem þú
mundir og bröndurunum. Síðast en
ekki síst var erfitt að sjá þig ekki í
þínu rétta umhverfi, í horninu inni í
eldhúsi með sígó eða tvær í hönd
hendandi mjólkurfernum í vaskann
og oftar en ekki hittirðu.
Þú varst alltaf svo vel til höfð og fín
og varst í raun alveg jafn mikil dama
og þú varst prakkari. Ég man eftir
öllum varalitunum, kjólunum og hött-
unum sem ég fékk að máta sem lítil
stelpa. Þannig er mín minning um þig
og sú minning kallar fram ást, gleði
og söknuð.
Æi, amma mín, þú varst svo ólýs-
anlega skrautlegur persónuleiki en
það vita þeir sem þekktu þig best. Þú
gafst mikið af þér, varst mikil barna-
gæla og við sem eftir stöndum erum
svo miklu fátækari eftir að hafa misst
þig og þitt skarð verður aldrei fyllt.
Ég er þakklát fyrir að hafa fengið
að kveðja þig og mikið var gott að
strjúka ennið þitt og kinn þegar við
sáumst í hinsta sinn.
Elsku amma mín, ég elska þig og
mun aldrei gleyma þér. Ég vona að
þú syngir og trallir mikið á himnum
með alla þína nánustu þér við hlið og
ég vona að þú vitir hvað okkur þótti
öllum vænt um þig.
Þín ömmustelpa
Kristín Sigurðardóttir.
Elsku amma Lulla.
Það var alltaf gaman að hitta þig
og koma í kaffi til ykkar afa. Áður en
maður var sestur niður þá var búið að
hlaða kökum, brauði og alls konar
góðgæti á borðið. Þú bakaðir bestu
kleinur í heimi og flatbrauðið var
magnað eins og soðna brauðið. Þú
gerðir eða sagðir eitthvað fyndið í
hverri einustu heimsókn. Ein besta
minning mín tengist mús sem var
niðri í kjallara hjá ykkur einn
morguninn þegar við bræðurnir og
Stína komum til þín í hafragraut. Þér
var ekki vel við mýs og þegar við
vöktum þig og létum þig vita af einni
slíkri rétt við rúmið ykkar, þá
stökkstu á fætur, hljópst upp á efri
hæðina án þess að vera mikið að
hugsa um hvað þú varst klædd
í … eða öllu heldur … ekki klædd í.
Mín tilfinning er sú að eitt það allra
skemmtilegasta sem þú gerðir hafi
verið að fá gesti, enda voru oft á tíð-
um gestir hjá ykkur og þá jafnvel
margir bílar fyrir utan húsið. Mér
fannst því gott að geta heimsótt þig á
Skjaldarvík með Guðrúnu og Stínu
systur stuttu áður en þú kvaddir okk-
ur öll. Það voru forréttindi að eiga
ömmu eins og þig, ömmu sem getur
kallað fram bros á erfiðum stundum
sem þessari.
Með söknuði og sorg kveðjum við.
Jóhannes Bjarki
Sigurðsson og fjölskylda.
Hún Lulla á Hjalteyri er látin.
Laufey Stefánsdóttir, föðursystir
mín, bjó á Hjalteyri allt frá því ég
man eftir mér ásamt Karli eigin-
manni sínum og verður minnisstæð
öllum þeim sem henni kynntust. Hún
var einstaklega lífleg og skemmtileg,
með sinn hvella róm og dillandi hlát-
ur og vakti ætíð kátínu og gleði þeirra
sem í kringum hana voru. Snaggara-
leg í hreyfingum og tilsvörum, rögg-
söm og dugnaðarforkur hinn mesti.
Eftir að við fluttum suður til
Reykjavíkur, fór ég með foreldrum
mínum norður á hverju sumri og þá
var heimsókn til Lullu og Kalla alltaf
tilhlökkunarefni. Stundum gistum við
hjá þeim og þótt foreldrar mínir festu
sér seinna gamalt hús á Hjalteyri var
ætíð mikill samgangur við þau hjón
og í fámenni staðarins voru þau fasti
punkturinn í plássinu, höfðu búið þar
alla sína sambúð og gáfu plássinu
bæði líf og lit.
Þegar ég eignaðist eigin fjölskyldu
þótti börnunum mínum ekki síður til
þessara heimsókna koma og fannst
Lulla alveg „æðislega“ skemmtileg
frænka. Hún var annáluð fyrir mynd-
arskap og frábæra matseld enda mat-
ráðskona vinnuflokka árum saman,
tók gjarnan að sér að baka í stór-
veislur og erfidrykkjur og flatkök-
urnar hennar voru frægar um allan
Eyjafjörð. Þær seldi hún í verslanir á
Akureyri árum saman. Hún lagði
mikinn metnað í heimilshald, matseld
og bakstur, þótt ég efist reyndar um
að hún hafi hugsað það sem eitthvert
metnaðarmál, fyrir henni voru þetta
sjálfsögð húsmóðurverkefni og eðlis-
lægur myndarskapur.
Þótt maður ætlaði bara aðeins að
kasta á hana kveðju á leið í eða úr
sumarbústaðnum, var hún óðar búin
að drífa mann inn í eldhús og töfra
fram á svipstundu þvílíkar brauð- og
kökukrásir að glæsilegustu veitinga-
staðir hefðu getað verið stoltir af.
Ég hef stundum sagt vinum mín-
um frá þeim sið hennar, sem segir
sitt um tíðaranda og siði fyrri tíma, að
þótt maður væri einn með henni í eld-
húsinu í herlegri kökuveislu, þá sett-
ist hún ógjarnan við eldhúsborðið
með gestinum heldur sat í króknum
sínum við eldavélina, drakk kaffið sitt
þar og hélt uppi fjörlegum samræð-
um við gestinn. Þarna var hún
drottning í ríki sínu og eldhúskoll-
urinn í skotinu var hennar hásæti.
Kæri Kalli, Stefán, Siggi, Brói,
Anna Jóna og ykkar fjölskyldur. Ég
og fjölskylda mín, móðir og bræðra-
fjölskyldur sendum ykkur innileg-
ustu samúðarkveðjur. Þótt Lulla
væri að vísu síðustu misserin horfin
inn í eigin heim, þar sem við hin vor-
um henni framandi, lifa áfram með
okkur minningar og þakklæti fyrir
vináttuna, gestrisnina og smitandi
gleðina, sem frá henni stafaði.
Blessuð sé minning hennar.
Stefán Baldursson.
Nú er hún Lulla frænka dáin. Ekki
kom það á óvart, en samt er maður
aldrei viðbúinn. Hún Lulla bjó lengst
af á Hjalteyri og var alltaf ánægðust
þegar hún fékk gesti í kaffi eða mat.
Hún var einstaklega gestrisin. Þegar
við Tryggvi fluttumst til Akureyrar
1972 með barnahópinn okkar, upp-
hófust fljótlega heimsóknir til Lullu
og Kalla og alltaf var jafngaman að
koma til þeirra. Aldrei skorti um-
ræðuefni, hvort sem um var að ræða
menn eða málefni.
Faðir Lullu, Stefán Pétur Jakobs-
son kaupmaður á Fáskrúðsfirði, var
bróðir Margrétar ömmu minnar.
Faðir minn, Eggert Eggertsson, ólst
upp með systkinunum sex í Stefáns-
húsi á Fáskrúðsfirði og vildi helst
vera í Stefánshúsi. Ásta var elst
systkinanna, síðan Baldur og Lulla
var þriðja í röðinni. Yngst voru Bragi,
Birgir og Halla og nú er Birgir einn á
lífi.
Þegar við systurnar vorum litlar,
var Baldur mikill uppáhaldsfrændi,
en eftir að ég fluttist norður var mik-
ill samgangur milli okkar og Lullu og
Kalla. Stefán Pétur, eini bróðir minn,
heitir eftir Stefáni Pétri Jakobssyni,
föður Lullu.
Þegar ég var átta ára, var ég sum-
arpart á hótelinu á Hjalteyri hjá Þor-
gerði, móður Lullu, sem rak hótelið,
og það var ekki leiðinlegt. Hún hafði
létta lund og það var líf og fjör á hót-
elinu. Ég á mörg minningabrot frá
þeim tíma, en þá voru systkinin öll
farin að heiman.
Ekki má gleyma flatbrauðinu
hennar Lullu, hún varð næstum
heimsfræg á Akureyri vegna góða
flatbrauðsins sem hún bakaði, og
þegar eitthvað stóð til hjá mér, fékk
ég flatbrauð hjá Lullu. Oft fylgdi eitt-
hvað með úr sjónum sem Kalli hafði
veitt og stundum fengum við svart-
fugl og þá var mikil veisla.
Elsku Kalli. Við Tryggvi eigum
bara góðar minningar um heimsóknir
okkar til ykkar Lullu og eins frá
heimsóknum ykkar til okkar. Við
sendum þér og börnum þínum sam-
úðarkveðjur og við höldum áfram að
vera í sambandi.
Margrét Eggertsdóttir
(Gréta).
Elsku Laufey, eða Lulla eins og þú
varst alltaf kölluð, nú hefur þú fengið
hvíldina, komin yfir móðuna miklu til
látinna ættingja.
Þau voru mörg árin sem þú áttir
með þínum yndislega eiginmanni sem
syrgir þig nú á þessum vetrardegi.
Á Hjalteyri var ykkar heimili, og
það var þar sem við kynntumst þér
fyrst fyrir um það bil 18 árum, það
var þá sem við fórum að venja komur
okkar á eyrina góðu í Eyjafirði.
Heimili ykkar Kalla stóð okkur ávallt
opið og nýlagað kaffi og bakkelsi var
ávallt á borðum þegar okkur bar að
garði. Sérstaklega er eftirminnilegt
hafrakexið góða sem þú bakaðir og
þótti einstaklega ljúffengt.
Lulla var einstaklega góðhjörtuð
og sérstaklega barngóð, alltaf máttu
börnin okkar glamra á orgelið á
heimilinu og að sjálfsögðu spilaði hún
sjálf ávallt nokkur lög fyrir okkur.
Þegar Lulla fluttist á Skjaldarvík þá
fylgdi orgelið góða með, og þó svo að
minnið væri farið að bresta þá
gleymdi hún aldrei lögunum sínum
sem hún spilaði af hjartans lyst á
Skjaldarvík.
Það var einstakt hversu vel var
tekið á móti aðstandendum þegar
komið var á Skjaldarvík og starfs-
fólkið þar var afar hugulsamt á alla
vegu. Kalli og Lulla voru mjög sam-
hent hjón, það var ógleymanlegt að
koma til þeirra á Hjalteyri og mun
minningin um það lifa um ókomin ár.
Í mars síðastliðnum, þegar við
heimsóttum þig í síðasta skipti með
yngsta fjölskyldumeðliminn nokk-
urra mánaða, þá baðst þú um að fá að
halda á honum, sem þú og gerðir. Þá
sagðir þú við okkur að þú gætir alltaf
passað hann fyrir okkur. Við trúum
því og nú passar þú hann frá þeim
yndislega stað sem þú ert á núna.
Elsku Kalli okkar, minningin um
yndislega konu er ljós í lífi okkar um
alla framtíð.
Sendum öllum aðstandendum okk-
ar dýpstu samúðarkveðjur, megi góð-
ur Guð styrkja þá í sorg þeirra.
Björgvin og Alma.
Laufey Guðríður
Stefánsdóttir