Morgunblaðið - 05.05.2007, Blaðsíða 36

Morgunblaðið - 05.05.2007, Blaðsíða 36
36 LAUGARDAGUR 5. MAÍ 2007 MORGUNBLAÐIÐ UMRÆÐAN MIKLAR umræður hafa verið meðal fólks og félagsmanna HRFÍ um einangrunarstöð fyrir gæludýr í Reykjanesbæ sem tók til starfa 1 des. 2005. Þar hefur verið fjallað mest um gjald- skrá einangr- unarstöðvarinnar og okurstarfsemina sem þetta fólk telur fara þarna fram í skjóli ein- okunar. Ingibjörg Þór- hallsdóttir birti grein í Mbl. 1. apríl sl. og svo aftur í síðasta tbl. Sáms, blaði HRFÍ. Las ég fundargerð frá fulltrúaráðsfundi HRFÍ sem haldinn var 10 apríl sl. á vegum Hundarækt- arfélags Íslands. Þar kemur skýrt fram að sett var saman nefnd til að kanna þessi mál betur. En enginn hefur haft samband við mig um starfsemi einangrunarstöðv- arinnar, né gefið mér færi á að reyna að útskýra starfsemina betur. Fólk þetta hefur myndað sér skoð- anir án þess að kanna málið nánar. Svo ég ákvað að rita þetta bréf og birta hér. Samkeppnisstofnun barst ábend- ing um ,,okurstarfsemina? og hef ég skilað inn gögnum til þeirra. Engar athugasemdir hafa komið frá þeim. Einangrunarstöð er lögbundin hér á landi, og undirrituð á og rekur, eins og er, þá einu sem starfar hér á landi. Miklu var kostað til, til að koma upp svona stöð, og af einskærum áhuga á dýrum, og með mikilli þraut- seigju tókst þetta á endanum. Í fyrstunni var stuðst við gjald- skrá sem var lögbundin hér fyrir, og rétt áður en stöðin var opnuð bætt- ust við sýnatökur vegna hestainflú- ensu sem getur smitast yfir í hunda, sem herjar á dýr erlendis. Þessu var bætt við gjaldið. Í fyrstu hafði ég það tvískipt en svo setti ég það inn í gjaldskrána hjá stöðinni. Sá ég fljótlega að gjaldskráin stóð ekki undir rekstrarkostnaði stöðv- arinnar, þannig að ég gaf út tilkynn- ingu á heimasíðu stöðvarinnar að gjaldskráin myndi hækka í febrúar 2007. Tilkynningin kom út rúmum þremur mánuðum áður en nýja gjaldskráin tók í gildi. Það eru mikil útgjöld í rekstri stöðvar sem þessarar, og ég sá mér ekki annað fært en að hækka gjaldskrána, eða leggja hana niður. Stöðin er vöktuð all- an sólarhringinn, fjórir starfsmenn eru í fastri vinnu við stöðina, og stundum fleiri. Það er rangt að rekstraraðili hafi hækkað gjaldskrána þrisvar frá stofnun fyr- irtækisins. Það hefur aðeins gerst einu sinni, fyrir utan það að ég bætti við 10.000 kr. á allra stærstu hundana, vegna mikilla útgjalda. Og ekki má gleyma því grettistaki sem var lyft í einangrunarmálum á Íslandi, og hvað ferðalag dýranna styttist mikið. Álag á dýr er oft mikið, og að þurfa ekki að fara þvert yfir landið til að dvelja í einangrun, er stórt skref. Allur aðbúnaður er til fyr- irmyndar, og úrvals starfsfólk sem vinnur við starfsemina. Reglugerð sem unnið er eftir er ströng, og allt eftirlit til fyr- irmyndar. Miklar kröfur eru gerðar, og þeim er framfylgt af alhug. En ég vil aðeins minnast á félag HRFÍ, og þá ,,okurstarfsemi? sem þar fer fram. Finnst stjórnarmeðlimum félags- ins ekki þeirra gjaldskrá óeðlilega há? Öll þjónusta félagsins kostar pening, t.d. að sýna einn hund, sem tekur aðeins 4 mínútur í hring, kost- ar 4.400 kr. og þar kostar þá mínútan aðeins 1.100 kr. Fyrir utan það sem er selt inn í áhorfendastúkuna. Á síðustu sýningum félagsins hafa verið sýndir yfir 700 hundar, þannig að innkoma félagsins er mikil, og augnskoðun, sem tekur 2 mínútur, kostar 4.500 kr. með augndropum. Ættbækur eru á bilinu 7.300 kr. upp í 23.400 kr. Að ég tali ekki um breytingu í ætt- bók, og ef þú flytur inn hund sem kemur að utan með fullgilda ættbók, þá kostar umskráning á henni yfir í ísl. ættbók 7.800 kr. Að reka félag sem HRFÍ kostar pening, og til að geta gert vel, þarf innkoman að vera góð. Máske er tími til kominn að félagsmeðlimir fái að njóta uppsveiflunnar sem hefur ver- ið í starfsemi félagsins, ss. eins og við skráningu hunda í ættbækur, vel sóttra hundasýninga og félagsgjalda, námskeið og margt fleira. Þarna er mikil innkoma, enda er HRFÍ ört stækkandi félag. Þannig að árás á Einangr- unarstöðina í Reykjanesbæ kemur úr hörðustu átt. Ég get ekki annað en minnst á það sem má ekki gleyma, það er hvolpa- verð á Íslandi, en það er á bilinu 150.000 kr. upp í 350.000 kr. Algengasta verðið á smáhundum er í kring um 200.000 kr. Ræktun getur verið kostn- aðarsöm, HRFÍ gæti stuðlað að lækkun á hvolpaverði með lækkun á kostnaðarliðum ss. ættbókum o.fl. Oftast eru andvirði hvolpa skatt- frjálsar tekjur hjá flestum, það er undantekningarlaust þannig, nema í einstökum tilfellum. Þetta talar enginn um. Það væri athyglisvert fyrir skattinn að skoða ættbókarskráningar hjá HRFÍ, og sjá hversu margar færslur eru á suma meðlimina sem þarna eru. Árásir sem Einangrunarstöðin hefur verið að fá eru allar settar þannig upp að þetta sé einok- unarstarfsemi, sem er ekki rétt, því það er öllum frjálst að feta í mín spor og setja á stofn einangrunarstöð, svo lengi sem sá aðili uppfyllir þær kröf- ur sem settar eru upp um slíkan rekstur. Samkeppni er aðeins af hinu góða. Opið bréf til stjórnar HRFÍ og Ingibjargar Þórhallsdóttur Kristín Jóhannsdóttir skrifar um gæludýr og einangrunarstöðvar » Miklu var kostað til, til að koma upp svona stöð, og af ein- skærum áhuga á dýrum og með mikilli þraut- seigju tókst þetta á end- anum. Kristín Jóhannsdóttir Höfundur er eigandi og rekstraraðili Einangrunarstöðvarinnar í Reykjanesbæ ehf. SÝSLUMAÐURINN á Selfossi sendi undirrituðum bréf hinn 30. mars sl. og tilkynnti að embætti hans myndi ekki bjóða upp á utankjör- fundaratkvæðagreiðslu á Sólheimum fyrir komandi alþingiskosningar. Það sem vekur athygli er að und- irritaður hafði þá ekki óskað eftir að utankjörfundaratkvæðagreiðsla færi fram á Sólheimum. Sýslumaður tók það upp hjá sjálfum sér að loka fyrir þennan möguleika. Í sveitarstjórn- arkosningum árið 2006 eða fyrir aðeins 11 mánuðum var utan- kjörfundaratkvæða- greiðsla á Sólheimum, eins og verið hefur áð- ur bæði við sveit- arstjórnar- og alþing- iskosningar. Sú kosning var kærð. Skipuð var sérstök kjörnefnd til að fjalla um málið. Í nefndinni voru Anna Birna Þrá- insdóttir sýslumaður, Björn Jóhannesson héraðsdómslögmaður og Erlingur Sigtryggs- son dómstjóri. Nið- urstaða kjörnefndar var að kröfu kærenda var hafnað. Kærunni var þá vísað til félags- málaráðuneytis sem komst að sömu nið- urstöðu. Í áliti félagsmála- ráðuneytisins kemur m.a. fram: ?Jafnframt skal bent á, með vísan til a-liðar 1. mgr. 58. gr. laga um kosningar til alþingis nr. 24/2000, að sýslumaður getur ákveðið að utan- kjörfundaratkvæðagreiðsla fari fram á öðrum stöðum í umdæmi hans en á skrifstofu hans. Hefði því verið hægt að ákveða atkvæðagreiðslu á Sól- heimum með stoð í því ákvæði. Skiptir því ekki höfuðmáli varðandi hina efnislegu niðurstöðu hvort Sól- heimar væru skilgreindir sem stofn- un fyrir fatlaða eða ekki samkvæmt 2. mgr. 58 gr. laga nr. 24/2000 en ráðuneytið ítrekar það sem áður er sagt að Sólheimar eru almennt ekki skilgreindir sem stofnun fyrir fatl- aða heldur byggðahverfi þar sem fatlaðir og ófatlaðir blandist.? Þegar sýslumaður var spurður út í þá ákvörðun sína að bjóða ekki upp á utankjörfundaratkvæðagreiðslu á Sólheimum í Morgunblaðinu hinn 1. maí sl. vísar hann til þess að það sé á skjön við jafnræðisreglu stjórn- arskrár að bjóða einu byggðahverfi þjónustu í þessum efnum umfram önnur. Vísar hann einnig til þess að Sólheimar séu byggðahverfi en ekki stofnun. Það er rétt ályktað hjá sýslumanni að Sólheimar eru byggðahverfi rétt eins og Selfoss, Hveragerði og aðrir þéttbýlisstaðir í Árnessýslu. Engu að síður hefur sýslumaður fulla heimild til að láta utankjörfund- aratkvæðagreiðslu fara fram að Sól- heimum. Staðreynd málsins er einn- ig sú að í engu öðru byggðahverfi í Árnessýslu búa fleiri einstaklingar með þroskahömlun en í byggða- hverfinu að Sólheimum. Það verður seint talið brot á jafnræðisreglu að koma til móts við þarfir þeirra. Aldr- ei hefur verið óskað eftir að fleiri greiddu atkvæði í utankjörfund- aratkvæðagreiðslu en þeir einir. Sérstöðu þessara íbúa virðist sýslumaður ekki þekkja og ekki meta. Athyglisvert er að sýslumaður haldi nú á lofti jafnræðisreglu stjórnarskrár. Það er eins og sú regla hafi fyrst núna nýverið bor- ist austur á Selfoss. Ekki var hún nefnd í úrskurði félagsmála- ráðuneytis, né í úr- skurði sérskipaðrar nefndar er hafði til um- fjöllunar kæru vegna sveitarstjórnarskosn- inga í Grímsnes- og Grafningshreppi á síð- asta ári, sem atriði er hamlað gæti óskorð- uðum rétti sýslumanns til að hafa utankjör- fundaratkvæðagreiðslu að Sólheimum. Braut sýslumaður þessa reglu fyrir 11 mánuðum síðan þegar hann heimilaði utankjörfund- aratkvæðagreiðslu að Sólheimum? Það eru grundvall- armannréttindi hvers einstaklings að hafa rétt á að greiða atkvæði í kosningum og að allir hafi jöfn tækifæri til þess að nýta þann rétt sinn. Meginþorri fólks hefur að- stöðu, þekkingu og þor til að nýta kosningarétt sinn á tilgreindum kjörstöðum. Það eru einstaklingar í íslensku samfélagi sem ekki hafa sömu að- stöðu, þekkingu og þor. Þeirra at- kvæði eru þrátt fyrir það jafnmik- ilvæg og eiga jafnmikinn rétt á sér og atkvæði annarra íbúa þessa lands. Það er í anda nútímahugsunar og -blöndunar að einstaklingar með fötlun eigi að sækja hefðbundna kjörstaði eins og aðrir þjóðfélags- þegnar. En er það endilega alltaf rétt að hinn fatlaði lagi sig að því sem samfélag ófatlaðra býður upp á ? er ekki stundum rétt að samfélag hinna ófötluðu lagi sig að veruleika hinna fötluðu, þar kynnu að vera aðrar og ólíkar þarfir? Réttindabarátta fatlaðra snýst ekki eingöngu um að hinn fatlaði lagi sig að þörfum, skipulagi og for- sendum þess samfélags sem byggt er upp af og stjórnað af hinum ófatl- aða. Það er réttur hins fatlaða að honum sé mætt á sínum forsendum og við þær aðstæður þar sem hann finnur til öryggis. Utankjörfundaratkvæðagreiðsla á Sólheimum er leið til að mæta fötl- uðum einstaklingum á eigin for- sendum og við þær aðstæður þar sem hver og einn finnur til öryggis. Þetta er spurning um þjónustulund og vilja til góðra verka. Fróðlegt verður að fylgjast með viðbrögðum frambjóðenda í Suður- kjördæmi til þessa máls. Sýslumaðurinn á Selfossi segir nei við utankjörfundaratkvæðagreiðslu á Sólheimum þrátt fyrir heimild til þess að halda kjörfund á Sólheimum og gegn viðtekinni venju. Svona eiga sýslumenn ekki að vera. Geta allir kosið? ? Svona eiga sýslu- menn ekki að vera Guðmundur Ármann Pétursson skrifar um utankjörfundar- atkvæðagreiðslu á Sólheimum Guðmundur Ármann Pétursson Höfundur er framkvæmdastjóri Sólheima ses. » Það eru grundvall- armannréttindi hvers ein- staklings að hafa rétt á að greiða atkvæði í kosningum og að allir hafi jöfn tækifæri til þess að nýta þann rétt sinn. Á LISTAVERKAUPPBOÐI í vetur var málverkið Telpur í bolta- leik, sem Þorvaldur Skúlason málaði 1941, slegið á kr. 6.500.000. Af þessu tilefni vakna upp gamlar minningar frá París. Vorið 1956 dvaldist Þorvaldur um nokk- urn tíma á Signubökk- um, en hann hafði þá ekki komið til borg- arinnar síðan 1950. Fjárhagslega var þungur róðurinn hjá honum eins og mörg- um listamönnum á þessum árum, en góð- ur maður hafði keypt málverk af honum á verði sem stóð undir ferða- kostnaði til Parísar. Þorvaldur sagði okkur margt frá dvöl sinni í París á árunum fyrir seinni heimstyrjöldina, en sérstaklega er mér minnisstæð frásögn af flótta þeirra hjóna og dóttur þeirra, sem þá var korna- barn, undan innrásarher Þjóðverja, fyrst til Tours og þaðan á síðustu stundu til Bordeaux. Í Tours skildu þau hjónin allar eigur sínar eftir á hröðum flótta og voru þær eflaust seldar fyrir lítið, sagði Þorvaldur. Á mildu vorkvöldi, 30. apríl, sátu vinir Þorvaldar hóf hon- um til heiðurs á fimm- tugsafmæli hans. Leif- ur Þórarinsson, tónskáld,var helsti hvatamaður hófsins. Ég sé enn fyrir mér langborðið þar sem við sátum í góðu yfirlæti. Hófið sátu Þorvaldur og við hlið hans Nína Tryggvadóttir, þá Val- gerður Hafstað, list- málari, Gerður Helga- dóttir, myndhöggvari, Helga Kalman, ritari í íslenska sendiráðinu í París, Albert Eyjólfsson, fræðimaður, Sigfús Daðason, skáld og konan hans, Anna Brynjólfsdóttir, Jón Nordal, tón- skáld, og konan hans, Sólveig Jóns- dóttir, Rafn Júlíusson, deildarstjóri hjá Pósti og síma, Hreinn Stein- grímsson, tónlistamaður, Magnús Á. Árnason, listmálari, og að lokum undirritaður. Magnús orti Afmælisbrag og vís- an um Þorvald hljóðar svo: Æfinlega ófullur er minn kæri Þorvaldur. Hann er Íslands besti bur en bara fjandi abstraktur. Að lokum nokkur orð um fyrr- nefnda málverkasölu. Núverandi söluverðmæti málverksins hefði gert listamanninum kleift að dveljast í París í mörg ár og fylgiréttargjaldið í marga mánuði. Þorvaldur hefði getað leigt sér bjarta vinnustofu í stað þess að kúldrast í litlu hótelher- bergi með pensla sína og striga. Sárt er að gera sér grein fyrir þessu beiska óréttlæti, en gott er að minnast ljúflingsins og listamanns- ins Þorvaldar Skúlasonar og dvalar hans í París vorið 1956. Jes Einar Þorsteinsson, arkitekt. Á markaðstorgi málaralistar Jes Einar Þorsteinsson skrifar hugleiðingar um sölu á mál- verki Þorvaldar Skúlasonar, Telpum í boltaleik Jes Einar Þorsteinsson » Núverandi söluverð- mæti málverksins hefði gert listamann- inum kleift að dveljast í París í mörg ár og fylgiréttargjaldið í marga mánuði Höfundur er arkitekt.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68