Æskan

Árgangur

Æskan - 01.10.1990, Blaðsíða 21

Æskan - 01.10.1990, Blaðsíða 21
snemma næsta morgun með Flugfélagi Júgóslavíu, hörmulegu flugfélagi. Þorsteinn: Það var ekkert að borða i flugvélinni nema einhverjar sjálfdauðar rollur og ekki til neinir gosdrykkir nema Sigga: Við höfðum ekkert sofið i einn og hálfan sólarhring... sódavatn. Eins og þið vitið er Kolbeinn kafteinn ekki mjög hrifinn af sódavatni og n þar sem ég er mikill Tinnaaðdáandi get ég ekki drukkið sódavatn. Ég varð því að drekka mjólk á leiðinni heim. Vilja McDonalds hamborgara til Islands Grétar: Við millilentum í London og gátum skoðað borgina og borðuðum á veitingastað Makkdónalds (McDonalds). hað er heimskulegt að það skuli ekki vera til slíkur staður á íslandi. Við mótmælum því öll! Við viljum láta setja á laggirnar nefnd sem vinnur að því að fá Makkdón- alds inn í landið. Helst Makkdónalds ráðu- neyti! Þar verður Þorsteinn auðvitað í for- svari. Við viljum að þetta komi fram í greininni þar sem Makkdónalds er komið til Sovétríkjanna. Þorsteinn: Við höfum áhyggjur af þessu. Sigga: Svo fórum við heim um kvöldið °g komum til íslands seint og síðar meir, einhvern tíma eftir miðnætti. Þorsteinn: Þá kom margt fólk og henti í okkur blómum. Það hélt að við værum ekki með nógan farangur! Sigga: Við höfðum ekkert sofið í einn og hálfan sólarhring þegar við komum heim! Þorsteinn: Þá höfðum við verið í Evró- sjón, á diskóteki, á flugvellinum í , Júgóslavíu, á flugvellinum í London, niðri í bæ í London, á leiðinni heim og síðan þurftum við líka að fara að bera blóm! Þá fórum við alveg niður á torg...! - Sigga og Grétar, hvernig finnst ykkur að vinna með strákunum? Grétar: Það er ekki hægt að lýsa því í stuttu máli. Það er nefnilega svo margflók- ið að vinna saman í hópi. Þetta er eins og fjölskylda. Það skiptast á skin og skúrir. Það koma upp alls konar aðstæður. Yfirleitt hefur samstarfið gengið mjög vel. Það virð- ast allir innan hópsins skilja tilgang þessar- ar hljómsveitar. Þorsteinn er til dæmis mik- ið Ijúfmenni. Sigga: Hann er fyndinn og mikill brandarakarl. Hann hefur líka sérstætt and- lit; þið sjáið það alveg! Þetta eru allt ágætis grey, ungir strákar og við Grétar erum eins og mamman og pabbinn! Einar Bragi: Það væri fljótlegra að nefna þá staði sem við spiiuðum ekki á ... Grétar: Jónsi er svolítið hlédrægur og Einar er grallari. Það er gott að vinna með þessum drengjum. - Hvernig móttökur fenguð þið þegar þið komuó frá Júgóslavfu? Sigga: Sjónvarpið tók á móti okkur og útvarpsstjórinn sjálfur. Við fengum blóm og það var haldin smá ræða fyrir okkur. Einnig var fólk frá öðrum útvarpsstöðvum úti á flugvelli, blaðamenn og Ijósmyndarar. Eiður: Svo var haldið hóf í Húsi versl- unarinnar daginn eftir. Sigga: Viðtökurnar voru mjög góðar. - Hvernig var á 17. júni? Sigga: Við komum fram í Hafnarfirði og svo var „eftirhermukeppni" niðri í bæ í Reykjavík. Þar kepptu tuttugu krakkar um það hverjir þeirra líktust okkur Grétari mest. Við lékum aftur í Lækjargötu um kvöldið. ' Þorsteinn: Þarna kom berlega í Ijós < k hvað tæknin getur verið erfið viðfangs. Það voru ytri þættir sem ollu því að öllu seink- aði hjá okkur. Tæknimaðurinn okkar knái misskildi eitthvað og hélt að skemmtunin ætti að fara fram í Hafnarfirði. Hann fór því til Hafnarfjarðar með öll tækin. Þegar enginn úr Stjórninni var kominn til Hafnar- l fjarðar og hann var orðinn einmana þar áttaði hann sig á því að skemmtunin ætti líklega að fara fram annars staðar. Sigga: En þetta hafðist nú allt. Og í Lækjargötunni fengum við afhenta gull- plötuna okkar. Eiður: Gull og ekki gull. Þetta var silf- urlituð gullplata. t Öðruvísi að spila úti á landi en í Reykjavík - Hvernig var hringferðin í kringum landió? Eiður: Þetta er þriðja sumarið sem við förum í hringferð. Flestar hljómsveitir fara l ■ slíkar tónleikaferðir á hverju sumri. Þorsteinn: Já, fólk úti á landi verður að lyfta sér upp og eyða peningunum sínum og þá komum við inn í spilið! 1* Einar Bragi: Við spiluðum um allt land á öllum helstu stöðunum. Það væri fljót- legra að nefna þá staði sem við spiluðum ekki á. Reyndar spiluðum við ekki á ísa- firði og ekki á Þórshöfn á Langanesi. Eiður: Það má geta þess fyrir Þórshafn- arbúa að þeir geta verið ánægðir með það að tveir af sex f Stjórninni eiga ættir sínar að rekja þangað. Það er ótrúlega hátt hlut- fall miðað við að þar búa aðeins nokkur hundruð manns. Það eru jafnmargir ættað- Eiður: Gull og ekki gull. Þetta var silfurlituð gullplata. ÆSKAN 21
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62

x

Æskan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Æskan
https://timarit.is/publication/383

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.