Muninn - 01.11.2004, Blaðsíða 48

Ilimn s;il ciiin í hcrbcrginu sínu o}> horl'Oi úl í myrkrið!
Tikk, l;ikk, tikk, l;ikk sló klukkim. I>ó h;mn þckkti ckki (lauóann fannst honum
hann fimiii l'yrir fci}>0 í loltinn í kringnm si}>. lhmn átti von á cinhvcrju hræóilegu
liviió og livcrju, cn ckkcrt gcróisl. I l;mn háltaOi sigog lagOist upp í rúm. I lann lokaOi
aiigiiiunn og vclti scr á hliOina, cn þcgar hann opnaOi þau aftur stóO svartur köttur
vii) lilii) lians. Ilonum (lauOhrá og hann spratt á fætur. “Djöfuls kattaróféti, hvernig
komsl [m'i inn? öskraOi liaiin á köillinn og hjó sig undir aó licnda honum út, cn hneig
svo ni()ur í rúmiO |>cgar kötlurinn svaraöi mcO slægum róm:
l>ú skall cigi ;k) svari viO |)ví lcita,
áfram |)iii liim sálarlelri ;ió llcyta!
I lann kom ckki upp oröi al undrun |)aö scm cl'tir var samtalsins, cn kisi hélt áfram
l>ú licldur auóvcll stclpurnar aó rcyla,
F.riu) [)ér |)ó luuiiistmmar beita.
I liuga |)ínum hirtast ýmsar niyndir,
Scm sýna allar unnustunnar syndir!
I>ví mi()ur mcgiO [)ér |)ó aldrci glcyma,
A() syndin á á niörgum stiiOum hcima.
Vi() |)cssar Ircltirsál |)ín feraó rotna,
()g hugur sckkur niOur á dýpstu hotna.
I myrkri muntu núna ciga licima,
()g lylgja mcr um óravíddir gcima!
Nú ætla cg |)ér sannlcikann aó sýna,
Svo [)ú skalt fara og hnífscggina hrýna.
l>cr linnsl nú scm uni kvcrkar taki hanski,
ímviHhin cin? Vcrulciki? Kannski?
I>ú licfur alllal'gcngió í takl vió Ijósió,
l>css vegna alltaf kunnaó aó mcta luósió.
I>cr hcfur tckist hrotin |)ín aó líma,
k'.n andlit |)itt cr vcraldarlcg gríma.
F.g vona aó öll feróin fari vcl,
l>\ í annars nnin þín híóa kolsvart hcl.
Nú sálarinnar förin vcróurgcrö,
F.ii fæstirciga afturkvæmt úr þeirri ferö
Vilhjálmur Bra;