Ægir

Árgangur

Ægir - 01.06.1936, Blaðsíða 14

Ægir - 01.06.1936, Blaðsíða 14
132 Æ G I R og fólkið yirðir og geymir gamla muni og metur það meira en nýtizkuprjál. Af ibúum eyjarinnar, heita 10°/o Koefoed (framber á þeirra máli Eaaffed). Árin 1920—1921, var krepputíð á eyj- unni, en nú má þar heita velmegun; á ferðamannastraumurinn sinn góða þátt í því. Allir sem geta, vilja sjá og dvelja á hinni fögru ey, og þólt þar séu ekki nýlízku gistihús, enn sem komið er, þá er svo margt, sem hænir að, svo sem náttúrufegurð, sanngjarnt verð á því, sem á boðstólum er, og viðmót eyjar- skeggja. Þeir segja: Við gerum ráð fyr- ir, að hver ferðamaður, skilji eftir eða eyði 100-krónaseðli, en það endurtekur hann ekki næsta ár, nema því að eins, að honum líði vel hjá okkur. í fyrra heim- sóttu eyna, rúm 50 þúsund manns; af þeim hóp voru 12 þúsund útlending- ar, einkum Þjóðverjar. Árið 1934 höfðu Borgunarhólmarar áætlað, að árið 1935, myndu ferðamenn hafa skilið eftir á eyjunni, 5—6 miljónir króna í pening- um, í lok þeirra þriggja mánaða, sem ferðamenn halda þar heilagt á sumrin, og áætlunin var rétt. Það eru miklar tekjur á ekki stærri stað, og eftir öllum sólarmerkjum munu þær aukast, því það er nú svo, að þá sem einu sinni hafa dvalið á Borgund- arhólmi, langar þangað aftur og bæði sjálfrátt og ósjálfrátt auglýsa menn stað- inn, þegar heim er komið og farið er að að segja frændum og vinum frá því, sem á dagana dreif í sumarfriinu. Á Borgundarhólmi er margt merkilegt að sjá, svo sem gamlar kirkjur, hina vinalegu búgarða o. m. fl. og með því viðáttan er ekki mikil, geta sumargestir fengið nákvæmar upplýsingar um það, sem þeir vilja vita og skrifa hjá sér, því leiðsögumenn gestanna eru valdir mcnn, scm kunna tungumál og hið helzta úr sögu eyjarinnar og áherzla lögð á það. Kröfum nútimans er máske ekki ná- kvæmlega fylgt, en það eru margir, sem telja það hlunnindi að losna um tíma við brjálæði það, í tizku og tilgerð, sem hvervetna í borgum ber fyrir augu og lifa hið stutta sumarleyfi eins og almennilegt fólk og fá að líta ómálaðar blómarósir. Sveinbjörn Egilson. Minnisvarðar drukknaðra manna. Um miðjan maí sl. var lesin upp grein í úlvarpinu, úr Firðritaranum (maí og júniblaði) ; var efni hennar áskorun að hefjast handa og fá hér viðurkenndan allsherjar minningardag drukknaðra sjó- manna, að fjársöfnun fari fram og reist- ur verði veglegur varði, til minningar um drukknaða sjómenn. Greihin í Firðritaranum er prýðileg og á það skilið, að blöðin tækju hana upp, og þá ekki síður málefnið sjálft. Þegar gott málefni er framborið, ætti það skilið, að það væri stutt, eða það sem Bretar kalla, lo second the moiion. Á fimdum eru íslendingar fljótir til að styðja mál, eiginlega hvaða mál sem er, og hvernig scm það er, en s^é gott mál sett í blöðin og sá er ritar búist við, að það verði rælt þar og fái þar stuðning, má það heita undantekning, að einhver vilji taka í sama streng og styðja málið á prenti. Þannig er íri'eð þetta mál, sem Firð- ritarinn styður nú, sem hefur legið niðri frá því í marz 1925, að grein um sama efni birtist í Ægi, og á loftskeytastöðv- arstjóri, Friðbjörn Aðalsteinsson, hug-

x

Ægir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ægir
https://timarit.is/publication/584

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.