Morgunblaðið - 03.05.2008, Síða 25

Listaverkahólf Á veggnum handan við borðstofuborðið er mynd eftir Þuríði Sigurðardóttur. Til hliðar eru hólf
með listaverkum. Í neðra hólfinu er listaverk eftir Margréti Gunnarsdóttur.
Sérhannað Í gluggakistunni stend-
ur afsteypa af egypskri múmíu. Sóf-
inn er sérhannaður og sérsmíðaður
og málverkið er eftir arkitektinn
Björn Skaftason.
unni, sérsmíðað hjá GÁ í Ármúla. Á
borðstofustólunum er sams konar
hvítt leður og á sófanum og í honum
er meira að segja hvítur leðurpúði.
Borðstofu- og sófaborðin eru svört,
úr Exo. Guðrún segir að borðin séu í
raun úr eik. Þau Bjarni höfðu viljað
hafa borðin svört en erfiðlega gekk að
finna svört borð við hæfi svo þau létu
bara sprautulakka eikarborðin. Á
hvítmáluðum stofuveggnum yfir hvít-
um sófanum hangir risastórt mál-
verk, í hvítum og gulum litum. Þetta
er verk arkitektsins sjálfs, Björns
Skaftasonar, sem er greinilega lið-
tækur við fleira en hönnun. Reyndar
viðurkennir Guðrún að hún hafi feng-
ið svolitlu um litina ráðið. Hún sé svo
hrifin af sólgulu. Greinilegt er að guli
liturinn heillar hana því á sófaborðinu
eru gular rósir í vasa eftir Alvar Aalto
og við hliðina stendurAalto-skál með
sama lagi og vasinn, full af hnetum og
rúsínum.
Bókaskápur undir
gluggakistunni
Granítgluggakistan í stofunni vek-
ur athygli. Hún er tvisvar til þrisvar
sinnum breiðari en almennt gerist en
hún þjónar líka stóru hlutverki. Und-
ir henni eru hillur fyrir bækur og blöð
svo þarna er kominn bókaskápur
heimilisins. Við hliðina á honum er
gengið út á svalirnar sem eru einir 18
fermetrar að stærð. Þegar horft er út
yfir húsþökin má sjá glitta í rönd af
sjónum sem fjölskyldan vill svo
gjarnan komast í meira návígi við. Á
svölunum er heitur pottur, grillið og
garðhúsgögn, en það besta er að yfir
svölunum er hægt að renna út mark-
ísu sem getur náð alveg út að hand-
riðinu. Til annarrar handar er tré-
veggur en hinum megin er hægt að
draga fyrir tjald. „Þegar markísan er
komin á sinn stað og tjaldið hefur ver-
ið dregið fyrir sér enginn inn á sval-
irnar,“ segir Guðrún og bætir við að
hér eyði fjölskyldan mörgum góðum
stundum. „Í íbúðinni sem okkur
dreymir um eru hins vegar þrisvar
sinnum stærri svalir og hluti þeirra
yfirbyggður.“
Þar sem ekki var búið að skipu-
leggja þetta fallega hús þegar Guð-
rún og Bjarni keyptu það völdu þau
að innrétta það eftir eigin smekk og
þörfum. Hér eru ekki nema tvö her-
bergi, svefnherbergi og herbergi son-
arins, sem reyndar mætti skipta í tvö
barnaherbergi. Þau höfðu ekki þörf
fyrir fleiri herbergi og ákváðu að loka
ekki af herberginu sem átti að vera
þar sem sjónvarpskrókurinn er í dag.
„Þegar og ef við flytjum ætlum við að
fara eins að, láta hanna íbúðina og að-
laga alfarið að okkar eigin þörfum.
Við erum bara þrjú í heimili og þurf-
um ekki fleiri herbergi en okkur lang-
ar samt heilmikið í stærri stofu,“ seg-
ir Guðrún að lokum.
Hvítur rebbi Í stað höfðagafls er málverk yfir rúminu eftir Björn Skafta-
son. Hvíti rebbinn er gjöf frá vinkonum Guðrúnar.
Morgunblaðið/Frikki
Slíkir kassar
eða hólf eru
víðar í húsinu
og þá inn-
byggðir í veggi
og jafnvel
hurðir og bæði
í hvítum lit og
svörtum. Þeir
„hýsa“ marg-
vísleg falleg
listaverk.
Listaverk um allt Á stigaveggnum hangir mál-
verk sem hjónin keyptu á uppboði, en það er eftir
Guðberg Bergsson. Á handriðinu stendur Hestur,
verk eftir Jón Snorra silfursmið. „Þetta var jóla-
gjöfin okkar eitt árið.“
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 3. MAÍ 2008 25
Jón Ingvar Jónsson segir „É“fábjánalegasta stafinn sem
ritaður er á tungu vórri. „Hann
hefur engan tilgang og bætir
engum hljóðum við nje varpar ljósi
á uppruna orða, en fjölgar rittákn-
um og flækir stafsetningu vóra.“
Éltsín vin sinn Éns í frí
til Émen með sér tekur
meðan Ésus éppa í
Érúsalem ekur.
Björn Ingólfsson veltir þessum
orðum fyrir sér:
Hvarvetna sagt er að sé
sífelldur skortur á fé,
gengið í kolum
og krónan í molum
en Jón hugsar eingöngu um É.
Kristján Bersi Ólafsson skrifar
Jóni Ingvari: „Ég er hjartanlega
sammála þjer um É-ið. Það er óhæft
og óþarft rittákn sem hefur ekkert
hljóð í málinu fyrir undirstöðu. Það
er ekkert annað en hljóðasamband-
ið JE og þannig ætti vitaskuld að
skrifa þá hljóðasamsteypu hvar
sem hún kemur fyrir í málinu og
skrifa hiklaust: mjer og þjer og
sjer. Þannig skrifuðu menn al-
mennt um aldamótin 1900. Staf-
setningin þá var líka í ýmsu öðru
frábrugðin þeirri málfræðingastaf-
setningu sem var þröngvað upp á
Íslendinga á þriðja áratug tuttug-
ustu aldar. Með lögbindingu hennar
var framburðurinn mikilstil látinn
víkja fyrir stirðbusalegum rithætti
sem byggðist á uppruna orða eins
og stafkrókamenn þess tíma töldu
að hann væri. Dæmi um stafsetn-
ingu sem var kastað var sú regla í
gildi að ekki voru skrifaðir margir
samhljóðar hver á eftir öðrum
nema framburðurinn kallaði á það.
Mörg orð sem nú er fyrirskipað að
skrifa með tveimur samhljóðum
voru aðeins skrifuð með einum, t.d.
kensla. Og stafahröngl eins og er í
orðinu þátttaka kom ekki fyrir, þar
var einfaldlega skrifað þáttaka.
Þessi stafsetning var þjálli og
liprari en hin og auðlærðari og ég
held að það hafi verið mikið slys
þegar hún var lögð fyrir róða.“
Loks minnir hann á að stafsetn-
ingin er ekki sjálft tungumálið, hún
er aðeins umgerð um það, og yrkir:
Áður háðu menn stafsetningarstríð
með stafkrókum sem fæstir núna skilja.
En einhvern tímann endar þessi tíð
og allir fá að skrifa eins og þeir vilja.
pebl@mbl.is
VÍSNAHORNIÐ
Af stafnum É og stríði
TILBOÐ
kr.: 129.900
vi
lb
or
ga
@
ce
nt
ru
m
.is
Suðurlandsbraut 20, Reykjavík | Baldursnes 6, Akureyri | Sími 588 0200
www.eirvik.is
Íslenskt stjórnborð
Íslenskar leiðbeiningar
Stórt hurðarop
20 ára ending
Eirvík kynnir
sportlínuna
frá Miele
Miele gæði
Miele þvottavélar
Miele W1514 1400sn / mín / 5 kg