Morgunblaðið - 03.10.2007, Qupperneq 30

30 MIÐVIKUDAGUR 3. OKTÓBER 2007 MORGUNBLAÐIÐ
MINNINGAR
✝ Guðrún Inge-borg Mogensen
fæddist í Reykjavík
7. febrúar 1940. Hún
lést á heimili sínu að
kvöldi 21. september
sl.
Foreldrar hennar
voru Axel Henning
Mogensen, fæddur á
Seyðisfirði 27.2.
1913, d.13.6. 1968,
og Ásdís María
Mogensen, fædd á
Akureyri 9.3. 1918,
d. 6.9. 2003. Systir
Guðrúnar er Karen Margrét Mo-
gensen, f. 19.9. 1953, eiginmaður
hennar er Þórleifur V. Friðriksson.
Guðrún giftist Jóni Sigurðssyni,
f. í Krossalandi í Lóni 24.7. 1923,
þau slitu samvistir. Guðrún hóf síð-
ar sambúð með Magnúsi J. Björg-
vinssyni, f. að Klausturhólum í
Grímsnesi 5.11. 1935, og bjuggu
þau síðast að Sandavaði 3 í Reykja-
vík. Magnús starfaði lengst af í
slökkviliði Reykjavíkurflugvallar.
Magnús á 4 uppkomin börn frá
fyrra hjónabandi.
Dætur Guðrúnar
eru Ásdís María
Jónsdóttir, f. 9.9.
1959, Þórey Jóns-
dóttir, f. 30.8. 1963,
Guðrún Jónsdóttir,
f. 18.9. 1964, og
óskírð Jónsdóttir, f.
26.10. 1967, d. 26.10.
1967. Barnabörnin
eru Margrét Ósk,
Pétur Þór, Jón Axel,
Einar Örn, Elísa og
Atli. Barnabarna-
börnin eru Ásdís
Linda, Bjarki Freyr, Þórður Andri
og Gabríel Óðinn.
Guðrún ólst upp hjá foreldrum
sínum í Reykjavík en einnig
bjuggu þau um nokkurra ára skeið
í Bandaríkjunum og í Danmörku.
Eftir hefðbundna barnaskóla-
göngu fór Guðrún í Kvennaskól-
ann. Eftir það starfaði hún við
ýmis skrifstofustörf þar af lengst
hjá Flugmálastjórn.
Guðrún verður jarðsungin frá
Grensáskirkju í dag kl. 11.
Elsku Góa.
Ég vil ekki trúa því að þú sért horf-
in frá okkur.
Þú sem í gegnum þín veikindi síð-
ustu 10 mánuði hefur komið okkur á
óvart hvað eftir annað.
Í mínum huga varstu kraftaverka-
kona. Alltaf þegar illa horfði þá barð-
ist þú í gegnum erfiðleikana og sigr-
aðir. En að lokum sigruðu veikindin
þig þegar enginn átti von á.
Þegar ég heyrði í þér deginum áð-
ur en þú hvarfst á braut þá varstu svo
kát og hress og hlakkaðir svo mikið
til að komast heim á föstudeginum.
Ég var stödd á Selfossi og þess vegna
varð samtal okkur kannski frekar í
styttra lagi. Ég hlakkaði til að heyra í
þér um helgina og heyra ánægjuna í
röddinni yfir að vera heima. Það var
alltaf þitt markmið að komast heim
og kannski má segja að það hafi ræst.
Þó ekki hafi verið búið að útskrifa þig
þá var það eitthvað sem átti að gerast
á næstu dögum.
Við vorum í raun báðar einbirni,
vegna áranna á milli okkar. Þegar ég
var smábarn háðir þú fyrstu barátt-
una við erfið veikindi. Þrátt fyrir ald-
ursmuninn þá held ég að það hafi
verið einlægt traust á milli okkar. Ef
eitthvað var að vissi ég að það hefði
alltaf verið hægt að leita til þín. Þú
varst kletturinn sem alltaf var til
staðar þegar á reyndi.
Þegar ég hugsa til þín verður mér
hugsað til jólanna, alla mína ævi höf-
um við verið saman á aðfangadag. Í
fyrra varstu mikið veik og barðist
fyrir lífi þínu á spítalanum, en nú
sáum við fram á að geta enn einu
sinni eytt jólunum saman. En enginn
veit sína ævi fyrr en öll er.
Elsku Magnús, þú sem hefur verið
Góu svo mikil stoð og stytta í gegnum
öll veikindin, guð gefi þér styrk í
gegnum erfiðleikana.
Dísa, Þórey og Rúna, verið hvor
annarri og öðrum í kringum ykkur
styrkur á erfiðri stundu og gleði á
góðri stundu.
Karen systir.
Elsku amma Góa.
Eftir langa og erfiða baráttu hefur
þú loks fengið hvíld. Það sem þú hef-
ur gengið í gegnum get ég ekki einu
sinni ímyndað mér, þú slóst hvert
metið á fætur öðru og ætlaðir að láta
þér batna. Við mig léstu aldrei á
neinu bera, tókst alltaf á móti mér á
spítalanum með brosi á vör og vildir
vita allt um það hvernig gengi í
vinnunni og skólanum.
Í dag er ég þakklát fyrir þessar
stundir og mun aldrei gleyma þeim.
Ég er líka stolt af að hafa átt ömmu
eins og þig. Það eru ekki margir á
mínum aldri sem eiga ömmu sem er
reglulega á MSN og veit allt um fólk-
ið í „So you think you can dance“. Það
er því með mikilli sorg í hjarta sem
ég kveð þig nú í hinsta sinn.
Elísa.
Elskuleg móðursystir mín hefur
kvatt okkur allt of snemma. Frá því
að ég var lítið barn í pössun hjá henni
og allt til dagsins í dag hefur Góa ver-
ið mér einstaklega kær. Ég á eflaust
eftir að minnast Góu sérstaklega á
jólunum, gestrisni hennar og jóla-
gleði er mér ofarlega í huga. Alveg
frá því að ég man eftir mér hittust
Góa og mamma með mökum og börn-
um og að ógleymdri henni ömmu
heitinni á aðfangadag og borðuðu
saman ljúffengar rjúpur og eplaköku
„a la Góa“ með rjóma í desert. Ég
ætla rétt að vona að einhver eigi þá
uppskrift. Ég var síðan komin á þrí-
tugsaldur og búin að eignast mitt
fyrsta barn sjálf þegar ég tók þá erf-
iðu ákvörðun að hætta að koma til
Góu á aðfangadag og fór að halda jól-
in sjálf með fjölskyldunni minni, sem
er jú yndislegt líka.
Frænkuhittingurinn alræmdi
verður öðruvísi en ég vona að við
náum nú samt að halda áfram að
skemmta okkur vel því þetta voru al-
veg sérstaklega skemmtilegar stund-
ir. Til dæmis á ég alveg óteljandi
margar skemmtilegar minningar úr
jólahlaðborðunum sem eru árlegur
viðburður hjá okkur frænkunum.
Efst í huga mér þessa stundina er
jólahlaðborð í Perlunni þar sem
ónefndur gestur skemmti okkur svo
vel með spurningu sinni að við piss-
uðum næstum allar í buxurnar og
aftur í hvert skipti sem við rifjuðum
það upp.
Elsku Maggi, Dísa, Þórey og Rúna
og mamma, ég bið Guð að varðveita
ykkur á þessum erfiðu tímamótum.
Friðrika Þórleifsdóttir.
Sólríkasta sumar sem við munum
eftir er liðið.
Haustið er komið með rokið, rign-
inguna og myrkrið.
Allt verður dapurt.
Ástæða dapurleikans er vegna
þess að önnur vinkona okkar í
saumaklúbbnum er farin frá okkur
fjórum sem eftir stöndum. Þær voru
báðar tveimur árum yngri en við,
sem sýnir okkur að það er ekki spurt
um aldur þegar kallið kemur.
Vinkona okkar Guðrún Ingeborg
Mogensen, eða Góa eins og við köll-
uðum hana alltaf var með okkur í
Kvennaskólanum í Reykjavík, samt
tveimur árum á eftir okkur.
Vegna lömunarveiki (Akureyrar-
veikin) sem hún fékk í miðju námi
varð hún að hætta því og lá lengi á
Heilsuverndarstöð Reykjavíkur.
Þetta hlýtur að hafa verið erfitt fyrir
tápmikla handboltastelpu. Með ótrú-
legu harðfylgi og baráttu við sjúk-
dóminn tókst henni að komast á fæt-
ur en því miður varð skólagangan
ekki lengri.
Ein okkar gat aðstoðað hana þá við
að fá skrifstofuvinnu hjá Sælgætis-
gerðinni Freyju þar sem hún vann
um tíma.
Síðar vann hún á lögfræðistofu en
lengst af vann hún hjá Flugmála-
stjórn þar til hún hætti að vinna fyrir
nokkrum árum.
Þrátt fyrir veikindin tókst henni að
eignast þrjár frábærar dætur sem
hafa gert hana að ömmu og lang-
ömmu henni til mikillar gleði. Við
stofnuðum saumaklúbb þar sem við
saumuðum og prjónuðum, að ekki sé
talað um meðlætið með kaffinu þar
sem Góa hafði hugmyndaflugið í lagi.
Svo voru barnaæfmælin hjá okkur og
við létum það ekki aftra okkur að
ferðast með strætó með skarann. Þá
var bifreiðaeign okkar engin. Það gat
orðið fjör hjá þeim í sykursjokki á
hlaupum um vagninn. Þau hafa
örugglega skemmt sér konunglega.
Tíminn leið, börnin uxu upp frá okk-
ur og umræðurnar breyttust. Flestar
skiptu um húsnæði og þá var frekar
talað um flísar og parket heldur en
handavinnu.
Seint á síðastliðnu ári fékk Góa
skyndilega hjartastopp og lá lengi
meðvitundarlaus á spítala. Við vorum
ekki bjartsýnar á að hún myndi
vakna aftur en með ótrúlegri seiglu
tókst henni að ná sér upp, samt með
nokkrum bakslögum en alltaf aftur
upp.
Hún var komin á Landakot í
sjúkraþjálfun og fékk undanfarið að
vera heima um helgar. Þegar við
heimsóttum hana um daginn í Sand-
avað vorum við alveg undrandi hvað
hún var hress og átti í engum vand-
ræðum með að tala við okkur. Þess
vegna kom það okkur alveg í opna
skjöldu þegar hún nýkomin heim í
helgardvöl föstudaginn 21. septem-
ber fékk annað hjartastopp og þá
varð ekki við neitt ráðið.
Magnús hefur staðið eins og klett-
ur við hlið hennar allan tímann sem
og dætur hennar.
Kæri Magnús, við vottum þér,
dætrum og fjölskyldum þeirra, Kar-
en systur og öðrum sem eiga um sárt
að binda okkar innilegustu samúðar-
kveðjur.
Saumaklúbburinn.
Elsku langamma, nú kveðjum við
þig með söknuði.
Hver minning dýrmæt perla að liðnum lífsins
degi,
hin ljúfu og góðu kynni af alhug þakka hér.
Þinn kærleikur í verki var gjöf, sem gleymist
eigi,
og gæfa var það öllum, er fengu að kynnast þér.
(Ingibjörg Sigurðardóttir)
Þín barnabarnabörn,
Ásdís, Bjarki, Gabríel
og Þórður.
Elsku amma okkar, erfitt er að
kveðja en við kveðjum þig í dag með
miklum söknuði.
Farðu í friði vinur minn kær.
Faðirinn mun þig geyma.
Um aldur og ævi þú verður mér nær.
Aldrei ég skal þér gleyma.
Svo vöknum við með sól að morgni.
Svo vöknum við með sól að morgni.
(Bubbi Mortens)
Barnabörnin
Pétur, Jón og Einar.
Elsku besta amma mín, erfitt er að
kveðja þig í dag en mikill söknuður er
í mínu hjarta. Þú hefur alltaf reynst
mér alveg rosalega vel, alltaf verið til
staðar ef ég hef þurft á því að halda
og betri manneskju hefði ég ekki get-
að fundið. Ég man fyrst eftir mér
þegar þú bjóst í Hraunbænum og þar
var ég mikið hjá þér. Alla daga var
mikið leikið sér í portinu, síðan spil-
uðum við mikið Ólsen ólsen en öll
kvöld enduðu á því að liggja saman
upp í sófanum og horfa á Tomma og
Jenna.
Þar sem ég var þá eina barnabarn-
ið þitt þá var allt látið eftir mér, alltaf
var farið í bakaríð og keypt það sem
ég vildi, síðan þegar ég fékk að gista
þá þurfti afi alltaf að fara fram í stofu
því ég vildi meira pláss. Ég gæti
haldið áfram endalaust en minning-
arnar mínar eru margar frá þessum
tíma og þær mun ég geyma í mínu
hjarta um alla tíð.
Einnig er ég alveg ótrúlega þakk-
lát fyrir það að þú og Magnús leyfðuð
mér að búa hjá ykkur á Sogavegin-
um, meðan ég gekk í skóla. Tíminn á
Sogaveginum var góður tími, við sát-
um mikið og töluðum saman. Ekki
fannst okkur leiðinlegt að horfa á
góða mynd í sjónvarpinu og þú varst
alveg ótrúlega dugleg að taka allt
upp á vídeóspólur en ekki er hægt að
segja að það hafi svo verið horft á
myndirnar enda vantaði yfirleitt
byrjunina eða endinn á flestar.
Ekki geta margir sagt frá því að
hafa fengið textaskilaboð í símann
frá ömmu sinni eða hafa verið að tala
við ömmu sína í gegnum tölvuna á
MSN en það gerðum við mikið og
þess mun ég sakna gífurlega.
Nú kveð ég þig, elsku amma mín,
en þér mun ég aldrei gleyma.
Elsku Magnús minn, ég sendi þér
innilegar samúðarkveðjur og megi
guð geyma þig.
Margrét Ósk.
Guðrún Ingeborg
Mogensen
Elsku Mína amma.
Við erum búnar að
kveðja hana smám saman í gegnum
árin og seinustu mánuðina var hún
alveg farin en þetta er samt svo sárt.
Kalt kaffi í glerglasi, kaka með
bleiku kremi og ísköld mjólk, hlát-
urinn, ráma röddin, gráglettinn húm-
Vilhelmína Hjaltalín
✝ VilhelmínaHansína Oddný
Hjaltalín, eða Mína
eins og hún var allt-
af kölluð, fæddist á
Akureyri 20. janúar
1928. Hún lést á
hjúkrunarheimilinu
Garðvangi 31. ágúst
síðastliðinn og var
útför hennar gerð í
kyrrþey 7. sept-
ember.
orinn og sígarettulykt
er það fyrsta sem kem-
ur upp í huga okkar
þegar við hugsum um
ömmu. Við vorum svo
montnar að eiga ömm-
una með lengsta nafnið
– Vilhelmína Hansína
Oddný Hjaltalín. Hún
kenndi okkur að meta
krossgátur og kapla og
að brjóta saman poka!
Hún verður alltaf hluti
af okkur og mun lifa
með okkur í þeim
minningum sem við
eigum um hana. Núna vitum við að
henni líður ekki illa og hún er laus úr
viðjum sjúkdómsins sem var löngu
búinn að taka frá henni lífið.
Eydís, Guðrún María og
Íris Ómarsdætur.
✝
Innilegar þakkir færum við öllum þeim sem sýndu
samúð og hlýhug vegna andláts og útfarar elsku-
legrar eiginkonu, móður, tengdamóður og ömmu,
KRISTÍNAR GUÐBRANDSDÓTTUR,
Svölutjörn 44,
áður Smáratúni 29,
Keflavík.
Sérstakar þakkir til Sigurðar Björnssonar krabbameinslæknis,
göngudeildar Landspítala og Heilbrigðisstofnunar Suðurnesja fyrir
frábæra umönnun og hjúkrun í veikindum hennar.
Guð blessi ykkur öll.
Jóhann R. Benediktsson,
Benedikt Jóhannsson, María Hákonardóttir,
Kristbjörg Jóhannsdóttir, Jóhann Frímann Valgarðsson,
Jóhanna A. Jóhannsdóttir, Andre Masumbuko
og barnabörn.
✝
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og hlýhug
við andlát og útför
AUÐUNS HAFNFJÖRÐ JÓNSSONAR
frá Gjögri,
Seilugranda 8,
Reykjavík.
Guðrún Friðriksdóttir.
✝
Okkar ástkæri bróðir, mágur og frændi,
PÉTUR BERGMANN EYJÓLFSSON,
Blómvangi 13,
Hafnarfirði,
sem lést mánudaginn 24. september, verður
jarðsunginn frá Víðistaðakirkju föstudaginn
5. október kl. 13.00.
Þorri Freyr Eyjólfsson,
Garðar Rafn Eyjólfsson, Guðmunda Björk Matthíasdóttir,
Þóra Dís Garðarsdóttir.
✝
Innilegar þakkir sendum við öllum þeim sem sýndu
okkur samúð og hlýhug við andlát og útför eigin-
konu minnar og móður okkar,
HELGU DAGBJARTSDÓTTUR,
Syðstu- Mörk,
undir Eyjafjöllum.
Guðjón Ólafsson,
Pétur Guðjónsson,
Björgvin Guðjónsson.