Sameiningin - 01.06.1935, Síða 46

94
1916, séra Jón N. Jóhannesson stuttan tíma sumarið 1915
og cand. theol. S. Á. Gíslason frá því á áliðnu sumri og fram
á vetur 1918-1919.
Eigi var þess heldur vanþörf, að einhverjir bættust í
prestahópinn, því allmjög skarðaðist hann um þessar mundir.
Séra Garl J. Olson sagði sig úr kirltjufélaginu og varð prestur
hjá enskum söfnuði 1918. Séra Hjörtur J. Leó hætti prest-
skap 1922 og gerðist um tímabil skólastjóri Jóns Bjarnasonar
skóla. Á næsta starfsári varð félagið að sjá á bak tveim
ágætum starfsmönnum, séra Adam Þorgrímssyni og séra
Fr. Hallgrímssyni, sem síðar mun getið nánar.
Hinn 11. apríl 1918 lést séra Friðrik J. Bergmann, um
Iangt skeið einhver áhrifamesti starfsmaður kirkjufélagsins,
uns hann átti eigi lengur samleið með því 1909, varaforseti
þess í fjölda mörg ár. “Hann var annar sá maður, sem
flesta steina lagði i grundvöll þann, sem kirkjufélagið, mann-
Iega talað, hvílir á. Á þeim dögum, er kirkjufélagið átti örð-
ugast uppdráttar, vann hann með óþreytandi elju að hag
þess og beitti öllum sínum miklu hæfileikum gegn þeim van-
trúar-öflum, sem þá orkuðu svo miklu í þjóðlífi íslendinga
vestan hafs og austan.” (Séra Björn B. Jónsson i forseta-
skýrsiu sinni, Gjörðabók 34. ársþings kirkjufélagsins, 1918,
bls. 14).*)
Annan merkan fyrverandi starfsmann sinn misti kirkju-
félagið vorið 1921, er séra Runólfur Fjeldsted, prófessor,
andaðist 12. maí j>að ár. Hafði sá mikli hæfileika- og menta-
maður verið i þrettán ár prestur í kirkjufélaginu, um þriggja
ára skeið þjónandi prestur safnaða þess í Saskatchewan. (Um
hann sjá Sameininguna, september, 1921).
Forsetaskifti urðu tvisvar í kirkjufélaginu á árunum
1915-1924. Séra Björn B. Jónsson, sein verið hafði forseti
þess í þrettán ár, haðst undan endurkosningu 1921 og var
séra N. Steingrímur Þorláksson kosinn í hans stað. Votlaði
kirkjuþingið fráfarandi forseta verðskuldaða þökk fyrir langt
og vel unnið starf, enda hafði það orðið hlutskifti hans, að
stýra skipi félagsins gegnum straumköst og brimsjóa þess
ölduróts, sem trúmáladeilurnar vöktu meðal íslendinga
beggja megin hafsins. Gegndi séra Steingrímur forsetaem-
bættinu næstu tvö árin með sinni alkunnu trúfestu við mál-
*)Um séra Friörik J. Bergmann sjá meðal annars ritgerö Björns B.
Jónssonar, Sameiningin, apríl, 1918, minningargrein í Andvara 1919 og
áðurnefnda bók séra Friðriks, Trú og pekking, sem miklu ljósi varpar
á sögu höfundarins og þroska.