Sameiningin - 01.06.1935, Side 75

123
Jósef Walter, Ivjristinn ólal'sson, Stígur Thorwaldson, Her-
mann Hermann, Skafti Arason, dr. Moritz Halldórsson, Hall-
dór S. Bardal, Þorgils Ilalldórsson, J. J. Vopni, Friðjón Frið-
riksson, Th. Oddson, J. J. Bíldfell og Alh. C. Johnson. Hafa
þeir, sem von er til, skipað embætti sín mjög mismunandi
langan tíma, en um það atriði vísast lil meðfylgjandi skýrslu
núverandi skrifara félagsins yfir emhættismenn þess fyr
og nú.
Þó hér hafi aðeins stiklað verið á allra stærstu steinum
í sögu starfseini leikmanna í þágu kirkjufélagsins, og fáir
einir af þeim stóra hóp nefndir verið, hefir nóg verið sagt
til þess, að öllum má Ijóst vera, hve víða liggja spor þeirra
á starfssvæðum félagsins, enda kvað séra Jón Bjarnason
eitt sinn svo að orði, að þeirra hefði gætt þar tiltölulega meir
en í nokkru öðru kirkjufélagi lutersku í Norður Ameríku,
þeirra er hann þekti nokkuð til. (Sameiningin, júlí, 1910,
bls. 149).
9. Kirkjuþingin og trúmálafundir
Kirkjuþingin sjálf, með margháttuðum störfum sínum,
íyrirlestrum, umræðum um andleg mál og skemtisamkom-
um, hafa verið mikill þáttur og merldiegur í starfsemi
kirkjufélagsins. Þó vindur hafa þar stundum blásið all-
geyst al' ýmsum áttum, skoðanalega, og því æði næðings-
samt orðið á suinurn fundum þeirra, hafa þau venjulega
farið fram með friðsemd og prýði, fulltrúum og gestum til
ánægju og uppbyggingar.
Kirkjuþingin hafa og verið íslendingum í dreil'ðum
bygðum þeirra vestan hafs sameiningar-afl. Þangað hafa
menn jafnaðarlega komið víðar að en á nokkrar aðrar sam-
komur þeirra á meðal, Og vegna þess heppilega lyrirkomu-
lags, að þau hafa ekki altaf verið haldin á sama stað, heldur
flutt sig um set frá einum söfnuði til annars, hafa þau aukið
gagnkvæm kynni manna úr hinum fjarlægustu hygðum og
fært þá nær hver öðrum.
Hvar, sem þau hafa verið haldin, hafa kirkjuþingin
einnig verið stórhátíðar—óvenjulegir atburðir—sem flutt
hafa tilbreytingu inn í hversdagslífið og koinið hreyfingu
á hugi inanna. Og hvað, sem menn kunna að finna þeim
til foráttu, eiga þau þann vitnisburð skilið, að þaðan hala
ósjaldan lífgandi straumar borist út um nýlendur íslendinga,
mörg sú hugsun og hugmynd, sem fagur gróður hel'ir sprott-
ið upp af.