Sjómannablaðið Víkingur - 01.06.1996, Blaðsíða 22

Kvótasala og kvótaleiga getur gefið mikið af sér
Samherji hf. hagnaðist á fjórða hundrað
milljónir á kvótaleigu á síðasta fiskveiðiári, ef
mið er tekið af upplýsingum sem sjávarút-
vegsráðherra, Þorsteinn Pálsson, gaf á Al-
þingi í svari við fyrirspurn Guðjóns Guð-
mundssonar.
Þegar mismunur á þeim kvóta sem Sam-
herji lét frá sér á síðasta fiskveiðiári og þess
sem fyrirtækið fékk til sín er skoðaður sést að
tekjur fyrirtækisins hafa orðið þetta miklar.
Verð á leigukvóta í öllum útreikningum er
frá LIU og Kvótabankanum. I öllum út-
reikningum er tekið mið af þvi verði sem var
á kvótanum þá daga sem reiknað var.
Skekkja getur einhver verið, en eigi að síður
sést hversu miklir hagsmunir eru í húfi fyrir
þá sem ráða yfir miklum aflaheimildum.
Þrjár útgerðir með
MEIRA EN 100 MILLJÓNIR
Sem fyrr segir má reikna með að tekjur
Samherja hafi verið á fjórða hundrað millj-
ónir króna á síðasta fiskveiðiári af kvótaleigu.
Þorbjörn í Grindavík kemur næst, með 124
milljónir króna í tekjur, miðað við sömu for-
sendur. Ljósavík hf. hafði yfir 100 milljónir í
tekjur af kvótaleigu.
Tekjur Samherja af sölu eða leigu, umfram
það sem fyrirtækið keypti til sín á fiskveiðiár-
inu, eru rétt um helmingi hærri en heildar-
tekjur Vesturbyggðar, fimmtán hundruð
manna byggðarlags. Af þessu má sjá hversu
miklir peningar eru í spilinu.
Tekjur Samherja koma fyrst og fremst af
sölu eða leigu á 1.800 tonnum af karfa og af
3.800 tonnum af rækju.
Það má sjá af samantekt blaðsins að þeir
sem geta selt frá sér kvóta fyrir tugi milljóna,
svo ekki sé talað um enn hærri fjárhæðir, geta
leyft sér hluti sem aðrir geta engan veginn og
samkeppnisstaðan hlýtur að skekkjast mikið.
Borgaði á annað hundrað milljónir
Valdimar hf. var sú útgerð sem mest keypti
til sín, og miðað við þær forsendur sem Sjó-
mannaBLaðið Víkingur gefur sér borgaði
Valdimar hf. 118 milljónir króna fyrir afla-
heimildir á síðasta fiskveiðiári.
Nærri níu milljarðar
Ef allar kvótatilfærslur eru teknar saman,
miðað við gefnar forsendur, sést að alls skiptu
nærri níu milljarðar króna, 8.905 milljónir,
um hendur í þessum viðskiptum.
Það er ekki nema von að deilt sé á frjálst
framsal þegar skoðað er hversu miklar tekjur
menn geta haft af því að leigja frá sér sameign
þjóðarinnar. Eins má sjá að það er ekki ásætt-
anlegt að útgerðir þurfi að borga tugi millj-
óna, oft með þátttöku sjómanna, til að geta
gert út.
Þetta gengur ekki
Það er með ólíkindum hvað handhafar
kvóta geta hagnast með sölu eða leigu veiði-
heimilda. Það getur ekki verið ætlun nokkurs
réttsýns manns að kerfið virki með þessum
hætti. Þegar hagnaður einstakra aðila skiptir
hundruðum milljóna verður að spyrja hvort
ekki þurfi að afnema framsalið.
Það er staðreynd að venjulegt fólk er stór-
an hluta ævinnar að eignast íbúðarhúsnæði, á
sama tíma og tekjur einnar útgerðar á einu
ári nema jafnvel jafnvirði alls íbúðarhúsnæðis
heils sjávarpláss!
Við vitum, því við höfum dæmi þess, að
talsverður hluti þeirra peninga sem notaðir
22
Sjómannablaðið Víkingur