Náttúrufræðingurinn - 1948, Qupperneq 3

Áskell Löve:
Gróður nyrzt á Hornströndum
Vorið 1932 tók ég mín fyrstu spor í ríki jurtanna. Þá um veturinn
hafði ég lesið „Plönturnar" í Gagnfræðaskólanum á ísafirði undir
leiðsögn hins ágæta kennara Haralds Leóssonar, og honum liafði
tekizt að blása lífsanda í hina þurru bókstafi, svo að mig fór að langa
til að læra meira úti í náttúrunni sjálfri Ef til vill hefur það þó
valdið jafnmiklu um vakningu áhugans, að vinur minn og skáta-
foringi, Gunnar Andrew, liafði ýtt tölúvert undir mig að hefja
grasasöfnun og sýnt mér ýmis dæmi um fjölbreytni og fegurð jurta-
ríkisins í Tungudal um veturinn.
Um vorið útvegaði Haraldur mér „Flóru íslands" innbundna
fyrir fimmtán krónur, og fannst mér það ærið fé fyrir eina bók. Samt
hefur varla nokkur minna bóka verið lesin jafnrækilega niður í
kjölinn og ,,Flóra“ næstu mánuðina. Haraldur veitti mér óbeðinn
ótal'leiðbeininga um notkun bókarinnar og gaf mér ráð um ýmsan
útbúnað við söfnunina, svo að mér fannst ég vera fær í flestan sjó,
þegar við skildum um vorið. Það ráð lians, sem mér varð dýrmæt-
ast, þegar ég fór yfir grasasafnið aftur hálfum öðrum áratug síðar,
var það liollráð, að ég skyldi taka sem mest af öllum tegundum og
afbrigðum, sem fyrir augun bæri, jafnvel þótt mér fyndust þau
algeng og anðþekkt.
Þegar skóla lauk, hé.lt ég norður að Hornbjargsvita, sem stendur
við Látravík rétt austan við Hornbjarg. Vitinn var nýr þá, og faðir
minn var vitavörður þar árin 1930—32. Auk „Flórunnar" hafði ég
meðferðis töluvert af þerripappír og stækkunargler, en pressuna
ætlaði ég að búa til úr fjölum og steinum þar riyrðra.
Ég kom norður um miðjan maí og hóf strax söfnunina. Fyrsta
tegundin, sem ég greindi og setti i pressuna, var auðvitað vetrar-
blóm (Saxifraga oppositifolia), en síðan hafði ég varla við að sækja
' 7