Akranes - 01.09.1950, Side 3

Akranes - 01.09.1950, Side 3
Hún var kölSuð í æsku i. ÉR VAR í stuttri heimsókn átt- ræð kona Steinunn Jóhannesdóttir Hayes (f. 19/t 1870), sem dvalið hefui- fjarri ættjörð sinni frá 16 ára aldri, — að undantekinni 10 daga heimsókn 1909. — Tvennt vakti sérstaka athygli mína, er ég í fyrsta sinn hitti þessa konu og tal- aði við hana. Hve ern hún er, og svo hitt, að hér er áreiðanlega talað við hámennt- aða konu, lífsreynda og um fram allt lít- illáta. Svo látlausa konu og langt frá þvi að vilja láta bera á sér og sínum afrekum, að fátítt mun vera. Þetta samtal átti sér stað á hinu ágæta heimili systur Stein- unnar, frú Jóreiðar, dóttur hennar, og tengdasonar. ÍJr prestakalli Hallgríms. Þær systur eru fæddar á Eystra-Mið- felli á Hvalfjarðarströnd. Foreldrar þeirra voru: Jóhannes Jónsson, bóndi þar, frá Jörfa á Kjalamesi og kona hans, Ellisif Helgadóttir frá Stóra-Botni á Hvalfjarð- arströnd, en þær munu i föðurætt vera 6. liður frá Hans Khngenberg á Krossj. Börnin voru alls 8, en aðeins þrjár systur komust til fullorðinsára, en fimm létust á barnsaldri, — i'lest eða öll úr barnaveiki. — Stúlkurnar, sem upp komust voru: 1. Ragnheiður, sem hér var um tugi ára í Deild, hjá Ólafi Ólafssyni og dó þar. 2. Steinunn, sú sem hér var rætt við. 3. Jóreiður, ekkja eftir Jósef Jósefsson á Eystra-Miðfelli. Draumurinn dásamlegi. Steinunn var þegar á barnsaldri nám- fús og næm. Henni voru snemma kenndar bænir, einnig að lesa og las þegar allt, sem hún gat náð í. Hún las guðsorðabæk- nr, ljóð og sögur, fagurfræði, náttúm- AKRANES fræði og landafræði. I heimahúsum lærði hún að lesa, einnig kver og biblíusögur. En það sýnir bezt löngun hennar til frek- ara náms, að hún fékk þvi framgengt, að mega sækja tíma til stúdents, sem þá bjó hjá móður sinni á Vestra-Miðfelli, — það var Eiríkur Gíslason, sem síðar varð merk- ur klerkur, — en örskammt er milli bæ]- anna. — Þar lagði hún megin áherzlu á skrift og reikning. Það mun hafa verið fátítt á þeim tímum, að konur fengju tækifæri til lærdómsiðkana. Þegar Stein- unn gekk til prestsins, sr. Þorvaldar í Saurbæ, sló hún heldur ekki vindhöggin, þvi að samhliða munnlegu námi, nam hún saumaskap hjá prestfrúnni, Sigríði Snæbjamardóttur. Þá viðhafði sr. Þor- valdur þau orð, að gaman væri að kenua Steinunni. Þegar Steinunn var aðeins fjögra ára dreymdi hana draum, sem livort tveggja í senn var merkilegur og dásamlega fai- legur. Má telja vist, að hér hafi verið um vitrun að ræða, sem beinlínis liafi lagt grundvöll að öllu lífi -hennar, starfi og hamingju. Draumui'inn er svona: Henni þykir sem hún gangi út úr bæn- um, snúi sér Lil austurs og signi sig. Er hún hafði gert það, opnast augu hennar „Musteri Himinsins“, Peking. — Um margur aldir höfuðhelgidómur stærstu Jijóðar veraldar IX. árg. Sept. — okt. 1950'— 9.—no. tbi Útgefandi, ritstjóri og ábyrgðarmaSur: ÓLAFUR B. BJÖRNSSON . Afgreiðsla: Miðteig 2, Akranesi, PRENTAÐ 1 PRENTVERKI AKRANESS H.t. fyrir umhverfinu og dásemdum loftsins. Það var skýjað, — en bjart undir — og að baki þeirra. I sama mund sér hún mikinn fjölda fólks svífandi i skýjunum, — heila herskara. — Sýndist henni þetta skýrast smátt og smátt og færast nær, — en í áttina til norðurs, — en stöðvast sem næst hánorðri. Er sýnin hafði stöðvast, — og var þá tiltölulega nærri, — sér hún frelsarann skýrt og greinilega í hmu mikla mannhafi. Hann horfir á hana, og segir með yndislegum rómi: „/ dag skaltu njóta nýrrar gleði‘“. Draumurinn var ekki lengri. Honum var ekki haldið á lofti, og foreldrarnir réðu drauminn þannig, að annað hvort væri Steinunn feig eða a. m. k. ætti hún ekki langt líf fyrir höndum. II. Eins og stjórnað. Þegar lífsferill einstakra manna er ct- hugaður, er eins og ómögulegt sé að kom- ast hjá þeirri hugsun, að út líti fyrir, að þvi hafi verið stjórnað af ósjoiilegri liönd. Það er eins og eigin vilji og áform hafi ekkert megnað um að víkja því íir fyrir- fram ákveðnum farvegi. Það er stundmn eins og hlutaðeigandi hafi engar áhýggj- ur af því að velja og hafna, eða taka á- kvarðanir. Það er eins og þetta komi allt af sjálfu sér, stig af stigi. Eins og honum sé stjórnað, án þess hann viti af. Eitthvað líkt þessu finnst mér þvi vera farið um Steinunni Jóhannesdóttur. Þeg- ar hún er spurð um tildrög til eins eða annars, segist hún nú eiginlega ekki vita um beinar orsakir. Stundum bj^ggist svar- ið vitanlega á varfærni þessarar víðförlu konu og meðfæddri hógværð, því að manni finnst, að allt, sem henni viðkemur. — og færa mætti henni til gildis, — vilji hún helzt láta þögnina geyma. Af því, sem fyn' var sagt, mun Stein- unn hafa verið óvenjulega vel menntuó, miðað við ungar stúlkur á þeim thna. -— Þegar hún var 16 ára, greip hana löngun til að menntast enn meira cg sjá eitthvað af hinni víðu veröld. Þá þurfti meira en að áforma slíkt, en fyrir járnvilja þraut- seigrar sálar verður flest undan að láta. Ekki langaði Steinunni til neins sérstaks lands öðru fremur, og utan lands átti hún 99

x

Akranes

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Akranes
https://timarit.is/publication/865

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.