Morgunblaðið - 27.11.2012, Blaðsíða 28

28 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 27. NÓVEMBER 2012
Flýg ég og flýg
yfir furuskóg,
yfir mörk og mó,
yfir mosató,
yfir haf og heiði,
yfir hraun og sand,
yfir vötn og vídd,
inn á vorsins land.
Flýg ég og flýg
yfir fjallaskörð,
yfir brekkubörð,
yfir bleikan svörð,
yfir foss í gili,
yfir fuglasveim,
yfir lyng í laut,
inn í ljóssins heim.
(Hugrún)
Innilegar samúðarkveðjur.
Ása, Orri og Baldur.
Góðar minningar og kærir
vinir verða ekki til af sjálfu sér.
Vinahópurinn úr jarð- og land-
fræðinni er uppfullur af snill-
ingum og þar lét Victor ekki sitt
eftir liggja. Victor var yndisleg-
ur grallari, dálítill bullari, uppá-
tektasamur en umfram allt ein-
lægur og samkvæmur sjálfum
Victor Kristinn
Helgason
✝ Victor KristinnHelgason
fæddist í Reykjavík
23. desember 1969.
Hann lést á heimili
sínu 15. nóvember
2012.
Útför Victors fór
fram frá Hallgríms-
kirkju 23. nóv-
ember 2012.
sér. Hann fór eigin
leiðir og var aldrei
háður skoðunum
annarra. Gleði og
hlýja einkenndi
hann en fólk og að-
ferðir sem ekki
féllu að hans ein-
lægni uppskáru
eins og sáð var til.
Minningar há-
skólaáranna eru
ljóslifandi og þegar
margir leggjast á eitt að búa til
góðar minningar verður til haf-
sjór hamingju sem léttir lund á
sorgarstund. Fáu var eirt þegar
unga fólkið skemmti sér. Hið
hávirðulega alþingishús varð
miðpunktur eftirminnilegra
prakkarastrika Victors og fé-
laga á partíglaðri kvöldstund.
Sú kvöldskemmtun var lýsandi
fyrir áhyggjuleysi, kjark og
hugmyndaflug ungra ofurhuga
og lífið blasti við okkur. Victor
dannaðist nú nokkuð með ár-
unum en gleðigikkurinn var þó
aldrei langt undan.
Victor hafði skemmtilegt
sjónarhorn á marga hluti og
fékk mann alltaf til að hugsa
lengra. Ljóðlist og músík hreif
hann og þar deildum við áhuga
á U2 sem Victor naut þess að
sjá á sviði fyrir fáum árum.
Lífið hefur ekki alltaf verið
Victori sjálfsagt og fengu þau
Anna stórt verkefni í hendur
þegar Steinunn, elsta dóttir
þeirra, fæddist, mikill fyrirburi.
Einstakt lundarfar ungu for-
eldranna gerði það stóra við-
fangsefni að verkefni sem þurfti
að leysa af alúð, skynsemi og
þolinmæði enda blómstraði
Steinunn í höndum þeirra. Með
þessu stóra verkefni voru lín-
urnar lagðar og þeim hjónum
hefur æ síðan lánast að ganga
til allra verka af samskonar al-
úð, skynsemi og þolinmæði og
kom það sterkt fram í veik-
indum Victors. Það var mikill
lærdómur að hlusta á Victor
tala um veikindi sín og líðan
eins og þau væru sjálfsagður
hluti af hversdagsleikanum og
hversu mikið hann þakkaði lífið
og fjölskylduna.
Victor var stoltur faðir en
fæstir státa af börnum sínum á
jafn einlægan hátt og hann.
Fjölskyldan var líf hans og yndi
og hann lifði fyrir heill og vellíð-
an dætranna. Alltaf er kátt í
höllinni þegar gesti ber að
garði, fagnað með vöfflum,
kakói, hlátrasköllum og kæti svo
maður fer heim brosandi hring-
inn með fullt fang af bjartsýni
og hlýju.
Ógleymanleg ferð okkar um
Strandirnar fyrir 13 árum lagði
grunn að ævintýri okkar fjöl-
skyldu þar sem okkur áskotn-
aðist jörð á Ströndunum ári síð-
ar. Í ferðinni gerðu Victor og
Anna Strandirnar svo ómót-
stæðilegar fyrir okkur að við
höfum ekki getað slitið okkur
laus síðan. Það lýsir vináttu
okkar vel að geta rifjað upp
þetta ferðalag þar sem aldrei
bar skugga á samskiptin, allt
var leyst í tómri gleði og ham-
ingju og upplifunin var einstök.
Við höfum fjarri því verið í dag-
legum samskiptum en hugurinn
hefur oft reikað til Victors og
Önnu því nærvera þeirra og
samvera með þeim er lokkandi
afl. Það er með sárum söknuði
og trega sem við kveðjum Vic-
tor. Öllum stelpunum hans, ætt-
ingjum og vinum sendum við
innilegustu samúðarkveðjur.
Minningin um góðan grallara
lifir.
Anna og Daði.
Innsti kjarni einstaklings
kemur í ljós þegar á reynir. Við
vorum enn þá hálfgerðir krakk-
ar en Victor orðinn fullorðinn,
þó vorum við eldri, orðin tutt-
ugu og þriggja en hann bara
tuttugu og eins. Á vökudeild lá
lítið kríli í hitakassa, frumburð-
ur þeirra Önnu. Horfur voru
tvísýnar þó að allt færi vel að
lokum. Þetta haust, 1991, þegar
virkilega gaf á bátinn fann Vic-
tor sér samt tíma til að koma til
okkar og færa okkur gjöf,
Magnificat eftir Johann Sebast-
ian Bach. Þessi gjöf segir ótrú-
lega mikið um gefandann. Því
þó að Victor væri jarðfræðingur
og „sæi ekki þetta græna ofan
á“ var eitt sem hann kunni að
rækta og það var vináttan, enda
var hann með afbrigðum gjaf-
mildur einstaklingur. Vinátta
okkar, sem ekki var mjög gömul
fyrir tveimur áratugum og
kannski svolítið brothætt þá,
átti eftir að styrkjast í gegnum
árin, í gegnum bæði gleði og
sorgir, alveg fram á allra síðasta
dag. Fyrir hana verðum við
ævarandi þakklát.
Hanna og Haraldur.
Minn kæri ungi vinur Victor
hefur kvatt okkar jarðneska líf
og sé ég hann ekki meir. Ég
verð að viðurkenna að líf mitt
hrundi þegar ég frétti af láti
hans þó svo að vitað væri að
hverju stefndi undir lokin. Ég
heimsótti Victor og Önnu í síð-
astliðnum ágúst og átti gott, op-
ið og heiðarlegt spjall eins og
alltaf áður. Mig grunaði þá að
ég myndi ekki sjá hann aftur í
lifandi lífi.
Ég, Victor og Anna kynnt-
umst á vökudeild þar sem dæt-
ur okkar sem voru miklir fyr-
irburar börðust fyrir lífi sínu.
Victor var ötull baráttumaður
og ekki síður Anna og þau voru
staðráðin í að koma dóttur sinni
út af vökudeildinni. Dóttir
þeirra, Steinunn, hafði betur og
er nú orðin ung falleg kona. Síð-
an bættust í hópinn tveir fal-
legir gullmolar, Inga Rut og
Helga Guðrún.
Victor og Anna hafa verið
meðal minna bestu vina síðan í
október 1991 þrátt fyrir að ég
sé töluvert eldri en þau. Þau
studdu mig með ráðum og dáð
meðan dóttir mín lifði og þau
héldu minningu hennar á lofti
og aldrei hefur það ár liðið að
ég fái ekki afmæliskveðju um
látinn engil. Victor var alveg
óhræddur að tala um tilfinn-
ingar við mig og það var Anna
líka.
Victor var hugrakkur maður
og það lýsti sér best þegar þau
Anna sögðu mér að hann hefði
greinst með krabbamein. Hann
var staðráðinn í að sigra þennan
djöful og barðist ötullega. Anna
gaf heldur aldrei upp vonina.
Victor er farinn og hann yf-
irgaf þetta líf með reisn og sátt
þótt hann hefði gjarnan viljað
huga lengur að fjölskyldu sinni
og sjá dætur sínar allar vaxa úr
grasi.
Ég kveð kæran vin. Elsku
Anna mín, Steinunn, Inga Rut
og Helga Guðrún, mínar inni-
legustu samúðaróskir.
Ólöf Melkorka,
Den Haag, Hollandi.
Við frændur viljum minnast
Ólafs Angantýssonar með nokkr-
um orðum. Við hittumst margoft í
skemmtilegum fjölskylduboðum
hjá Guðrúnu systur Ólafs og Við-
ari frænda okkar. Ólafur var
ákaflega skemmtilegur maður og
hafði mikinn áhuga á kvikmynd-
um, tækni og grafík. Síðasta
skiptið er við hittumst var á Star-
tup Iceland ráðstefnunni í enda
maí á þessu ári. Fyrir ráðstefn-
una höfðum við haft nokkrar
Ólafur Óskar
Angantýsson
✝ Ólafur ÓskarAngantýsson
fæddist á Flateyri
við Önundarfjörð
30. apríl 1953.
Hann andaðist á
heimili sínu, Þor-
finnsgötu 6, 6. nóv-
ember 2012.
Útför Ólafs Ósk-
ars fór fram í Guð-
ríðarkirkju í Graf-
arholti 16.
nóvember 2012.
áhyggjur af því hver
ætti að taka við-
burðinn upp, því var
það mikill léttir að
Ólafur skyldi hafa
tekið það verkefni
að sér fyrir hönd
Nýsköpunarmið-
stöðvar Íslands.
Voru menn sam-
mála um að vel hefði
tekist til enda
þekktur fyrir hæfi-
leika sína á þessu sviði. Við spjöll-
uðum síðan saman í dágóða stund
fyrir og eftir ráðstefnuna og þar
lá vel á okkur þremur enda nokk-
ur léttir að vel hafi tekist til. Okk-
ur frændum var brugðið þegar
þær fréttir bárust að Ólafur hefði
orðið bráðkvaddur langt fyrir
aldur fram. Það var sönn ánægja
að kynnast Ólafi og starfa með
honum. Við vottum fjölskyldu og
vinum Ólafs dýpstu samúð.
Þínir vinir,
Stefán Örn Einarsson og
Kristján Már Gunnarsson.
✝
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma og
langamma,
LAUFEY ÓLAFSDÓTTIR,
lést á hjartadeild Landspítalans mánudaginn
19. nóvember.
Útför hennar fer fram frá Kópavogskirkju
föstudaginn 30. nóvember kl. 13.00.
Þeim sem vilja minnast hennar er vinsamlegast bent á
Kópavogsdeild Rauða kross Íslands, s. 554 6626.
Bergþóra Þorsteinsdóttir,
Sverrir B. Þorsteinsson, G. Unnur Magnúsdóttir,
Ólína Þ. Þorsteinsdóttir, Sigurður Gunnarsson,
Þórey Björk Þorsteinsdóttir, Ólafur Jónsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝
Elskulegur frændi okkar,
GUÐJÓN BJARNASON
frá Tjörn á Mýrum,
sem lést þriðjudaginn 20. nóvember, verður
jarðsunginn frá Hafnarkirkju föstudaginn
30. nóvember kl. 13.00.
Jarðsett verður í Brunnhólskirkjugarði.
Þeim sem vilja minnast hans er bent á hjúkrunarheimilið á Höfn.
Fyrir hönd vandamanna,
Eydís Benediktsdóttir.
✝
Elskuleg móðir mín, tengdamóðir, amma og
langamma,
MARGRÉT ALBERTSDÓTTIR,
Garðsenda 9,
Reykjavík,
lést laugardaginn 24. nóvember á Dvalar-
heimilinu Skjóli.
Útför auglýst síðar.
Fyrir hönd aðstandenda,
Margrét Jóhanna Sigmundsdóttir.
✝
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir og amma,
VALBORG SIGURÐARDÓTTIR,
fyrrv. skólastjóri Fósturskóla Íslands,
andaðist á dvalar- og hjúkrunarheimilinu
Grund sunnudaginn 25. nóvember.
Útförin fer fram frá Neskirkju föstudaginn
30. nóvember kl. 15.00.
Sigríður Ásdís Snævarr, Kjartan Gunnarsson,
Stefán Valdemar Snævarr,
Sigurður Ármann Snævarr, Eydís Kr. Sveinbjarnardóttir,
Valborg Þóra Snævarr, Eiríkur Thorsteinsson,
Árni Þorvaldur Snævarr
og barnabörn.
✝
Móðir okkar, tengdamóðir, amma og langamma,
EYRÚN SNÓT EGGERTSDÓTTIR,
Hólsvegi 16,
Reykjavík,
andaðist á Landspítalanum í Fossvogi þriðjudaginn
13. nóvember.
Jarðarför hefur farið fram í kyrrþey að ósk hinnar látnu.
Eggert Ólafur Antonsson, Sigríður Þorsteinsdóttir,
Aldís Antonsdóttir, Sævar Þór Konráðsson,
Arnfinnur Antonsson, Sigurbjörg Guðmundsdóttir,
Anna Antonsdóttir, Björn Geir Jóhannsson,
ömmu- og langömmubörn.
✝
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar, afi og
langafi,
INGI LOFTUR LOFTSSON
flugvirki,
Kópavogsbraut 1a,
lést á Landspítalanum í Fossvogi
mánudaginn 19. nóvember.
Útförin fer fram í kyrrþey að ósk hins látna.
Anna Lára Þorsteinsdóttir,
Katrín Ingadóttir, Friðrik Hansen,
Loftur Þór Ingason, Inga Vala Jónsdóttir,
Þorsteinn Ingi, Anna Lára, Ragnar,
Ásta María, Hildur Kristín
og barnabarnabörn.
✝
Elskulegur eiginmaður minn, faðir, tengda-
faðir, afi, langafi og langalangafi,
JÖRGEN BERNDSEN
trésmiður,
frá Skagaströnd,
lengst af búsettur í Hlaðbrekku,
Kópavogi,
síðast til heimilis
á hjúkrunarheimilinu Hrafnistu,
Kópavogi,
andaðist aðfaranótt sunnudags 25. nóvember.
Útförin fer fram frá Kópavogskirkju mánudaginn
3. desember kl. 13.00.
Sigurbjörg Lárusdóttir,
Stella,
Bára Berndsen,
Fritz Berndsen, Indíana Friðriksdóttir,
Lára Berndsen, Jón Karl Scheving,
Bjarki Berndsen,
Regína Berndsen, Bragi Þór Jósefsson,
barnabörn, barnabarnabörn og barnabarnabarnabarn.
✝
Bróðir okkar og frændi,
BJÖRN BREIÐFJÖRÐ FINNBOGASON
bifreiðastjóri.
Þvergötu 4,
Ísafirði,
lést á Sjúkrahúsinu á Ísafirði föstudaginn
23. nóvember.
Jarðsett verður frá Ísafjarðarkirkju laugar-
daginn 1. desember kl. 14:00
Kristján Finnbogason,
Arndís Finnbogadóttir,
Árni Þór Einarsson og fjölskylda,
aðrir aðstandendur.
✝
Ástkær eiginmaður minn og besti vinur,
SIGURÐUR GUNNARS SIGURÐSSON
viðskiptafræðingur,
Skildinganesi 12,
Reykjavík,
er látinn.
Helga Margrét Ketilsdóttir
og fjölskylda.