Bjarmi

Árgangur

Bjarmi - 01.09.1985, Blaðsíða 20

Bjarmi - 01.09.1985, Blaðsíða 20
¦"¦'¦¦'¦¦¦¦ ¦¦ ¦ -,,.¦¦ Vegur lífsins Þótt mér byðust gull og grænir skógar Það sama gildir fyrir aldir allar. og glæstar haltir, tign ogþjónatið, Þótt annað fyrnist stendur Drottins orð. á leiðum mínum lystisemdir nógar Hve öruggt lífþá ævidegi hatiar það læknað gæti ei sál né gefíð frið. að eigágnægð við Herrans náðarborð. Því enga gæfu veitir heimsíns hylti Þar hlyti frið hin eirðarlausa xska sem hefur ísér nokkra sálubót. sem áfram hrekst í straumi í leit að ró. Þríhvað er lífíð? Dropi í djúpsins veldi, Þrímannkyn allt á rúm íHerrans hendi sem draumur vafínn skugga, öldurót. og hann á einn afkærteikanum nóg. Og eilífðin, sem ÖIlu faðminn býður Já þokk sé Drottni, það er hann sem býður er endalaus. Já þrítikt regindjúp. að þeir sem trúa starfí fyrir hann. Og ævistundin öruggt áfram tiður Og óðfluga þá áfram tíminn líður þótt enginn sjái gegnum ttmans hjúp. þá yfírtekur nótt sittþögla bann. Hve gott er þrí að leggja í Herrans hendur Hún kemur brátt, ogenginn fær þá unnið sinn bag og ráð og allt sem mæta kann. en akrar hvítir biðahinsta dags. Hann stjórnar vel og stýrir burt frá boðum, ÍJesá nafni ennskal áfram halda að björtu landi ttytur þteyttan mann. frá érdags risi, fram til sólarlags. Ég veit ei neitt, sem veldur meiri trega Þótt smátt oft sýnistverk, en viljigóður en vita menn án Guðs og náðar hans, þá varast skal að örvænta um neitt sem þykjast hafa visku varanlega þvíheldur velli, Ijúfur lífsins óður og vtija eiþiggja ttiboð skaparans: og Ijósi Drottins verður aldrei breytt, Að hver sem trúir, hóipinn verði hafínn það tíómar bakvið brim og boða þunga til himnadýrðar fyrir Jesú blóð. og byrðar léttir gegnum táradal. íþví er fólgin hamingja og heiður Það bænin tendrar, óvissunni eyðir og hjartað eignast dýran andans sjóð. og eítt er fært að græða lífsins kal. Þríhver sem frelsast fær að reyna þetta, Og blessi Guð þá okkar verk og vilja þá fyrirgefnar verða syndir hans. að vera trú ístarfí, nauðsyn ber. Og andinn glaður öðlast útsýn rétta, Við andans gjafír aldrei megum dylja hann á sín mál ískjóti frelsarans. afóttaviðþað fólk, sem trúlaust er. Og fyrir hann er gott og vert að vinna Þvístöndum föst og djörfí Drottins nafni þótt verði stundum gatan nokkuð þröng. uns dagur rís á Ijóssins björtu strönd. Hann fer á undan, vísar veginn rétta Hið æðsta takmark er að þjóna honum svo vandamátið snýst í gleðisóng. sem á þann mátt aðleysa dauðansbond. Ég heyri sagt að breyta þurfí boðum Já lofog þökk sé Drottni dýrðarínnar sem Biblían tilþessa befur kennt. sem dylst eiþeim erleita náðarhans. Á þá að brenna hinum sterku stoðum Við knýjum á íkrafti upprisunnar erstanda undir tífsins dýrstu mennt? sem kærleik birtir dýrstan, frelsarans. Þvíætla menn á orði Guðs að troða Hann kom sem barn, en barþó allra syndir, að engu gera boðorð skaparans? sitt blóð á krossi gafhann þjáðri drótt, Er til nokkur annar kristindómur já fyrir heiminn, sem hann ávallt elskar. en endurlausnarverkið frelsarans? í Orðið Guðs er tífog viska sótt. ¦ ¦¦¦¦¦¦¦ . ¦ ¦, ¦'¦'. Hugrún 20

x

Bjarmi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarmi
https://timarit.is/publication/379

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.