Samtíðin - 01.03.1940, Blaðsíða 21

Samtíðin - 01.03.1940, Blaðsíða 21
SAMTÍÐIN 17 John Gunther: Maðurinn bak við byssur Kínverja [Höf. þessarar greinar hefur nýlega hlotið heimsfrægð fyrir hók, sem hann hefur samið um stjórnmálaástandið í Asíu. Ritstj.] HIANG KAI-SHEK, liinn víð- kunni yfirhershöfðingi og stjórnmálaleiðtogi Kínverja, er mörgum mönnum hin mesta ráð- gáta. Hann heldur uppi stálhörðum aga meðal sinna manna, en liins vegar er hann sáttfús við óvini sína, og mörgum, sem hann hefur tekið i sált, hefur hann veitt atvinnu. Hann heftir sameinað Kinverja (með aðstoð Japana!) betur en nokkrum öðrum manni hefur tekist það verk, síðan sögur hófust. En tíu dapur- legum árum varð hann þó að eyða í harðvítuga haráttu við sina eigin þjóð, áður en honum tækist að safna henni í eina lieild. Hann er alþýðuleiðtogi á horð við þá Musso- lini og Stalin — en hann er talinn lélegur stjórnmálamaður. Chiang er sonur kaupmanns nokkurs, sem verslaði í þorpi einu i Kina. Hann er frekar smávaxinn, en ber sig vel á velli, og lýsa hreyf- mgar hans fjöri og yndisþokka. Augu lians eru sérkennileg. Þau eru dökkgrá, djúp, hvöss og ókyr. Svip- Ur hans er hörkulegur og málróm- orinn frekar þurlegur, en augnaráð ^ans lífgar hvort tveggja upp. Hann rís snemma úr rekkju — venjulega í dögun — og vinnur af kappi fram til miðnættis. Hann Chiang Kai-Shek kann vel við að liggja endilangur og vinnur alt það, sem hann má, liggjandi á legubekk. Er hann lief- ur lokið hádegisverði, sofnar hann venjulega út frá són í gömlum og lélegum grammófón. Uppáhaldslag lians er Ave Marici eftir Schuberl. Þegar gj-ammófónplatan, sem lagið er á, er á enda, vita vinir Cliiangs, sem eru í næsta herbergi við liann, að hann muni vera sofnaður. Síð- degis er hann jafnan vanur að verja hálftíma til bænahalds eða til þess að hugsa. Hann er maður bindind- issamur og vanafastur í háttum sín- um. Hvorki reykir hann né neytir áfengra drykkja. Hann bragðar

x

Samtíðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Samtíðin
https://timarit.is/publication/647

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.