Fréttatíminn - 22.06.2012, Qupperneq 44

36 veiði Helgin 22.-24. júní 2012
Mögnuð fiskifluga Jensens
 Fluguveiði Halldór Bragason
J á, ég er nú bara enn að klóra mér eftir mýbitið,” segir Dóri Braga tónlistar-maður sem var að detta í höfuðstað-
inn eftir góðan túr úr Laxá í Mývatnssveit.
Dóri hefur árum saman verið forfallinn
fluguveiðimaður. Ástríða sem er slík og
engu lík að hann heldur því fram að það
að ætla sér að tala um hana sé eins og að
blaðra um fallhlífarstökk uppí sófa – orðin
verða hjóm miðað við upplifunina. En, eftir
fortölur getur hann ekki stillt sig, frekar en
aðrir veiðimenn, að tala aðeins um þessa
dásemd sem engu líkist.
„Já, við vorum þarna saman okkrir veiði-
félagar, sumir sem stundað hafa veiði-
mennsku í Mývatssveitinni mjög lengi. Ég
hef lært þarna allt sem ég kann í fluguveiði,
við að veiða Laxá í Mývatnsveit með reynd-
um félögum. Var lengi vel sem fermingar-
drengur, mögnuð á eins og allir vita sem til
þekkja.“
Háskóli fluguveiðinnar
Dóri og félagar voru á urriðasvæðinu,
efsta svæðinu þar sem menn veiða urriða.
Laxinn gengur ekki þar uppeftir, heldur er
hann neðan stíflu. „Þarna var Stefán Jóns-
son útvarpsmaður, einfættur með flugu-
stöng og dvaldist þarna lengi við veiðar.
Þarna eru fornfrægir veiðistaðir, leynistaðir
og þarna er beitt öllum aðferðum flugveið-
innar sem þekkjast; sökklínur, hægsökkv-
andi línur, flotlínur, stórar stangir, litlar
stangir, þurrflugur og svo framvegis.“
Þrátt fyrir þetta segist Dóri allan gang
á því hversu mikill viðbúnaðurinn er eða
hversu mikið menn verða að vera „gír-
aðir“ í topp. Menn geti komist af með góða
„sexu“ en svo eru þarna staðir sem kasta
þarf býsna lang og þá vilji menn jafnvel
vera með tvíhendu. „Eins og í Mjósundi,
þar getur verið langt að kasta fyrir suma.
En, við erum að tala um háskólann í flug-
veiðum. Menn koma allstaðar að úr heim-
inum því þarna geta menn sett í mjög væna
urriða ef svo ber undir; sem verða þá alveg
brjálaðir, mjög fúlir og dansa á sporðinum,
taka sporðadansinn – þetta eru tökur sem
eru engu líkar. Síðan er eins og myrkraöflin
sjálf hafi plantað þarna allskyns gróðri,
hríslum, runnum og hvönn við árbakkana
og þar vilja línur flækjast, einmitt þegar
þú ert við það að taka nákvæmlega hið ör-
lagaríka kast sem á að gefa.“
Sveittur í dásamlegri náttúrunni
Þetta er með öðrum orðum ákaflega krefj-
andi á sem reynir á alla þætti fluguveið-
innar. „Annað sem er krefjandi við Laxá
í Mývatnssveit er að þú þarft að labba á
veiðistaðina. Þú ert mikið á labbinu þannig
að í þessu felst talsverð líkamsrækt. Menn
eru þarna sveittir og þurfa að vera hreyfan-
legir. Átta veiðistaðir á víðfeðmu svæði.
En það getur verið mjög skemmtilegt líka
því þetta er gríðarlega fallegt svæði. Fara
með stöngina út í náttúruna innan um alls-
kyns fugla og gróður. Áin er svo falleg. Ég
hef sjaldan notið þess sem nú,“ segir Dóri
sem hefur haldið til veiða í Mývatnssveitina
undanfarin tíu ár eða svo. „Sumir hafa farið
þangað reglulega í kvartöld og eru enn að
læra eitthvað nýtt.“ Hann leitar orða til að
lýsa upplifuninni sem hann segir einstaka.
Og það þrátt fyrir að mýið væri eilítið að
hrekkja menn síðasta daginn og fiskurinn
hafi reynst smærri og minna af honum en
oft áður.
„En menn voru engu að síður að setja í
væna fiska og gera ágæta veiði. Ég setti í
einn sem var 67 sentímetrar. Hann hefði
undir eðlilegum kringumstæðum átt að
vera sex pund, því þarna eru fiskar feitir,
en var nú ekki nema rúmlega fimm. Þetta
virðist ekki komið almennilega í gang enn,
sennilega vorað seint.“
Stóra sinfónía lífsins
Þessum helsta forvígismanni blústónlistar-
innar vefst tunga um tönn þegar hann er
spurður hvort þetta sé þá hreint alls enginn
blús á árbakkanum, því hann vill nú meina
að blús-hugtakið sé ólíkt margþættara en
svo að það nái aðeins yfir einhvers konar
depurð. „En, neinei, þetta er enginn blús á
árbakkanum,“ hlær Dóri. „Ég tók ukulele
með í ferðina. Við Róbert Þórhalls bassa-
leikari vorum með tónleika í veiðiskál-
anum; á kassabassa og ukulele. Það var
ágætt.“
Dóra veitist erfitt að skilgreina það ná-
kvæmlega hvað veldur því að svo margir
tónlistarmenn sæki í fluguveiðina. „Ég
held að þetta sé svipuð áskorun. Það þarf
ákveðna sköpun í fluguveiði. Sem ég held
að eigi vel við tónlistarmenn. Þú þarft
ákveðinn rythma í köstin og svo framvegis.
Og svo er þetta líka eitthvað allt annað en
tónlistin. En, flugveiðar eru eins og stóra
sinfónía lífsins. Þegar maður er við á eins
og Laxá í Mývatnssveit. Fuglar í tuga teg-
unda tali svamla um, náttúran og þú tengir
við ána eins og menn tengja við tónlistina.
Kannski svipað.“
Jakob Bjarnar Grétarsson
jakob@frettatiminn.is
... menn
[geta] sett í
mjög væna
urriða ef svo
ber undir;
sem verða
þá alveg
brjálaðir,
mjög fúlir
og dansa á
sporðinum,
taka sporða-
dansinn
- þetta eru
tökur sem
eru engu
líkar.
Enginn blús á bakkanum
Veiðisíða Fréttatímans greip Halldór Bragason tónlistarmann, aka Dóra Braga blúshund Íslands
númer eitt, glóðvolgan þar sem hann var að koma úr árlegri veiðiferð úr Laxá í Mývatnssveit.
Dóri Braga
með illilegan
urriða sem
hann setti í við
Hrafnstaðaey;
67 sentímetrar,
rúmlega fimm
punda fiskur sem
brást ókvæða
við og steig
sporðadansinn í
ómótstæðilegri
töku.
 Fluga vikunnar BJörgvin Halldórsson
„Ég get ekki farið að velja Peacock eða
Nobbler,“ segir Elvis Íslands, Björgvin
Halldórsson. Fréttatíminn fékk Björg-
vin til að velja flugu vikunnar. Þetta
eru engar smá kanónur sem koma að
valinu þessa vikuna, goðsagnir í ís-
lensku tónlistarlífi hvorki meira né
minna, því eftir nokkra umhugsun lá
valið fyrir: „Fiskifluga Jensens!“ segir
Bó um leið og hann snýr sér að því að
segja blaðamanni af ævintýrum hans
og Jóns Elvars Hafsteinssonar gítar-
leikara í Þingvallavatni þar sem þeir
lönduðu vænum bleikjum... „með hin-
um Pólverjunum og Portúgölunum.“
Það er ekkert „go“ fyrr en Bó segir
og þegar valið lá fyrir var ekki úr vegi
að heyra í höfundi flugunnar, sjálfum
Engilbert Jensen fyrrum forsöngvara
Hljóma með meiru, en það eru nokkur
ár síðan hann hannaði þessa frægu
flugu: „Þetta er ein af þessum flugum.
Ég fæ myndir í hausinn og svo hnýti
ég. Þetta er einhver sköpunargáfa. Ég
þarf ekki annað en sjá einhver efni þar
sem ég er að þvælast um og þá koma
svona vitranir. Listræna genið sem er í
manni,“ segir Engilbert.
Engilbert segir svo frá að hárskeri
sinn hafi mokað upp bleikju, mörgum
kílóum, á einmitt þessa flugu úr Þing-
vallavatni. „Leit ekki við neinu öðru.
Ég gaf rakaranum mínum svona
flugu, borga ekkert í peningum
heldur flugum og það borgaði
sig fyrir hann; fór með fullt af
fiski heim.“ Engilbert
er ánægður með flugu
sína sem upphaflega var
hugsuð sem laxafluga, sem hún
er og segir að Pálmi Gunnars-
son, tónlistarmaður og fluguveiði-
geggjari haldi ekki vatni hennar
vegna; segist ekki þurfa aðra en þessa
með sér á veiðistað.
Jakob
Bjarnar
Grétarson
ritstjorn@
frettatiminn.is
Dóri Braga er til
þess að gera nýlega
kominn til landsins
en hann spilaði fyrir
um hálfum mánuði á
Bluesfestivali í Kan-
sas fyrir 96 þúsund
manns.
 veiðigræjurnar stangir og flugur
Dóri á, líkt og allir fluguveiðigeggj-
arar, margar stangir. En beðinn
um að nefna einhverja eina til-
tekna þá verður stöng að gerðinni
Echo II fyrir línu númer fimm fyrir
valinu. „Þetta er hröð og öflug
stöng sem ég nota mikið. Hönnuð
af hinum fræga stangveiðimanni
Tim Rajeff, þeir bræður eru yfir-
hönnuðir hjá G-Loomis, og hann
smíðaði þennan gæðagrip.“
Flugurnar sem Dóri notaði helst í Mývatsveitinni voru
púpur en ekki straumflugur. „Ég veiði mikið andstreymis
á púpur og hefur gengið mjög vel með það. Ég var helst
að ná þeim þannig núna. Þá er þetta hefbundið; Peacock,
Pheasant Tail, Krókurinn og ýmsar aðrar nymph-ur.“ Þetta
eru flugur sem Dóri hnýtir sjálfur: „Já, við vorum þarna
félagarnir úr hannyrðafélaginu Peacock, hittumst yfir
vetrarmánuðina reglulega, borðum góðan mat saman og
stundum svo hannyrðir okkur til hugarhægðar.“
Vopnabúr Dóra Braga
Þú getur nálgast Fréttatímann frítt á
þjónustustöðvum N1 um land allt
HELGARBLAÐ
Fiskifluga Jensens birtist
höfundi hennar, Engilberti,
sem vitrun. Pálmi
Gunnarsson hefur
hana í hávegum
og segist myndi
velja hana ef
hann mætti bara
velja eina.