Sameiningin - 01.06.1935, Síða 52

100
nauðsyn, að sunnudagaskóli kæmist þar á, og að stofnan
þeirri væri haldið uppi starfandi árið lit og árið inn. Söfn-
uður án sunnudagaskóla hér í landi gæti ekki orðið annað
en dauður eða deyjandi bókstafur. Að því leyti, sem kirkju-
lýður íslenzkur—eða annara þjóða—gat áður komist af án
sunnudagaskóla, þá var það einhverjum þeim kirkjulegum
eða öðrum ástæðum að þakka, sem hinar fvrri tíðir höfðu
í för með sér, en eru nú ekki lengur hér meðal vor fyrir
hendi.” (Sameiningin, júlí, 1909, hls. 148-149).
Seint og slitrótt gekk starfsemi þessi að vonum framan
aí', meðan allur þorri safnaðafólks var henni lítt kunnugur
og kirkjuleysi bagaði; en eftir því sem menn kyntust henni
betur, söfnuðum fjölgaði og þeim óx fiskur um hrvgg að
mannafla og aðbúnaði, varð hún víðtækari og öflugri. Sam-
kvæmt slcýrslum fyrir árið 1909, tuttugu og fimm ára afmælis-
ár kirkjufélagsins, voru þá starfandi tuttugu sunnudaga-
skólar með 1428 nemendum og 111 kennurum; á nýjustu
skýrslu um þessa hlið starfsemi félagsins, teljast slíkir skólar
þess 35, nemendur 2220 og kennarar 249.
Kirkjufélagið hefir einnig látið sér mjög ant um þessa
starfsemi, bæði með því, að leiðbeina söfnuðunum og styðja
þá til að koma á stofn sunnudagaskólum. Lengi fram eftir
árum flutti Sameiningin sunnudagaskóla-lexíur þangað til
sunnudagsskóla-blaðið Kennarinn fór að koina út (sjá síðar),
og eins eftir að það féll niður. Kirkjuþingsnefnd sú, sem
fjallar um sunnudagsskólamálin, hel'ir gefið út myndaspjöld
með lesmáli (“Ljósgeisla”), sem að góðum notum hafa komið
við kensluna.. Undir umsjón hennar hafa auk þess lcomið
út Sunnudagsskólakver, Biblíusögur og Sunnudagsskólabók,
sem miðað hafa að því, að létta kennurum starfið og gera
nemendunum námið aðgengilegra og notadrýgra. Þá hefir
það glætt áhugann fyrir sunnudagsskóla-starfseminni, að fyr
á árum voru, í sambandi við kirkjuþingin, haldnir sérstakir
fundir fyrir kennara og aðra starfsmenn sunnudagsskólanna,
og að í seinni tíð hefir einn kirkjuþings-fundur, að meira eða
minna leyti, verið helgaður þessu mikilvæga máli einu saman
og jafnframt sérstakur sunnudagur á árinu.
Þó aðalmarkmið sunnudagsskólanna hafi að sjálfsögðu
verið hin kristilega fræðsla, hafa þeir einnig átt drjúgan
þátt i viðhaldi íslenzkrar tungu innan safnaðanna, þar sem
öll kenslan lengi fram eftir fór eingöngu fram á íslenzku, og
gerir það enn, að nokkru eða öllu, í mörgum safnaðanna.
Bandalaga-starfsemin, sem náskvld er sunnudagsskólun-