Náttúrufræðingurinn - 1948, Qupperneq 8

102
NÁTTÚRUFRÆÐINGURINN
14. Athyrium Filix-femina (L.) ROTH. Fjöllauíungur. — Víða, en hvergi mikið á
hverjum stað.
15. Athyrium alpestre (HOPPE) MILDE. Þúsuntlblaðarós. — Lítil eintök at þessari
tegund hafa verið tekin í snjódæltlum í Innstadal, við Kýrfjall og í Barðsvík framan-
verðri.
16. Cystopteris fragilis (L.) BERNH. Tófugras. — Tófugrasið er algengasti burkninn
á Ströndum. Oll eintökin þaðan virðast tilheyra deiltegundinni ss]i. alpina (WULF.)
HARTM., sem vex í fjöllum Norðurlanda og víðar.
17. Woodsia alpina (BOLTON) S. F. GRAV. Fjallaliðfætla. — Fjallaliðfætla er önnur
sjaldgæfasta liðfætlutegundin hér á landi, eii vafalaust er henni oft ruglað saman við
venjulega liðfætlu, ekki sízt sökum þess, að hún er aðeins talin afbrigði af henni í
„Flóru Islands". Nokkur eintök, sem báru öll einkenni fjallaliðfætlunnar, voru tckin í
Innstadal við Hornbjarg.
18. Dryopteris Filix-ma's (L.) SCHOTT.'Stóriburkni. — Fundinn á einum stað undir
Axarbjargi og í hillu neðan við Stórubrekkuhillu í Hornbjargi austanverðu.
19. Dryopteris austriaca (JACQ.) WEYN. ssp. ditatata (HOFFM.) SCH. & TH. Díla-
burkni. — Lítið eintak af þessari tegund óx í urð í vestanverðu Kýrfjalli.
20. Polystichum I.onchitis (L.) ROTH. Skjaldburkni. — í nokkrum valllendislautum
í Innstadal, Látravík og Barðsvík.
21. Lastrea Phegopteris (L.) BORY. Þríhyrnuburkni. — Má heita algengur á lág-
lendi á svieðinu öllu.
22. Lastrea Dryopteris (L.) BORY. Þrílaufungur. — Algengur í víðikjarri og lautum.
23. Polypodium vulgare L. Köldugras. — Sainkvæmt því, er Steindór Steindórsson
segir í „Gróðri", hefur köldugrasið aðeins fundizt á fjórum stöðum á Vestfjörðum.
Auk þeirra vex það á cinum stað að minnsta kosli í hlíðinni vestan við Barðsvík.
24. Sparganium hyperhoreum LAEST. Mógrafabrúsi. — Á nokkrum stöðum í víkun-
um austan Hornbjargs og á Hafnarmýrum.
25. Zostera marina L. var. stenophylla A. & G. Marhálmur. — Marhálmur óx sumar-
ifi 1932 í lóni við Höfn í Hornvík. Hann óx ekki [Détt, og þurrkuðu eintökin virðast
bera það með sér, að sá sjúkdómur, sem næstu árin dreifðist um allar norðurstrendur
Atlantshafsins austan og vestan, hafi verið kominn í marhálminn í Höfn í miðjum júlí-
mánuði þetta ár. Mý'r cr ókunnugt um, hvort marhálmurinn hefur horfið þarna eða
aðeins gisnað, meðan pestin var í honum. Svipuð pestarmerki bera eintök, sem tekin
voru árið eftir á pollinuin á Isafirði, þar sem marhálmur myndaði stórár breiður.
26. Potamogeton filiformis L. Þráðnykra. — Þráðnykra vex í nokkrum smátjörnum
austan við Höfn í Horuvík. Eintökin þaðan virðast minna á var. fasciculatus (WOLFG.)
HAGSTR., en þar eð axstilka vantar á þau, vcrður það ekki sagt mcð fullri vissti.
27. Putamogeton gramineus L. Grasnykra. — Dálítið af grasnykru óx í einni smá-
tjörn í Barðsvík austan óss.
28. Potamogeton praelongus WULF. Langnykra. — F'rekar stutt og vanþroska cinlak
af þessari tegund, scm er sjaldgæf á Vestfjörðum, óx í tjörn í Drífandadal Hólkabóta-
megin. Þar eð þetta eintak var tekið af hendingu og án þcss að neitt væri nánar getið
um önnur eintök svipuð á sama stað, verður ckkert sagt nánar um útbreiðslu tegund-
arinnar þar í nágrenninu.
29. Triglochin palustre L. Mýrasauðlaukur. — Nokkur eintök eru tekin í Hornvík og
Barðsvík. Sennilega vex hann víðar.