Morgunblaðið - 15.09.2012, Síða 38

38 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 15. SEPTEMBER 2012
Icelandair hefur notið þess
alla sína 75 ára sögu að búa að
traustu og hæfileikaríku starfs-
fólki sem hefur verið tilbúið að
eyða stórum hluta starfsævi
sinnar hjá félaginu. Í þennan
stóra hóp er nú höggvið stórt
skarð með fráfalli Arnórs Þór-
hallssonar, deildarstjóra Verk-
fræðideildar.
Flugfélag Íslands fékk Arnór
til starfa 1975 eftir að hann hafði
m.a. starfað hjá Póst- og Síma-
málastofnun. Fyrst starfaði hann
sem fulltrúi hjá tæknistjóra fé-
lagsins en það starf þróaðist
fljótt í starf deildarstjóra Verk-
fræðideildar sem sinnti flestum
þeim málum er varða stjórnun og
eftirfylgni viðhalds. Síðar var
deildinni skipt upp en Arnór hélt
áfram að stýra þeim hluta er hélt
nafngiftinni Verkfræðideild allt
til starfsloka árið 2010. Á þeim
tíma gekk deildin og fyrirtækið
allt gegnum vöxt og miklar
breytingar með sameiningu
Flugfélagsins og Loftleiða, heild-
arendurnýjun flugflota og tölvu-
væðingu svo fátt eitt sé nefnt.
Arnór
Þórhallsson
✝ Arnór Þór-hallsson fædd-
ist í Reykjavík 13.
desember 1945.
Hann lést á Land-
spítalanum við
Hringbraut 26.
ágúst 2012.
Útför Arnórs fór
fram frá Háteigs-
kirkju 5. september
2012.
Á þessum um-
brotatímum reynd-
ist Arnór góður
verkmaður og góð-
ur leiðtogi. Er hans
minnst með mikilli
hlýju af öllum sem
fengu tækifæri til
að starfa með hon-
um. Eftir formleg
starfslok starfaði
Arnór áfram að
hluta við ýmis verk-
efni og var ánægjulegt fyrir fyr-
irtækið að fá að njóta áfram
krafta hans og reynslu.
Arnór gegndi einnig fjölmörg-
um öðrum flugtengdum störfum
og hefur snert flesta með ein-
hverjum hætti sem koma að
tæknimálum flugvéla á Íslandi
ásamt því að taka þátt í fjölmörg-
um flugtengdum verkefnum á
breiðum vettvangi.
Ég hóf störf hjá félaginu 2006
og voru það mikil forréttindi að
fá að kynnast Arnóri og njóta
þekkingar og reynslu hans þegar
maður var sjálfur að taka sín
fyrstu skref. Það veit ég að allir
sem komið hafa á undan mér
geta tekið undir. Þekkingar-
brunnur hans var ótæmandi en
auk þess var hann hlýlegur og
með einstaklega jákvætt og bjart
viðhorf til samstarfsmanna sinna
og þeirra verkefna sem voru til
meðferðar hverju sinni. Það er
erfitt að hugsa til þess að ekki sé
hægt að leita í þann mikla
reynslubanka sem hann bjó yfir,
bæði þegar kom að tæknimálum
og öðrum málum.
Við samstarfsmenn Arnórs
kveðjum nú góðan fagmann og
stjórnanda en fyrst og fremst
góðan vin. Hugur okkar er hjá
fjölskyldu hans á þessum erfiðu
tímum.
Jens Þórðarson,
tæknistjóri Icelandair
Arnór var maður sem bar létt-
leikann og gleðina með sér með
smá stríðni í augum. Hann var
íhugull og áhugasamur, hraust-
legur og bjartur yfirlitum.
Arnóri kynntist ég fyrir 27 árum,
er ég byrjaði á lagernum hjá
Flugleiðum í Reykjavík. Kynnin
efldust svo til muna þegar ég
fékk að koma inn sem sumar-
starfsmaður hjá honum á seinni
hluta flugvélaverkfræðináms
míns. Vann ég þar ein fimm sum-
ur við margvísleg miskrefjandi
og fjölbreytt verkefni.
Arnór var hreinskiptinn,
myndarlegur og kraftlegur með
geislandi framkomu hvort sem
hann tjáði sig á íslensku eða
ensku. Hann var fús til aðstoðar
og reyndist mér ávallt mjög vel.
Dyr hans voru ætíð opnar til að
ræða verkefni eða segja nokkra
brandara. Ef gerði maður mistök
þá tók hann við skömmunum en
gaf manni tækifæri til leiðrétt-
ingar. Þannig náði hann fram því
besta í öllum með léttu fasi. Árið
2003 tók ég við hans starfi sem
deildarstjóri Verkfræðideildar
Icelandair. Arnór reyndist mér
þá sem áður góður fróðleiks-
brunnur og það var þægilegt að
ganga inn í kerfi sem hann var
búinn að hanna fyrir sína deild.
Samstarf okkar var með ein-
dæmum gott þótt ekki værum við
alltaf sammála en virtum skoð-
anir hvor annars. Hann sat ekki á
upplýsingum heldur deildi þeim
og gaf mönnum tækifæri til að
standa á öxlum sér og taka hlut-
ina lengra. Það mættu margir
aðrir taka sér til eftirbreytni.
Er ég snéri aftur til Icelandair
árið 2010 tók ég enn á ný við
starfi Arnórs en þá í því hlutverki
að stofna nýja deild innan Ice-
landair. Ég reyndi að gefa mér
tíma núna síðustu ár til að hitta
Arnór reglulega og endurgjalda
honum þann tíma sem hann gaf
mér á undanförnum árum. Við
gátum spjallað um allt mögulegt
og oft var tónlist og kórsöngur
ræddur. Það æðruleysi sem ein-
kenndi Arnór í veikindunum,
stolt af fjölskyldunni og ánægju
með eigin störf var unun að upp-
lifa. Hann talaði opinskátt um
veikindi sín en horfði alltaf bjart-
ur fram á við þar til á banabeðinn
var komið. Þá tók hann því eins
og hverju öðru hundsbiti, sagðist
vera raunvísindamaður og vissi
hvert stefndi.
Arnór kvaddi mig og Sigga Ás-
geirs á Landspítalanum sáttur og
kvaðst hafa ferðast á Saga Class í
gegnum lífið. Hann færi óhrædd-
ur enda væri hann ekki sá fyrsti
sem færi í þetta ferðalag. Það var
þægilegt að geta átt notalega
stund með honum og Ingibjörgu í
hans hinsta flugtaki FI222 Kefla-
vík – Gullna hliðið.
Jarðarför hans var sannkölluð
tónlistarveisla með ungu og efni-
legu tónlistarfólki. Það var falleg
kveðjustund fyrir einstakan
mann sem hafði púlsinn á líðandi
stund, fylgdist vel með tækni-
framförum og sínum samstarfs-
félögum. Hans verður sárt sakn-
að en minningin um góðan dreng
og verk hans lifa áfram.
Ég færi Ingibjörgu, börnum
og aðstandendum mínar innileg-
ustu samúðarkveðjur.
Bragi Baldursson.
Ég heyri í tónlist, það er sung-
ið með og takturinn sleginn á
stýrið. Það er pabbi sem er við
stýrið, við erum á mjólkurbílnum.
Við stoppum á bæjunum í Ós-
landshlíðinni til að taka mjólkur-
brúsana sem bíða á mjólkurpall-
inum. Leiðinni er heitið í
Snorri S.
Jónsson
✝ Snorri Sig-björn Jónsson
fæddist á Hóla-
landshjáleigu í
Borgarfirði eystra
9. september 1926.
Hann lést á Akra-
nesi 28. ágúst 2012.
Snorri var jarð-
sunginn frá Akra-
neskirkju 3. sept-
ember 2012.
mjólkursamlagið á
Sauðárkróki. Þetta
eru sko skemmtileg-
ar ferðir. Við syngj-
um á leiðinni og
fylgjumst með bíl-
um sem við mætum.
Segjum númerin
upphátt því pabbi
þekkir oftast hver á
bílinn. Okkar bíll er
með númerið K-230.
Ég sé kókflösku í
vegkanti og pabbi stoppar svo ég
geti hlaupið út og náð í flöskuna.
Þessi flaska fer í stóran poka
heima í Ártúni því við erum að
safna fyrir nýju skóladóti. Þegar
haustið kemur seljum við allar
flöskurnar og skiptum peningn-
um á milli okkar yngstu systr-
anna svo við getum valið okkur
eitthvað fallegt.
Svona lýsir Þórunn bernsku-
minningum sínum þegar hún
hugsar til tengdapabba sem hefði
orðið 86 ára 9. september. Ég var
ekki svo heppinn að fara með
honum í allar þessar ævintýra-
ferðir en 12 ára gamall kynntist
ég Snorra rútubílstjóra sem
keyrði okkur á sundnámskeiðin í
Sólgörðum. Það var líka mikið
sungið í þeim ferðum þótt ég væri
nú ekki fremstur í sönghópnum.
Snorri var vinur okkar og við bár-
um virðingu fyrir honum. Geng-
um vel um rútuna hans og reynd-
um að hemja okkur í áflogum rétt
á meðan ferðin stóð yfir.
Það var svo mörgum árum síð-
ar að ég varð tengdasonur hans.
Þegar við komum í heimsókn á
Sunnubrautina beið okkar alltaf
hlaðborð hjá Bubbu þannig að
maður þurfti ekki að borða næstu
vikuna á eftir. Snorri spilaði á
nikkuna og fór með okkur í hest-
húsið þar sem hestarnir voru í
góðu yfirlæti enda mjög vel um
þá hugsað á allan hátt. Ég átti svo
eftir að fá smjörþefinn af ævin-
týraferðum Þórunnar því þegar
börnin okkar voru varla talandi
voru þau farin að syngja. Hæst
sungu þau í bílnum og á ferðalög-
um. Frá Ísafirði voru ekki
klukkutíma ferðir heldur sex
klukkutíma ferðir og ég er að tala
um að þau gátu sungið nánast
alla leiðina. Ekki nóg með það
heldur söng Þórunn með þeim
líka! Snorri var góður afi og
hændust börnin að honum. Hann
spilaði á harmonikkuna og söng
alls konar texta sem þau leiðréttu
við hann kímin og sögðu afa vera
að bulla. Þau voru ekki gömul
þegar þau þuldu upp nöfn á öllum
hestunum hans afa eins og um
þulu væri að ræða.
Ég á margar góðar minningar
um tengdapabba sem ég á og vil
þakka honum fyrir.
Minning þín mun lifa og syngja
í hjörtum okkar um ókomna tíð.
Jón Ágúst Björnsson.
Nú legg ég augun aftur,
ó, Guð, þinn náðarkraftur
mín veri vörn í nótt.
Æ, virst mig að þér taka,
mér yfir láttu vaka
þinn engil, svo ég sofi rótt.
(Sveinbjörn Egilsson)
Ég fel í forsjá þína,
Guð faðir, sálu mína,
því nú er komin nótt.
Um ljósið lát mig dreyma
og ljúfa engla geyma
öll börnin þín, svo blundi rótt.
(Matthías Jochumsson)
Okkur langar til að minnast
Snorra afa í nokkrum orðum.
Þegar við vorum lítil áttum við
margar ömmur og afa. Snorri afi
var afinn sem átti hestana og spil-
aði á harmonikku. Þegar við kom-
um í heimsókn fengum við alltaf
að fara upp í hesthús að klappa
hestunum. Þeir voru svo góðir og
átu hey úr lófanum á okkur. Ef
við komum um sumar fór afi með
okkur að girðingunni á hólfinu
sem þeir voru í og kallaði bara á
þá og þeir komu til okkar. Hest-
húsið var alltaf svo fínt og snyrti-
legt hjá afa eins og allt sem hann
átti.
Afi söng líka og spilaði á harm-
onikku fyrir okkur. Hann var
sprellikarl sem gat bullað texta
við lögin. Okkur fannst hann allt-
af svo skemmtilegur. Nú er Ingi-
björg litla frænka okkar búin að
fá pabba sinn. þau geta því sungið
og spilað saman.
Elsku afi, minning þín mun lifa
og syngja í hjörtum okkar um
ókomna tíð.
Ingibjörg Kristín
og Björn Ágúst.
✝
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma og
langamma,
MARGRÉT KRISTÍN ÞÓRHALLSDÓTTIR
frá Sæborg,
Hjalteyri við Eyjafjörð,
lést á Landspítalanum að morgni
11. september.
Útför hennar verður gerð frá Hafnarfjarðarkirkju
föstudaginn 21. september kl. 13.00.
Blóm og kransar afþakkaðir, en þeim sem vilja minnast
hennar er bent á Hjartavernd.
Þórhallur Jósepsson, Herdís Ólafsdóttir,
Karólína Jósepsdóttir, Gunnar Jónsson,
Skarphéðinn Jósepsson, Stefanía Björnsdóttir,
Ævar Örn Jósepsson, Sigrún Guðmundsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝
Okkar ástkæra dóttir, systir, frænka og
mágkona,
ÁSDÍS INGIMARSDÓTTIR,
Egilsgötu 19,
Borgarnesi,
lést á Landspítalanum fimmtudaginn
13. september.
Útför hennar fer fram frá Borgarneskirkju
laugardaginn 22. september kl. 14.00.
Þeim sem vilja minnast hennar er bent á Krabbameinsfélag
Borgarfjarðar.
Ingimar Sveinsson, Guðrún Gunnarsdóttir,
Sigríður Fanney Ingimarsdóttir, Lars Christensen,
Gunnar Snælundur Ingimarsson,Anne-Mette Skovhus,
Kristín María Ingimarsdóttir, Jóhannes Eyfjörð,
Sveinn Óðinn Ingimarsson, Guðrún H. Vilmundardóttir
og fjölskyldur.
✝
Elskuleg eiginkona mín, móðir okkar,
tengdamóðir, amma og langamma,
GUÐFINNA GUNNARSDÓTTIR
frá Barði í Fljótum,
lést á Heilbrigðisstofnun Sauðárkróks að
morgni föstudags 14. september.
Jarðarförin auglýst síðar.
Fyrir hönd aðstandenda,
Baldvin Jónsson.
✝
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
EVA ÚLFARSDÓTTIR LÍNDAL,
sem lést á líknardeild Landspítala
föstudaginn 7. september verður jarðsungin
frá Dómkirkjunni miðvikudaginn
19. september kl. 13.00.
Þórhildur Líndal, Eiríkur Tómasson,
Jón Úlfar Líndal,
Björn Líndal, Sólveig Eiríksdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir, afi og langafi,
JÓN BJÖRNSSON
fræðiritahöfundur
frá Bólstaðarhlíð,
Vestmannaeyjum,
Ægisíðu 92,
Reykjavík,
sem lést þriðjudaginn 4. september verður jarðsunginn frá
Dómkirkjunni föstudaginn 21. september kl. 13.00.
Bryndís Jónsdóttir,
Halldóra Björk Jónsdóttir, Ingimar Haraldsson,
Þorgerður Bryndísardóttir Jónsdóttir, Bogi Agnarsson,
Birna Ólafía Jónsdóttir, Ásmundur Jón Þórarinsson,
Björn Jón Jónsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝
Sonur minn og bróðir okkar,
SVERRIR ÖRN ÓLAFSSON,
Kleppsvegi 74,
andaðist þriðjudaginn 28. ágúst.
Útförin hefur farið fram í kyrrþey.
Ari E. Jónsson, Anna Þórey Sigurðardóttir,
Steinar Arason Ólafsson,
Unnar Geirdal Arason.
✝
Elskulegur bróðir okkar og frændi,
GUNNLAUGUR ELÍSSON
efnafræðingur,
Espigerði 10,
Reykjavík,
lést fimmtudaginn 6. september.
Útförin fer fram frá Grensáskirkju
mánudaginn 17. september kl. 15.00.
Systkini og fjölskyldur.