Ægir

Árgangur

Ægir - 01.06.1936, Blaðsíða 9

Ægir - 01.06.1936, Blaðsíða 9
Æ G I R 127 af umstöflun, og hún getur meira að segja, orðið til hins lakara, ef umstaílað er í heitu veðri. Pá er að síðustu eitt atriði, sem mér virðist margir ganga framhjá eða telja þýðingarlítið. í gamla daga var fiskin- um alltaf snúið, svo að hann þornaði jafnt á fisk og roð. Þessu hafa nú flest- ir hætt, bæði vegna verksparnaðar og af þvi að þess er ekki þörf með linverk- aðan fisk. En þegar t. d. Portúgalsfisk- ur er alltaf breiddur með roðið niður, þá gulnar hann á fiskinn í síðustu breiðsl- unum og er auk þess linur roðmegin, einkum þykkur fiskur. Menn þurfa því alltaf að breiða síðustu 2—3 eða jafnvel fleiri breiðslur af þessum fiski á grúfu. Og að lokum vil ég svo endurtaka þetta: Fiskur, sem gulnar, er allstaðar illa séður á útlendum markaði og verð- ur nr. 2 eða verri, en að hvítur og hrein- legur blœr á að vera sérslakt einkenni á óllum íslenzkum salifiski. Sveinn Arnason. Sjaldséðir fiskar. í júníhefti Ægis síðastl. ár sagði ég, undir þessari yfirskrift, mjög sluttlega frá tveim fiskum, sem eru fágætir hér við land, það voru augnasíldin og hafállinn. Hinn fyrtaldi hefir ekki sést hér síðan, það ég veit, en hinn síðar taldi hefir þar á móti gert það, og skal því sagt frá því nánar, með örfáum orðum, auk þess sem getið verður um annan fisk fágæt- an, sem fengist hefir hér í vetur, oflar en einu sinni. 1. Hafállinn [Conger vulgaris, á Norðuiiandamálum Havaal, á þýzku Meeraal, á ensku Conger Eel) hefir hing- að til aðeins fengist við Veslmanneyjar, þangað til hann i fyrravetur fékkst í Miðnessjó og að sögn úti fyrir Horna- firði, eins og ég skýrði frá í áður nefndri grein i Ægi. En sú grein gaf tilefni til þess, að ég fékk að vita um tvo fiska til, af þessu iæi, sem veiðst höfðu (á lóð) eftir það, og á ég það að þakka hugul- semi Runölfs Jóhannessonar, fiskimanns í Vestmanneyjum; hann fékk báða fisk- ana, annan af.mb. »Trjrgg« Ve 316, sem hafði fengið hann í Fjallasjó grunnt, c. 20. mai, hinn af mb. »Gæfan« Ve 503, á heimamiðum Vestmeyinga, í marz 1935. Runólfur lýsti fiskinum svo greini- lega, að ekki var um að villast, að hér væri um hafál að ræða (annar var 100 cm, hinn 65 cm langur) og hann gerði meira, hann lét matreiða þá báða, steikja og sjóða og neytti hann og heimafólk hans fiskanna og þóttu þeir sælgæti, sem öllum varð gott af. Loks veiddist einn á mb. »Sæhrímni«, (á lóð) á djúpmiðum Faxaflóa (í Miðncssjó?) c. 27. apríl sið- astliðinn. Eg sá hann og mældi; hann var 113 cm og átti að reykjast, þvi að reyktur kvað hann lika vera sælgæti eins og frændi hans, vatnaállinn. í viðbót við þá 8 hafála, sem fengist höfðu hér við land (Vestmanneyjar), þegar fiskurinn fékkst i Miðnessjónum í fyrra vor, hafa nú fengist, að honum meðtöldum, 4 eða sennilega 5 síðustu 2 árin; er það til- tölulega miklu tíðara, en áður var og hafa 2 eða (ef Hornafjarðarfiskurinn er talinn með) 3 þeirra fengist norðar en áður og bendir það á hið sama og ég sagði í fyrri grein minni, að sjór sé nú nokkuð heitari á norðlægari slóðum við Suðurland, en áður, meðan fisksins varð aðeins vart á hlýjasta svæðinu (o.- við Vestmanneyjar). Ekki er óliklegt að fleiri hafálar haíi verið (eða séu) hér á sveimi, en þeir, sem veiðst hafa og væri gott, ef fiski-

x

Ægir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ægir
https://timarit.is/publication/584

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.