Samtíðin - 01.03.1940, Blaðsíða 18

14
SAMTÍÐIN
Sigurður Ágústsson, Birtingaholti:
( iii kornrækt
[Samtiðin vœntir þess, að lesendur hennar veiti athygli eftirfar-
andi frásögn hins unga, sunnlenska bónda, um hinar merkilegu korn-
ræktartilraunir hans. — Ritstj.].
Ritstjóri Samtíðarinnar hefir beð-
ið mig að skýra lítið eitt frá reynslu
minni í kornrækt, og skal ég nú
leitasl við að verða við þeirri bón.
Tildrög þess, að ég fór að hugsa
um að rækla korn, voru ritgerðir
Klemensar Kristjánssonar, tilrauna-
stöðvarstjóra á Sámsstöðum i
Fljótshlíð, og skýrsfur hans um til-
raunir þær, sem hann gerði með
ræktun hyggs og hafra, fyrst i
Reykjavík og siðar á Sámsstöðum.
Árangur þessara tilrauna og það,
hvernig frá þeim var sagt, hlaut að
vekja atliygli allra, sem áhuga
höfðu fyrir jarðrækt. Þó mun
nokkru hafa ráðið um, að ég fékk
i fyrsta sinn korn og sáði, forvitni
mín á því, hvort korn næði í raun
og veru að þroskast hér uppi í
Hrepp.
Þegar ég talaði um þessa hluti
við mér eldri og reyndari menn,
var Fljótshlíðin talin liafa alveg
sérstök skilyrði til hvers konar
ræktunar, hæði veðursæld og jarð-
vegsgæði fram yfir aðrar sveitir, og
væri því ekki takandi mark á, þó
að þar fengist góð uppskera af
þroskuðu korni.Mér fanst með þessu
sem hálfgerðu vantrausti væri lýsl
á minni sveit og öðrum með likum
skilyrðum, og ég var staðráðinn i
að reyna.
Vorið 1932 sáði ég korni til þrosk-
unar í fyrsta sinn. Það var 10. maí.
Fvrsti akurinn var ekki stór, 250 m2,
og var annar helmingurinn með
byggi og hinn með höfrum. Korn-
ið þroskaðist vel, bæði hafrar og
bygg, en ekki þreskti ég þessa litlu
kornuppskeru, heldur var liún gef-
in hænsnum á hálmstönginni og
varð þá lítið úr hálminum.
Með þessari litlu tilraun lil korn-
ræktar fanst mér ég liafa fengið
því svarað, livort korn gæti náð
þroska hér, og var svarið jákvætt.
Ég ásetti mér að reyna aftur, þó
að mér væri það ljóst, að vöntun
á áhöldum til þreskjunar stæði i
vegi fvrir kornrækt, sem nokkru
næmi.
Næsta ár, 1933, sáði ég 10 kg. af
hvoru, byggi og höfrum, í 1000 m2
samtals. Kornið þroskaðist vel. Þeg-
ar það var orðið þurt, var það sett
í stakk og breitt vandlega yfir. Eng-
in var kornhlaðan. Þetla korn var
þreskt þannig, að kornið var harið
af með priki, og þannig þreskti ég
alt það korn, sem ég ræktaði á
næstu árum, þangað til ég fékk
þreskivél haustið 1937.
Það var seinlegt verk, að þreskja
á þennan hátt, en þó framkvæman-
legt. Uppskera af korni árið 1933
var sem næst 2 tunnum, eða 20 tn.