Vikan


Vikan - 13.11.1958, Blaðsíða 25

Vikan - 13.11.1958, Blaðsíða 25
Kanntu að fara með steypu? Þú þarft ekki að vera lærður múrari til þess að vinna að minni háttar steypuvinnu. Auk þess þarf lítinn útbúnað til slíkra hluta. Að steypa gangstíg er gott dæmi. ÞaS sem þú; þarft til þess er aðeins nokkur slétt borð og hælar, hamar, sög, skóflu, svo og pall til þess að« hræra á steypuna. Að lokum þarftu ákveðið magn af sandi, möl og sementi, auk þess hjólbörur og hallamæli. Auðvitað verður sá, sem ætlar að steypa gagnstig að vera viljugur að beygja sig í baki, þar eð þetta er ekki mjög létt vinna. Samt ætti enginn að setja erfiðið fyrir sig, ef' hann hugsar til peninganna, sem múrari tæki. fyrir að vinna verkið. Gangstigar milli húsa og gatna eru venjulega u. þ. b. fjögur fet á breidd. Þykkt þeirra er venjulega þrír til fjórir þumlungar. Fyrst strekkir þú llnur frá húsinu til götunn- ar þannig, að þær mundu koma aðeins utan við stéttina, eða þvi sem þykkt borðanna nemur. Ut- an með línunum rekur þú niður hælana, en inn- an á þá neglir þú borðin. Síðan setur þú borð þvert á milli langborðanna með jöfnum millibil- um, sem eru höfð eins stór og þú vilt hafa. lengd hvers reits. Þessi þverborð styrkir þú einn- ig með hælum þannig, að hver hæll nær ekki upp aS efri brún þverborðsins, þar steypan verður að geta hulið hælinn, svo að reiturinn verði fer- hyrndur með sléttar hliðar. Þegar þú hefur gert þessa grind að gangstígn- um, þá ferðu að hugsa um steypuna, sem hrærð er á þar til gerðum palli. Þú notar einn poka af sementi, tvö og hálft ferfet af sandi, þrjú ferfet af möl og rúma tuttugu lítra af vatni. Þú verður að hræra þetta vel og vandlega, áður en þúi tekur að hella í hólfin. Eftir að hafa fyllt hvert hólf strýkur þú yfir- borð steypunnar vandlega og gætir þess að verSi slétt og áferðarfallegt, en þetta er bezt að gera eftir að steypan er tekin að harðna dálítið. V,!'* i'áK- ¦ -¦¦v';V:"; V. -¦-*H--,ÍV«,',,'-1' '; ¦. '¦¦.'¦•'¦'lj, PALETTE- KAFFIBORÐ Viljir þú smíða húsgagn, er Palettee-kaffi- borðið mjög hentugur gripur til að byrja á. Þetta nýtízkulega borð getur þú gert úr birki, valhnotu eða maghoný. Fyrst teiknar þú borðplötuna & ¦-'¦:ý:,'¦¦¦¦:¦¦•:.. ¦?¦?¦ ::,;¦¦¦ v"S \ pappír í fullri stærð, siðan leggur þú pappirinn á viðarplötu þá, er þú hefur valið þér, og sagar hana eftir línunni á pappírnum. Að svo búnu tekur þú af alla hvassar brúnir, með sandpappír. Fæturna getur þú haft úr sama efni, en þeir eru hafðir þrír að tölu, og getur þú haft þá að lögun eftir vild. Það er algengt að gera kringlótta holu í borð- plötuna, sem skál er sett í. Að lokum litar þú gripinn með bæsi og lakkar siðan. AÐ VERJA MÁLMHLUTI GEGN VEÐRI Höfuðóvinur málma utan húss er ryðið. Máln- ing er bezta vörnin gegn ryðinu. Sé hluturinn ryðgaður, þá getur málning ekki orðið honum til bjargar. Samt sem áður mun málning alltaf verða til þess, að hluturinn ryðgar og ónýtist síðar. Þú skalt því gæta vel þeirrá málmhluta, sem þú hefur úti við. Allir þeir hlutir, sem hafSir eru utan dyra og geta ryðgað, eiga aS fá vörn gegn því. RauS olíumálning er oftast notuð i þessum tilgangi. Sé málningarliturinn hentugur, getur þú nijtað sama litinn til að fullmála hlutinn. Sé harin ekki, eins og þér líkar, þá getur þú notað hvaðá lit og málningu sem er. Nýir tinhúðaðir málmar verða að viðrast í 9 mánuði, áður en þú getur málað þá, því fyrr er ekkert gagn að þvi. Allt ryð verSur þú aS fjarlægja af málmum með vlrbusta, áSur en þú málar þá. Málir þú hús- gögn úti, hreinsar þú þau með sandpappír, ræsti- legi og siðast með vatni. Þegar þau eru þurr, þá; málar þú hlutina með innanhússmálningu, þar eð; hún flosnar síður upp og fer betur með klæSnað/ manna. Bff OLLU MÁ SAFNA ',"•¦,',. ' ¦i ví I" ''. Ú :¦¦¦,¦. P ¦¦ M mSk Sennilega er ekki leyfilegt að taka mynt úr umferð, en það gera margir, sem safna málmpeningum. Sumir safna slíkum peningum frá öllum löndum, en þó er algengara að saf nað sé- f rá einu landi. Þeg- ar um slíka söfnun er að ræða, þá safna menn ekki einum peningi af hverju verðgildi, heldur reyna að komast yfir allar útgáfur af honum. Til dæmis er reynt að ná í fimm- eyring, sem gefinn er út árið 1928, 1946 o. s. frv., eða meS öðrum orðum frá öllum útgáfu- árum. Getur slíkt safn orðið geysi stórt og fjölbreytt, þótt aðeins sé safnaS frá einu landi. Myntsöfnum er yfirleitt komið f yrir í kössum með gler- loki, sem geymast annað hvort á þar til gerðum borðum eða uppi á veggjum. Sé safnarinn auðugur er ekki úr vegi að safna líka peninga- seðlum. Venjulegur verkamað- ur getur náttúrulega ekki tek- ið fimmhundruðkrónaseðil og gert hann að safnhlut, en þetta geta ríkisbubbar. Þegar um seðlasöfnun er aS ræða, eru þeir geymdir í bókum, sem annaðhvort eru með hólfum (líkt og í frímerkjabókum) eða með myndahornum. Takir þú að safna pening- um, þá skaltu minnast þess, að frimerkjasalar selja oft mynt, og hjá þeim getur þú fengið peninga til aS fylla upp í eyð- urnar í 'safni þínu. Myntsöfnun á sennilega mestum vinsældum að fagna i Frakklandi, enda er verzlaS með mynt þar, eins og með rófur og kartöflur hér á landi. Þessi söfnun er ekki mjög algeng hér á landi, en þó er vist, að þrjú girnileg mynt- söfn eru til í Reykjavík og er eitt í eigu lögregluþjóns annað í eigu frímerkjasala og hið þriSja vörubilstjóra. VEKAN 25

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.