Morgunblaðið - 14.12.2009, Side 25

Minningar 25
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 14. DESEMBER 2009
✝ Þórey Sigurð-ardóttir fæddist á
Skúfsstöðum í Hjalta-
dal, Skagafirði, 12.
mars 1924. Hún and-
aðist á Dvalar- og
hjúkrunarheimilinu
Hlíð 30. nóvember sl.
Foreldrar hennar
voru Sigurður Jóns-
son, fæddur í Ytri-
Hofdölum í Skaga-
firði 4.11. 1882, d. 7.4.
1965, og Anna Sig-
urðardóttir, fædd í
Viðvík í Skagafirði,
2.9. 1885, d. 30.11. 1943. Systkini a)
Jón, f. 9.2. 1905, d. 13.1. 1991, b)
Guðrún, f. 25.3. 1907, d. 29.11. 1988,
c) Haraldur, f. 11.10. 1909, d. 3.6.
1993, d) Marteinn, f. 3.8. 1914, d.
25.6. 1969. Systkinabörn Þóreyjar
eru Bragi, Inga, Sveinn og Anna,
börn Guðrúnar og Þórleifur Har-
aldsson.
Þórey ólst upp á Skúfsstöðum í
Hjaltadal. Nítján ára gömul, við lát
ár og þar af formaður í 19 ár.
Þórey vann alla tíð við þjón-
ustustörf, á FSA, Sólborg og hjá
Akureyrarbæ í heimaþjónustu. Sér-
staka unun hafði Þórey af því að
vinna í kristilegu starfi með börn-
um og unglingum. Þórey var mat-
ráðskona og umsjónarkona með
stúlknastarfi í Sumarbúðum á Hóla-
vatni í 30 ár, frá 1966-1996. Bar
hún alla tíð hag Hólavatns fyrir
brjósti og var það Þóreyju mikil
gleði þegar hún var sæmd heið-
ursviðurkenningu KFUM og KFUK
á Íslandi í febrúar á þessu ári.
Þórey eignaðist ekki börn en
Þorvaldur, Björg og Anna, börn
Lilju og Sigurðar, nutu alla tíð um-
hyggju hennar og væntumþykju og
litu börn þeirra á Þóreyju sem eina
af ömmum sínum. Einnig bar hún
hag systkinabarna sinna fyrir
brjósti og naut samveru við þau og
fjölskyldur þeirra fram á síðasta
dag. Enn fleiri voru börnin hennar
mörg sem hún bar á bænarörmum
fram fyrir auglit Guðs.
Útför Þóreyjar fer fram frá Ak-
ureyrarkirkju í dag, mánudaginn
14. desember 2009, og hefst athöfn-
in kl. 13.30.
móður sinnar, gekk
hún í störf hennar og
sinnti húsfreyjustörf-
um á Skúfsstöðum
meðan faðir hennar
lifði. Þórey var ráðs-
kona við Barnaskóla
Rípurhrepps frá 1965
þar sem Lilja Sigurð-
ardóttir vinkona
hennar var skóla-
stjóri og styrktist þá
ævilöng vinátta Þór-
eyjar við fjölskyld-
una. Með þeim Lilju
og Sigurði Jónassyni
og börnum flutti Þórey til Akureyr-
ar og saman keyptu þau Möðru-
vallastræti 1 sem varð heimili Þór-
eyjar eftir það nema síðasta eina og
hálfa árið sem hún bjó á Hlíð.
Þórey var einn af stofnendum
Kristniboðsfélagsins Frækornsins í
Skagafirði. Á Akureyri gekk hún til
liðs við Kristniboðsfélag kvenna,
var þar gjaldkeri í rúm 20 ár, og
KFUK þar sem hún var í stjórn í 25
Elsku Þórey okkar er dáin. Hún
hefur verið órjúfanlegur hluti tilveru
okkar nánast frá upphafi. Hún flutti
til okkar í Hróarsdal haustið 1965
þegar hún gerðist ráðskona við
heimavistarskóla sem þar var og
mamma var skólastjóri. Árið 1969
fluttumst við svo öll til Akureyrar og
þar bjó Þórey alla tíð með pabba og
mömmu, meðan þeim entist líf og
heilsa.
Á Akureyri vann Þórey ýmis störf,
en flest tengdust þau því að gera öðr-
um lífið auðveldara. Má til dæmis
nefna heimilishjálp sem hún vann við
marga vetur og eignaðist í því starfi
marga góða vini sem hafa reynst
henni vel síðan. Á sumrin var hins
vegar hægt að ganga að Þóreyju á
Hólavatni. Þar starfaði hún í að
minnsta kosti 30 sumur að meira eða
minna leyti.Ýmist sem ráðskona eða
flokksstjóri í stúlknaflokkum. Við
fengum öll að njóta nærveru hennar
í sumarbúðunum.
Seinna fórum við systurnar að
starfa með henni í eldhúsinu þar.
Það reyndist okkur hinn besti hús-
stjórnarskóli. Hún var skipulögð og
vandvirk, þannig að betri kennara
var ekki hægt að hugsa sér. Alla tíð
bar hún hag Hólavatns mjög fyrir
brjósti. Líklega hefur því engum,
nema Þóreyju sjálfri, komið á óvart
þegar hún var beðin að taka fyrstu
skóflustunguna að nýrri byggingu
þar fyrir rúmu ári síðan. Sú stund
gladdi hana og þakkaði hún fyrir að
hafa haft þá heilsu sem þurfti, til að
það tækist.
Það var okkur og fjölskyldum okk-
ar mikið gleðiefni að geta notið sam-
veru við Þóreyju á Hólavatni á kaffi-
sölunni þar í sumar.Veðrið var
yndislegt og við gátum setið úti og
hitt fólk og spjallað. Þórey hafði
mjög gaman af því að ferðast og oft
reyndi hún að sinna þessu áhugamáli
sínu eftir að starfinu á Hólavatni
lauk á haustin. Ein ferð var henni of-
arlega í huga og hún talaði oft um.
Það var ferðin yfir Kjöl og Sprengi-
sand sem hún fór með einu okkar
(Björgu), löngu áður en það varð eins
algengt og nú er. Landslagið stór-
kostlegt og veðrið eins og best gerist
á fjöllum.
Einnig naut hún þess vel að fara
með okkur í styttri ferðir um ná-
grenni Akureyrar og jafnvel þaðan
inn á hálendið.Á seinni árum fór hún
með Félagi aldraðra á Akureyri í
ýmsar ferðir og valdi þá helst
óbyggðaferðir sér til yndisauka.
Ferðirnar á mótin í Vatnaskógi
voru henni líka afar dýrmætar.
Þangað var stefnan tekin á hverju
sumri í mörg ár. Þar var átti hún
kristilegt samfélag sem hún mat
mikils og það gladdi hana líka þegar
farið var að halda slík mót á Löngu-
mýri í Skagafirði, þar var starfið far-
ið að bera ávöxt.
Þórey fylgdist alltaf vel með því
hvað við tókum okkur fyrir hendur
og bar mikla umhyggju fyrir okkur
öllum. Sú umhyggja hélt áfram þeg-
ar við stofnuðum fjölskyldur. Makar
okkar og börn, sem aldrei kölluðu
Þóreyju annað en Þóreyju ömmu, til
aðgreiningar frá hinum ömmum sín-
um, fengu að njóta þessarar sömu
umhyggju og athygli, frá upphafi og
allt til loka. Okkur öll bar hún á bæn-
arörmum sínum. Fyrir það og allt
það sem hún var okkur viljum við
þakka henni hér og nú.
Hvíli hún í Guðs friði.
Þorvaldur, Björg, Anna
og fjölskyldur.
Nú höfum við kvatt Þóreyju okkar
í síðasta sinn en minningin dvelur
með okkur. Minning umvafin gleði
og þakklæti.
Ég sé hana fyrir mér eins og hún
var þegar ég kynntist henni fyrst. Þá
dvaldi ég, stelpukrakki, vikutíma hjá
henni, föður hennar og bræðrum á
Skúfsstöðum. Stelpukrakkinn fylgdi
henni hvert fótmál dagana langa þar
sem hún vann heimilisstörf þess tíma
af natni og hlýju. Sérstaklega eru
mjaltatímarnir minnisstæðir. Þá var
enn mjólkað með höndunum og
kyrrð og ró í fjósi. Hún sat á skemli
og mjólkaði og stelpukrakkinn á öðr-
um í sömu hæð svo þær væru nærri
hvor annarri. Þá var sungið, hvert
lagið eftir annað við falleg ljóð sem
Þórey kunni svo mörg. Stelpan
reyndi að raula með og naut þess svo
vel. Og þá var oft brosað og hlegið að
léttu gríni hversdagsins. Þessari
ljúfu kátínu hélt Þórey alla tíð.
Ég sé hana fyrir mér í heimsókn á
heimili systur sinnar sem var móðir
mín og þar var henni ávallt vel fagn-
að af öllum, sérstaklega okkur Ingu
og mömmu. Alltaf var hún hlý og
gefandi, trú sinni eigin persónu.
Ég sé og heyri í huga mínum Þór-
eyju þegar hún starfaði í sumarbúð-
unum á Hólavatni. Hún sameinaði
þær svo vel systurnar Mörtu og
Maríu, vini Jesú. Sívinnandi og þjón-
andi jafnfram því sem hún sat við
fætur Jesú og hlustaði. Þannig var
hún. Hversu gott var að vita hana á
Hólavatni þegar börnin mín dvöldu
þar fjarri foreldrum sínum. Hún
hughreysti svo vel þegar á þurfti að
halda. Öll sumarbúðabörnin fengu að
njóta hlýju hennar og umhyggju.
Það hefur af og til gerst á síðari
árum að við Þórey höfum saman hitt
gamla Hólvetninga og mætt hlýju
þeirra og þakklæti í Þóreyjar garð.
Það gladdi okkur báðar, mig fyrir
þakklæti þeirra, hana fyrir hlýju
þeirra og að sjá þau aftur.
Ég hugsa um Þóreyju eins og hún
var síðustu mánuðina á Hlíð. Hún
fékk að halda hugarró sinni þótt lík-
aminn gæfi sig. Sumarið var henni
gjöfult. Hún naut þess að ganga úti
með grindina sína og njóta sköpun-
arinnar. Veðrið var alltaf svo gott,
loftið tært og yndislegt. Skýin svo
falleg, og það var alveg dásamlegt að
fá dálitla rigningu. Já, hún gat notið
þess alls. Og þegar hún fékk heim-
sókn var henni að orði að nú væri
besti tíminn að fá heimsókn. Mikið
væri gott að sjá okkur einmitt núna.
Þannig var hún Þórey móðursystir
mín. Blessuð sé minning hennar.
Anna Ingólfsdóttir.
Nú hefur Þórey Sigurðardóttir
lokið göngu sinni hér á jörð og er
komin til Drottins. Hún hefur verið
einn af þessum tryggu þátttakend-
um í starfi KFUM og KFUK á Ak-
ureyri um langt árabil og tók áður
mikinn þátt í sumarbúðastarfi fé-
lagsins á Hólavatni. Hún var enn-
fremur mikill kristniboðsvinur. Þór-
ey var Skagfirðingur, úr
Hjaltadalnum, í nágrenni hins sögu-
fræga biskupsseturs á Hólum. Hún
komst ung til trúar á Drottin Jesú og
var tryggur lærisveinn hans til
dauðadags. Þórey var góðum gáfum
gædd og þó að hún væri hlédræg
kom það fyrir að hún sté í stólinn á
samkomum og vitnaði afar skipulaga
um trú sína og bað til Guðs. Okkur er
það mörgum minnisstætt þegar hún
á hvítasunnudegi fyrir löngu hóf mál
sitt á þessum orðum: „Það er mikil
birta yfir orðinu hvítasunna“. Lík-
lega höfðum við ekki áttað okkur á
þessum augljósu sannindum sem
tengjast því þegar lærisveinar Jesú
fylltust heilögum anda. Þórey þekkti
vel heilagan anda og þá birtu sem
honum fylgir.
Það væri ekki í anda Þóreyjar að
vera hér með langt mál um þessa
hógværu konu. Við viljum að leiðar-
lokum þakka henni fyrir samfylgd-
ina og þá uppbyggingu sem hún
veitti okkur samferðamönnunum,
ekki síst með lífi sínu. Það á vel við
nú þegar skammdegið er sem mest
að minnast hvítasunnubirtunnar
sem Þórey benti okkur á.
Blessuð veri minning Þóreyjar
Sigurðardóttur.
Fyrir hönd KFUM og KFUK á
Akureyri,
Bjarni E. Guðleifsson.
Þórey var lifandi trúuð kona og
áhugasöm um allt kristilegt starf en
hún var einstaklega virk á þeim vett-
vangi á Akureyri, Hólavatni og víð-
ar. Þar skipti þátttaka Þóreyjar í
kristniboðsfélögunum miklu máli en
hún var lykilmanneskja frá upphafi í
Frækorninu í Skagafirði og í áratugi
í Kristniboðsfélagi kvenna á Akur-
eyri. Hún lagði starfinu lið með
margvíslegum hætti, með beinni
þátttöku í fjáröflun og fundum, með
fyrirbænum, fjárframlögum og
gjaldkerastörfum.
Hún mætti trúfastlega á aðalfundi
Kristniboðssambandsins meðan hún
gat með góðu móti. Fyrir það skal nú
þakkað og sérstaklega þakka ég
höfðinglega gjöf hennar til kristni-
boðsins fyrr á þessu ári. Trúfesti
hennar og fórnfýsi er til eftirbreytni
og öflugur vitnisburður um trú henn-
ar.
Fyrir mér var afar mikilvægt að fá
að kynnast Þóreyju á kristniboðs-
fundum bæði í Skagafirði og á Ak-
ureyri og vita að hún var í hópi trú-
fastra fyrirbiðjenda meðan við
fjölskyldan vorum við kristniboðs-
störf í Keníu. Drottinn blessi minn-
ingu Þóreyjar og gefi okkur margar
aðrar slíkar.
Ragnar Gunnarsson.
Það er sárt að kveðja en þó ljúft að
geta kvatt með hjartað fullt af þakk-
læti og geta litið til baka yfir ótal
góðar minningar.
Ég kynntist Þóreyju fermingarár-
ið mitt, þá var venja hjá KFUM og K
að senda unglingum á Akureyri
boðsbréf á fund í unglingadeildinni.
Þegar leið að fyrsta fundi kom í ljós
að eitt bréf hafði misfarist og þá kom
til umræðu hvort það skipti nokkru
máli á móti öllum hinum sem rötuðu
rétta leið. Í Möðruvallastrætinu var
eitt víst, það kæmi ekki til greina að
skilja einn akureyrskan ungling út-
undan og þannig fékk ég bréfið mitt.
Þetta atvik lýsir samviskusemi, um-
hyggju og trúfesti og hafði þau áhrif
að næstu árin var Zíon mitt annað
heimili. Fljótleg fékk ég að aðstoða
Þóreyju við yngrideildastarfið, bæði
í Glerárskóla og í Lundarskóla. Hún
var einstök í því starfi, gekk í öll verk
og sinnti þeim af alúð og rósemi.
Smám saman fékk aðstoðarmaður-
inn meiri ábyrgð og stærri verkefni
og þar kom að hann fékk að fylgja
Þóreyju í það verkefni sem var henni
hvað hjartfólgnast, sumarbúðirnar á
Hólavatni. Þar var Þórey forstöðu-
maður stúlknaflokka en ráðskona
þess á milli í 30 ár.
Þar sá ég hana verða fósturmóður
ótal stúlkna sem sumar langaði heim
og Þórey skildi og huggaði. Hún
vakti yfir þeim á nóttunni og sagði
þeim frá Jesú á daginn, rétt á milli
þess sem hún greip í eldhússtörfin
eða þrifin.
Líf Þóreyjar var varðað litlum
verkum og stórum sem öll voru unn-
in af hæglæti og án þess að mikið
bæri á þeim. Hún var mikill kennari,
að minnsta kosti man ég fleira sem
hún kenndi mér en aðrir og af henni
lærði ég að standa frami fyrir öðrum
og segja skoðun mína, að hafa yf-
irsýn yfir þarfir allra og ekki síst
þeirra sem ekki kalla á athyglina, að
taka á hverju máli af ró og gleyma
svo ekki að skemmta sér með börn-
unum. Fyrst og fremst kenndi hún
mér þó að byrja og enda hvern dag á
bæn og muna að Guð er eins, sama
hvað mætir.
Þórey var staðfastari en nokkur
sem ég þekki og vann fyrir Hólavatn
allt fram á síðsta dag, óþreytandi að
starfa fyrir þann Guð sem hún
treysti svo vel. Þórey bar virðingu
fyrir fólki, hún var víðsýn og útsjón-
arsöm og þó að verkin hennar hafi
sjaldan farið hátt lifa þau áfram í
starfinu á Hólavatni og í fólki eins og
mér, okkur sem fengum að vera
börnin hennar um styttri eða lengri
tíma, á Hólavatni eða í deildarstarf-
inu. Þórey var líka vinur minn, bak-
hjarl og fyrirmynd. Það verður aldr-
ei neinn eins og hún og ég sakna
hennar mikið. Það er erfitt að vita að
aðventan mun líða án þess að hún
komi í kaffi og það verður líka tóma-
rúm á Hólavatni næsta sumar.
Fjölskyldu Þóreyjar sendi ég mín-
ar dýpstu samúðarkveðjur með orð-
um sem Þórey var óþreytandi að
minna mig á: Fel Drottni vegu þína
og treyst honum, hann mun vel fyrir
sjá.
Anna Elísa Hreiðarsdóttir,
formaður stjórnar sum-
arbúðanna á Hólavatni.
Þórey Sigurðardóttir
✝
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma og lang-
amma,
ÁRNÍNA SIGURVEIG GUÐNADÓTTIR,
Löngumýri 8,
Akureyri,
lést á dvalarheimilinu Hlíð þriðjudaginn 8. desember.
Útför hennar fer fram frá Akureyrarkirkju
miðvikudaginn 16. desember kl. 13.30.
Sóley Sigdórsdóttir, Davíð Kristjánsson,
Rósa Sigdórsdóttir,
ömmu- og langömmubörn.
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma og
langamma,
RAGNHEIÐUR JÓNSDÓTTIR
Laxakvísl 31
lést á Landspítalanum við Hringbraut, föstudaginn
11 desember.
Jón Kr. Friðgeirsson, Margrét K. Frímannsdóttir,
Þórður Gíslason,
Ragnheiður Guðlaugsdóttir, Þorsteinn Jónsson,
Una Guðlaugsdóttir, Lýður Skúlason,
barnabörn og barnabarnabörn.
Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir afi og langafi,
GUÐSTEINN MAGNÚSSON
Fyrrv. Bifreiðastjóri
Hæðargarði 33 Reykjavík.
Lést 4. des á Hrafnistu í Hafnarfirði.
Útför mun fara fram í kyrrþey að ósk hins látna
Ragnar Heiðar Guðsteinsson,
Magnea Guðrún Guðsteinsdóttir,
Henný Rós Guðsteinsdóttir,
Svanur Fannar Guðsteinsson, Þórey S Erlingsdóttir,
Barnabörn og barnabarnabarn.
Morgunblaðið birtir minningar-
greinar alla útgáfudagana.
Undirskrift | Minningargreina-
höfundar eru beðnir að hafa skírn-
arnöfn sín en ekki stuttnefni undir
greinunum.
Myndir | Hafi mynd birst í til-
kynningu er hún sjálfkrafa notuð
með minningargrein nema beðið sé
um annað. Ef nota á nýja mynd er
ráðlegt að senda hana á netfangið
minning@mbl.is og láta umsjónar-
menn minningargreina vita.
Minningargreinar