Vikan - 10.07.1969, Side 10

— Þetta byrjaði hjá mér strax
í æsku, heldur Ragnar áfram.
Foreldrar mínir voru miklir
hestamenn og sjálfur var ég þá
alltaf á hestum. Maður fær sér-
staka ást á hestum við að kynn-
ast þeim náið, skapgerð þeirra
og eiginleikum. Og íslenzki hest-
urinn er ákaflega lítið notað
form í myndlist til þessa, hraði
hans til dæmis, og hreyfing. Það
eru þau atriði sem ég hef mest-
an áhuga á. í málaralist hefur
hann meira verið notaður sem
form en beinlínis sem hestur.
Við virðum fyrir okkur nokkr-
ar hestamyndir úr hraunleir,
sem eru ríkjandi hér innan-
stokks, ein stór og steingrá af
hesti á harðastökki, önnur brún
af heilu stóði á hlaupum, þriðja
af heybandslest. Áferð þeirra
allra er mjög í stíl við efnið —
og mótífin, hrjúf og gróf.
— Áferðin verður að vera gróf
og formin einföld og ákveðin, til
að hraðinn og hreyfingarnar
njóti sín, útskýrir Ragnar.
— Notarðu einhverja sérstaka
tegund af íslenzka leirnum?
— Jú, ég held mest uppá
hveraleirinn. Hann er bráðfeitur
og góður á móti hrauninu, vegna
þess að hann þolir svo mikla
fyllingu. Erlendur leir, eða leir
sem hefur svona normal plastík,
hraunið þurrkar hann miklu
fyrr upp. Nú vinn ég stóru
myndirnar úr epoxy-kvartsi; ég
held að þar sé fengið efnið sem
myndhöggvarar hafa verið að
leita að, plastefni til að vinna
stórt. Höggmyndalist þarf og á
að vera monúmental. Hún á að
vera útilist, og það er það sem
við erum að reyna að fá fram
með þessum útisýningum á
Skólavör ðuholti.
— Segðu okkur nánar af til-
raunum þínum með plastefni.
— Ég hef gert talsverðar til-
raunir með epoxy-kvarts, sem
er framleitt hér á landi, í Málning
hf. Ég hef komizt að raun um að

Frummyndin að Stóði (brenndur hraun-
leir). Til hægri er Ragnar að vinna við
myndina sjálfa.
f árdaga, veggmynd f félagsheimilinu
Stapa í Njarðvíkum. Hraunkeramik.
10 VIKAN “•tbl-
Hér cr Itagnar að setja upp vcggskreyt-
ingu sína í útibúi Iðnaðarbankans á Háa-
leitisbraut. Til hægri er Frigg (epoxy-
kvarts) sem Ragnar sýndi á Skólavörðu-
holti í fyrra.