Morgunblaðið - 05.05.2007, Blaðsíða 47

Morgunblaðið - 05.05.2007, Blaðsíða 47
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 5. MAÍ 2007 47 ? Níels Jensen Kristjánsson fæddist í Hvera- gerði 23. júlí árið 1955. Hann lést í Calgary, Kanada, 17. apríl síðastlið- inn. Hann var sonur hjónanna Önnu Kristínar Jóns- dóttur frá Ísafirði, f. 30. ágúst 1919, d. 5. júlí 1978 og Krist- jáns Friðriks Jensen skrúðgarðyrkju- meistara frá Dan- mörku, f. 2. maí 1920, d. 13. sept- ember 1972. Systur Níelsar eru Anna María, f. 28. apríl 1958 og Karen Soffía, f. 24. maí 1961. Hálf- systkini hans, sammæðra eru Daníel J. Kjartansson, f. 12. janúar 1940, Alda Kjartansdóttir, f. 27. júlí 1942, Edda M. Kjartansdóttir, f. 5. ágúst 1945. Eftirlifandi eigin- kona Níelsar er Shannon Lee Dunning, f. 8. október 1963. Sonur þeirra er Kristján Laural Krist- jánsson, f. 4. október 1991. Níels stundaði nám við Iðnskólann í Reykjavík og lauk þaðan prófi í út- varps- og sjónvarpsvirkjun. Að því námi loknu starfaði hann m.a. hjá Hljómbæ í Reykjavík og Radio- búðinni. Árið 1988 hélt hann til náms í Calgary í Kanada og út- skrifaðist þaðan með próf í flugra- feindavirkjun (Avi- onics Electronics). Auk þess bætti hann síðar við sig prófi í almennri flugvirkjun. Eftir námið í Kanada starfaði hann stutt- an tíma hér heima en flutti síðan til Kanada þar sem hann bjó síðan. Þar átti hann glæsilegan starfsferil sem flugrafeindavirki hjá Canadian Avionics, Canadian Regional Air- lines, Air Atlanta, Sunwest Avi- ation og Air Canada Jazz. Níels var mikill áhugamaður um flug og hafði, auk sérþekkingar sinnar, einkaflugmannspróf og próf í svif- flugi. Hann var hafsjór af fróðleik um flugsögu og allt sem varðaði málefni flugsins. Hann var í Félagi Íslenskra radioamatöra og átti áratugum saman samskipti og samvinnu við áhugafólk um þessi efni víða um heim. Auk þess var hann sérfróður um morse-fjar- skiptamálið og virkur í hópi þeirra sem notuðu það. Útför Níelsar verður frá Hvera- gerðiskirkju í dag, laugardag og hefst athöfnin kl. 11.00. Það var mikið áfall þegar ég frétti að æskuvinur minn og uppeldisbróð- ir Nilli hefði andast í Calgary í Kan- ada 17. apríl sl. langt fyrir aldur fram. Kynni okkar Nilla, eins og hann var alltaf kallaður, ná frá blautu barnsbeini í Laufskógum í Hvera- gerði þar sem við slitum barnskón- um, hann var 2 mánuðum yngri en ég og aðeins nokkur hús skildu á milli æskuheimila okkar. Við vorum sam- an frá morgni til kvölds alla daga við leiki og lífsins nám. Mér eru í fersku minni könnunar- og ævintýraferðir upp í Hamar eða upp með Varmá á björtum vor- og sumardögum, sigl- ingar uppí stíflu, stóru fallegu augun hans og dillandi hlátur, endalaus fíflalæti og lífsgleði saklausra drengja á morgni lífsins, drengja sem ætluðu að sigra heiminn og gera svo margt þegar þeir yrðu stórir. Við 10 ára aldur flutti ég frá Hveragerði og minnist ég þess enn hversu sárt ég saknaði Nilla lengi á eftir og hversu tóm og tilganglaus tilveran var án hans. Við héldum góðu sam- bandi og gistum oft hvor hjá öðrum næstu árin. Var þá gjarnan ?húkkað far? í bæinn og heim aftur. Nilli átti sér mörg áhugamál en rafeindatækni og allt sem sneri að flugi heillaði hann þó mest. Hann byrjaði snemma að fljúga, fyrst svifflugum uppá Sandskeiði, seinna vélflugum. Við vorum miklir áhugamenn um mód- elflug og óteljandi eru ferðirnar þar sem flogið var á fallegum sumar- kvöldum ýmist svif- eða vélflugum, brotlent og heim aftur að smíða. Liðlega tvítugur flutti hann til Reykjavíkur þar sem hann var í námi við Iðnskólann og var samgangur okkar mikill og gömul áhugamál end- urvakinn. Nilli fór til framhaldsnáms til Kanada í þeirri grein rafeinda- virkjunar er snýr að flugvélum, og svona í leiðinni tók hann flugvirkjun líka. Þar kynntist hann eftirlifandi eiginkonu sinni Shannon. Eftir að námi lauk, fluttu þau til Calgary og stofnuðu þar heimili og eignuðust soninn Kristján. Eftir að hann flutt- ist til Kanada trosnuðu vinaböndin mikið. Ég hitti Nilla síðast þegar hann kom við hérna á Íslandi á leið frá Saudi-Arabíu til síns heima. Það var á 17.júni í miðbæ Reykjavíkur, þar gengum við fram á hvor annan án þess að vita að hinn væri á landinu. Voru það miklir fagnaðarfundir. Mig langar í lokin á þessari fátæklegu samantekt um kynni mín af Niels, að þakka Nilla vini mínum og bróður samfylgdina á þessari stuttu göngu okkar félaganna í heimi hinna lifandi, fullviss um að við munum hittast aft- ur á öðrum stað á öðrum tíma og hlaupa þá hlæjandi út í vorbjarta nóttina, rétt eins og við gerðum á morgni lífsins. Farðu vel bróðir og vinur, minningin um þig mun lifa með mér meðan mér endist ævin, og eitt er víst, þín verður sárt saknað af mér og félögunum. Úr Hávamálum. Deyr fé, deyja fændur, deyr sjálfur ið sama. En orðstír deyr aldregi, hveim er sér góðan getur. Elsku Shannon og Kristján, Anna María, Karen og fjölskyldur, ykkar missir er mikill, en verum minnug þess að það voru forréttindi að fá að kynnast Nilla og ganga með honum, og geymum með okkur minningu um góðan dreng. Jón Sverrir og fjölskylda. 18. apríl vakti mig með sól og ynd- islegu veðri. Ég var nýkomin til vinnu þegar síminn hringdi. Slæmar fregnir. Skyndilega dró fyrir sólu hjá mér og allt varð svart og drungalegt í hjarta mínu. Nílli, elskulegur vinur minn, varð bráðkvaddur um nóttina. Minningarnar tóku að streyma um huga minn og sorgin tók öll völd . Nei, þetta getur ekki verið. Nílli, sem alltaf var svo hress og kátur, bara 52 ára, af hverju? Alltaf hélstu tryggðinni þó svo að þú byggir í Kanada og lést alltaf vita af þér þeg- ar þú varst væntanlegur á Frónið. Auðvitað gáfum við okkur tíma til að hittast og skrafa saman um lífið og tilveruna. Tölvupóstarnir gengu líka reglu- lega á milli okkar eftir að við hættum að skrifast á með gamla og góða mótinu. Mikið er ég þakklát að hafa hitt ykkur feðgana síðastliðið sumar. Þá komuð þið í heimsókn og það var set- ið við eldhúsborðið og mikið skrafað og hlegið. Gamlar minningar og ný ævintýri sögð með skemmtilegri frásagnar- gleði þinni. Það var alltaf svo gaman að hlusta á það sem Nílli tók sér fyrir hendur. Það vantaði bara Shannon til að fullkomna þessa heimsókn . Nílli hafði alveg einstaklega næmt og gott auga fyrir ljósmyndun. Á heimili mínu trónir ein mynd eftir hann af kríu á flugi, einstaklega fal- leg mynd sem allir taka eftir. Núna verður hún mér ennþá kærari. Þetta er allt eitthvað svo erfitt og sárt. Sagt er að tíminn lækni öll sár, þetta sár verður lengi að gróa. Nú ertu kominn heim á Frónið aft- ur, en ekki í þeim tilgangi sem ég hefði kosið. Það er komið að kveðjustund sem er svo ótímabær og óréttlát. Elsku hjartans vinur, það er þrautin þyngri að kveðja þig. Farðu í friði, Nílli minn, og þakka þér fyrir allar stundirnar sem ég fékk að eiga og njóta með þér. Elsku Shannon mín og Stjáni minn. Missir ykkar er mikill og þung verða skrefin aftur heim til Kanada. Ykkur sendi ég mínar innilegustu samúðarkveðjur og bið Guð að vera með ykkur og geyma. Ástvinum og vandamönnum sendi ég mínar innilegustu samúðarkveðj- ur. Hallveig Sigurðardóttir (Halla). Fallinn er frá, langt fyrir aldur fram, einn okkar góðu félaga í Svif- flugfélagi Íslands. Níels Kristjánsson var virkur í fé- lagsskap okkar frá því hann var ung- lingur. Lagði hann á sig ferðalög frá heimabæ sínum Hveragerði, hvenær sem færi gafst til flugæfinga á Sand- skeiði, oftast stöðvaði hann bifreiðar, sem voru á leið til Reykjavíkur og fékk að sitja í að Sandskeiði og svo til baka seint að kvöldi, gekk oftast verr að komast heim en að heiman, því að ekki var eins mikil umferð um Suður- landsveg í þá daga og er um þessar mundir. Það urðu því einatt mikil og tímafrek ferðalög, sem hinn ungi sveinn lagði á sig, en ekki lét hann deigan síga, heldur mætti manna best til þátttöku í félagsstarfinu. Þessi ósérhlífni og dugnaður ein- kenndu síðan líf mannsins allt, bæði í starfi og leik. Störfum sínum við við- gerðir flugvéla sinnti hann af þeirri kostgæfni að hann naut trausts vinnuveitenda og ekki síður þeirra, sem urðu aðnjótandi verka hans, enda var maðurinn þjóðhagi. Áhuga- málin voru mörg, þótt flugið heillaði hann mest, einkum var áhuginn mik- ill á gömlum flugtækjum, sem hann tók þátt í að gera við og koma í flug- hæft ástand. Minnast má í því sam- bandi á, er hann stóð fyrir og lagði mest að mörkum við að gera upp gamla Grunau Baby svifflugu, sem nú er til varðveislu hjá Flugsögu- félagi Íslands. Fyrir nokkrum árum flutti Níels búferlum til Kanada, þar sem hann starfaði sem flugvirki, sýndi hann sínu gamla félagi mikla rækt, kom og heimsótti okkur á hverju sumri, flaug og skemmti sér og ekki síður okkur hinum, er urðum aðnjótandi samvista hans, enda var maðurinn gæddur næmi fyrir hinum skemmtilegri þáttum mannlífsins og var hrókur alls fagnaðar, hvar sem hann bar að garði. Nú er skarð fyrir skildi, frábær fé- lagi og góður vinur hefur kvatt, en við sem eftir lifum yljum okkur við góðar minningar og kveðjum hann með virðingu og þökk fyrir samveru- stundirnar. Við félagar Svifflugfélags Íslands vottum eiginkonu, syni og aðstand- endum öllum dýpstu samúð okkar. Kristján Sveinbjörnsson. Níels J. Kristjánsson ? Jón Geir Guðna- son fæddist á Akranesi 20. októ- ber 1954 og lést föstudaginn 4. apríl síðastliðinn. Hann var sonur hjónanna Guðna Jóhannesar Ásgeirssonar, f. 1.3. 1930, d. 18.5. 2005, og Sigríðar G. Hjartardóttur, f. 26.10. 1933. Systkini Jóns Geirs eru El- ísabet, f. 6.1. 1951, Hjördís, f. 22.6. 1952, Ásta Sigríður, f. 22.9. 1955, Rannveig, f. 27.6. 1957, óskírður, f. 12.12. 1961, d. 13.12. 1961, og Hjörtur Líndal, f. 16.12. 1963. Jón Geir bjó með Ólínu Elísa- betu frá árunum 1970 til 1977 og eru börn þeirra tvö: Sigríður Björk, f. 12.4. 1974, maður hennar er Sigurður Einarsson, fæddur 27.9. 1962, og eiga þau einn son, Berg Sigurlinna, f. 29.6. 2004, en fyrir átti Sigríður tvö börn með fyrri sambýlismanni sínum, Einari Viðari Finnssyni, f. 11.7. 1972. Þau eru Björgvin Viðar Einarsson, f. 3.10. 1992, og Elísa Björk Einarsdóttir, f. 16.9. 1996. Sonur: Brynj- ar Freyr Jónsson, f. 5.5. 1977, og á hann eina dóttur, Katrínu Silvíu, f. 29.7. 2004. Jón Geir giftist 1980 Emilíu Ingadóttur, f. 11.1. 1960. Slitu þau samvistir 1983. Þau eignuðust tvo syni, Sigurð Að- alstein, f. 23.10. 1980, og Inga Pál, f. 14.4. 1983. Jón Geir ólst upp og bjó á Akra- nesi til ársins 1997 en þá greindist hann með sjúkdóm og hætti í kjöl- farið störfum. Hann vann lengst hjá útgerðinni HB & co. þar sem hann starfaði sem háseti og mat- sveinn í 27 ár. Bjó Jón Geir hjá dóttur sinni í Hveragerði meira og minna síðastliðin fimm ár þar til hann lést. Útför Jóns Geirs Guðnasonar fór fram frá Akraneskirkju í gær, 4. maí. Jæja pabbi minn, nú er komið að kveðjustund, miklu fyrr en ég vonaði. Undanfarin 7 ár hefur þú verið mikið hjá okkur og verið okkur innan hand- ar og gætt mikið yngsta sonar okkar, sem mun nú sakna afa og kerrunnar sem kom að sækja Berg á leikskól- ann. Þær voru ófáar ferðirnar sem afi kom og komuð þið alltaf við í bak- aríinu því sá stutti tók ekki annað í mál en að koma við þar. Auðvitað réði sá stutti alveg yfir afa sínum og ég tala nú ekki um þegar sá stutti náði afa sínum í Bónus, líkt og þegar við hjónin fórum til Kanarí og þú varst að passa. Þegar við komum til baka þá var sá stutti búinn að græða 4 dvd myndir og tölvuleik ásamt öðru. Þú sagðir að það hafi ekki verið hægt annað en að láta eftir honum því annars hefði sá stutti orðið brjálaður. Lífið hjá þér var nú enginn dans á rósum og varstu sjálfum þér verstur, má ég þá til með að nefna matseldina hjá þér sem voru þínar ær og kýr þú varst listakokkur og ljómaðir alla tíð þegar við sögðum þér hvað maturinn væri góður, þú gerður kóngakræsingar úr tómum ískáp og engu hráefni. Þú varst hjá okkur síðustu 3 mánuði og í hvert skipti þegar við komum heim úr vinnu voru dýrindis kræsingar á borðum og voru allir meðlimir fjölskyldunnar himinsælir. Þetta gladdi þig óskap- lega og okkur líka. Þú varst tónlist- armaður í húð og hár, sjaldan var ekki öll fjölskyldan allt í einu farin að tromma við matarborðið með hnífa- pörum á diska og glös. Þú máttir ekki heyra lag þá varst þú farinn að taka undir, hvort sem það var með mat- aráhöldum eða bara með bumbuslag- ara. Bumban þín var nú orðin svolítið stór þannig að það kom bara ágætis hljómur. Gítarinn var nú samt þitt uppáhald en vegna sjúkdóms þíns þá áttir þú nú orðið erfitt með að spila á gítarinn síðastliðin ár og var það þér mikill missir því að það var þitt tján- ingarform. Ég gæti skrifað alveg endalaust um allar þær góðu minningar sem við átt- um með þér á okkar yngri árum; spil- in sem við spiluðum dag og nótt þegar þú komst í land. Þú varst kannski ekki þessi dæmigerði pabbi sem upp- alandi, að reyna að tukta okkur til og setja okkur lífsins reglur. Það bara klæddi þig ekki, þú varst leikfélagi og vinur okkar. Og þegar upp er staðið þá er það frábær pabbi sem fer í felu- leiki, stendur út í vatni í vöðlum upp í nára með dorgveiðistöng fasta við tóman olíubrúsa að draga brúsann í land trekk í trekk þó við værum löngu farinn í felur og vegfarendur héldu að þarna stæði einkver ?kú kú-maður? en þér var alveg sama, þú varst líka svo mikill húmoristi að það var ekki hægt að vera í vondu skapi þegar þú varst nálægt. Hann Bergur litli segir núna að hann sé að fara með afa Jón Geir í Bónus að kaupa súrmjólk og skyr.is. Hann kyssir myndina af þér góða nótt á hverju kvöldu og segir að afi sé núna hjá Jesú sem er besti vin- ur barnanna. Og pabbi, þú varst besti vinur barnanna. Elsku pabbi minn, það er sárt að kveðja en ég vil kveðja þig með þessum orðum því við vorum svo miklir vinir. Því ég geymi allaf vinur það allt er gafstu mér, góða ferð kæri vinur góða ferð. Sigríður Björk Jónsdóttir Jón Geir Guðnason Elsku amma. Mánudaginn 19. mars sá ég þig í hinsta sinn í þessari tilvist sem þú hafðir kvatt þann 7. mars síðastlið- inn. Þú skildir eftir minningar, kærleika, fegurð, dulúð og spaug um hinn ?rétta? skilning. Þú aðstoðaðir mig við að læra marg- földunartöfluna og íslensku, kenndir mér m.a. að það væri rangt segja ?ógeðslega fallegt?. Þú skammaðir mig sex ára og frænku mína með því að spyrja hvað þetta háttalag ætti að þýða hjá hálffullorðnum manneskj- um. Þar sem ég tók orð þín bókstaf- lega þá og síðar tvöfaldaði ég sex og fékk út tólf en fannst það heldur Sigurrós Lárusdóttir ? Sigurrós Lárus- dóttir fæddist 31. maí 1921. Hún lést 7. mars síðast- liðinn. Útför hennar fór fram frá Graf- arholtskirkju mánu- daginn 19. mars sl. snemmt til að verða fullorðin. Þú eldaðir góðan mat og valdir frekar vatn en gos. Þú viðraðir róttækar hug- myndir, skapandi hugsun og ímyndunar- afl. Þú sagðir mér myndríkar sögur frá uppvaxtarárum þínum í Reykjavík og einnig af seinni tíma reynslu og ferðum. Þú varst viðkvæm en seig og áttir það til að fara eig- in leiðir. Þú leist á Krist sem byltingarsinna í kærleiks- boðskap sínum og sagðir hann læri- meistara eins og Búdda og að maður uppskæri það sem maður sáði. Þú ert hjá mér í huga og hjarta og hjá mér er púði með útsaumaðri rós eftir þig og harpa sem ég á eftir að gera við. Vertu blessuð amma mín og þakka þér fyrir allt. Ég vona að við hittumst nær ljósinu, í kærleika þrátt fyrir allan misskilning. Eyrún Rós Árnadóttir.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68