Sameiningin - 01.06.1935, Qupperneq 60

108
Hóf skólinn síðan starf sitt eins og ákveðið var á því hausti,
í samkomuhúsinu Skjaldborg í Winnipeg. Það hús var
lánað skólanum kostnaðarlaust af eiganda þess, herra Thor-
steini Oddson. Var skólinn nefndur Jóns Bjarnasonar slcóli
( Jón Bjarnason Academy), eftir þeim manninum, sem fvrsta
fjárframlagið hafði lagt í stofnsjóð hans og borið hafði skóla-
stofnun kirkjufélagsins öllum meir fyrir brjósti árum saman.
Æfilanga trygð sína til skólans sýndi hann ennfremur í verki
með því, að arfleiða hann að miklum hluta hins ágæta bóka-
safns síns; en áður hafði skólinn átt allmyndarlega byrjun
til hókasafns þar sem voru bækur séra Eggerts Briem, sem
kirkjufélagið hafði keypt handa væntanlegum skóla sínum
snemma á árum, og hækur sunnudagsskóla Fyrsta lúterska
safnaðar í Winnipeg. (Smbr. greinin “Heimboð” eftir séra
Rúnólf Marteinsson, Sameiningin, ágúst, 1923, hls. 249).
Tilgangi skólans er svo lýst í reglugerð hans, sem sam-
þykt var á næsta kirkjuþingi el'tir að hann var stofnaður
(1914): “Skólinn er íslenzk, lúterslc mentastofnun. Kristin-
dómur og íslenzka eru því tveir hyrningarsteinar í kenslu
og áhrifum slcólans. Almenn fræðsla veitist þar einnig, og
verður hún miðuö við þarfir einstaklinganna, eftir því sem
unt er, svo vestur-íslenzkum almenningi megi að sem mestu
gagni verða, og að sönn kristileg menning þjóðflolcks vors í
Ameríku megi hljóta sem mestan stuðning af skólanum.
“Kristindómur og íslenzka skulu vera sjálfsagðar náms-
greinar fyrir þá, sem skólann sækja, nema kennarar veiti
undanþágu.”
Hefir þeirri reglugerð verið fylgt eftir föngum á tuttugu
og tveggja ára starfsferli skólans; íslenzkan hefir þó, af
breyttum aðstæðum, verið kjörgrein hin síðari árin.
Kennari skólans fyrsta árið, auk skólastjórans séra
Rúnólfs Marteinssonar, var hinn mikli efnismaður Baldur
Jónsson, M.A., sem mörgum er kunnur af ritstörfum sínum,
þó hann yrði eigi maður gamaíl. Nemendur voru sjö talsins
er kensla hófst fyrsta árið, en fjölgaði er fram í sótti, svo að
þeir urðu 18 innritaðir það ár. Næstu ár fór nemendatalan
smáhækkandi unz hún náði hámarki sínu, á þessu tímabili,
árið 1918-19, er 74 sóttu skólann. Á tímabilinu 1920-30 var
nemendatalan nokkru lægri, að meðaltali kringum 50, lægst
33 en hæst 65. Eftir það fór hún um hríð hraðvaxandi, og
varð 1932-33 hæst í sögu skólans til þessa, er 106 nemendur