Ægir

Árgangur

Ægir - 01.06.1936, Blaðsíða 16

Ægir - 01.06.1936, Blaðsíða 16
134 Æ G I R Flestum þjóðum þykir vænt um sjó- menn sína, það er sétt út af fyrir sig, sem hefur örðugra hlutverk að vinna, en flestar aðrar stéttir þjófélaga og vinna þeirra, víðast hvar, metin að verðleik- um. í þessu erum við eftirbátar annara og enn t. d. á landið ekkert heiðurs- merki fyrir björgun og hreystiverk unn- in á sjó, í þágu heimila, sveitarfélaga og þjóðfélagsins. Búast má við, að hver einasti, sem er sæmdur Fálkakrossi, hafi til hans unnið. Þó er einn, sem flestir landsmenn kannast við, sem sæmdur er sama heiðursmerki og hinn stóri hópur, og stingur þar nokkuð í stúf. Maður þessi hefur á sinni tíð bjargað um 70 manns úr sjávarháska, fært að landi feður, s}rni, eiginmenn, unnusta og fyrirvinnur, sem hann 'hreif úr dauðans kverkum á haf- inu, og skilaði heim. (Um afreksverk hans, sjá Ægir 17. árg. nr. 4). Maður sá, sem hér um ræðir, er for- maður og lóðs, Jón Sturlaugsson á Stokks- eyri. Hann fékk Fálkakross eins og fleiri, en skemmtilegra hefði verið, að hann hefði fengið björgunarmedalíu og, að hún, í þessu tilfelli, hefði verið úr gulli. Svo er stór hópur sjómanna, sem verðskuld- ar heiðursmerki fyrir ýms afrek við björg- un úr sjávarháska, en yfir því öllu cr þagað og svo gleymist það, en er það rétt? Ægir þakkar að lokum Firðritar- anum fyrir að hafa stutt 10 ára gamla hugmynd og reynir hér með að styðja það, sem hann brýnir fyrir mönnum nú, í greininni, sem hér er minnst á; væri óskandi að fleiri vildu taka í sama streng, svo málið gleymdist ekki aftur, þótt meiri ástæðu sé nú, að því verði ekki sinnt, þegar allir eru fjárhagslega lamaðir, held- ur en þegar fyrst var vakið máls á því, og menn voru sæmilega stæðir, því ein- hvern kostnað hafa framkvæmdir í för með sér. Sveinbj. Egilson. Viðhald mótorbáta við Faxaflóa. í fyrra, og oft áður, hefur þótt ástæða til að benda mönnum á, í Ægi, hvers virði það sé að þrífa vel skip og bála og það sem þeim fylgir, og nota vorið lil að skafa möstur og bómur, olíubera það sem þarf og mála í veðri, þar sem málning kemur að beztum notum og minnst fer til spillis, en hætta þeim leiða sið, sem nýlega ruddi sér rúm hér sjrðra, að m á 1 a möstur, gafla- og bómur. I fyrra klíndu margir dökkgrárri og gulri málningu á hin svo nefndu »rund- holt«, (bómur, gafla og möstur), öllum þeim til leiðinda, sem séð hafa vel hirt skip, en margir skófu málningu þá af, sem klínt hafði verið á möstrin, meðan tizkan að mála þau var upp á sitt hæzta, en hún byrjaði fyrir alvöru þegar mb. »Skúli fógeti« R. K. 266 var leigður til að annast strandgæzlu og var málaður dökkgrár, frá sjómáli upp á hún, en þá málningu má tehja óheppilegri á litlum mótorbát, sem á að annast landhelgis- gæzlu, en að hafa hann litaðan og líkt til hafðan og t. d. Akranesbátana og marga Reykjavíkurbáta, sem þetta vor eru að taka upp Akranes-tizkuna, skafa og olíubera skrokkinn frá sjómáli að skandekki, málaskjólborð Ijósleit ogbotn- mála með rauðleitu eða grænu. Landhelgiskóngar, vara sig frekar á bát, sem er dökkgrár og einlitur, þegar aðrir hætta við þann herskipalit, heldur en á varðbát, sem er, að útliti, eins og aðrir fiskibátar. Þeir sem hafa tekið sér göngtúr, dag- ana frá 1.—10. júní þ. á., hljóta að hafa veitt hinum velhirtu og smekklega mál- uðu mótorbátum, eftirtekt. Sumir lágu í fjörunni, verið að hreinsa þá og mála,

x

Ægir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ægir
https://timarit.is/publication/584

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.