Morgunblaðið - 27.11.2012, Page 30

30 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 27. NÓVEMBER 2012
✝ Rósa HugrúnSvandís-
ardóttir fæddist í
Reykjavík 7. jan-
úar 1955. Hún
lést á heimili sínu
í Sylling, Noregi
12. nóvember
2012. Foreldrar
Rósu voru Svan-
dís Ingólfsdóttir
og Aðalbjörn Þor-
geir Björnsson.
Hún átti sex systkini; Kristin
L. Aðalbjörnsson, Ingólf
Bjarkar Aðalbjörnsson,
Christopher Burawa, búsett-
ur í Bandaríkjunum, Lindu
Sigurbjörgu Aðalbjörns-
dóttur, Sólveigu Maríu Að-
albjörnsdóttur og
Björn Aðalbjörns-
son.
Börn Rósu eru:
1) Svanur Þór Eg-
ilsson, f. 16.9.
1972, í sambúð
með Rut Garð-
arsdóttur. 2) Hug-
rún Ösp Egils-
dóttir, f. 19.9.
1973, í sambúð
með Lars Jacob
Handegaard. Rósa átti þrjú
barnabörn; Ísak Örn Ingason,
Lovísu Ósk Ingadóttur og Þór-
hall Ragnar Svansson.
Útför Rósu fer fram í Foss-
vogskirkju í dag, 27. nóv-
ember 2012, kl. 13.
Elsku Rósa. Minningar um
bros, gleði og kraft koma upp í
hugann þegar ég hugsa til þín. Allt
það sem þú tókst þér fyrir hendur
gerðir þú af miklum móð og oft
betur en nokkur sérfræðingur á
sínu sviði. Þú áttir erfiðar stundir í
lífinu en tókst á við þær eins og ís-
lenskur sjómaður, stóðst ölduna
og vannst á erfiðleikunum með
miklum hug. Þú varst skaprík en
örlát kona. Ástrík móðir og ynd-
isleg amma. Þín verður sárt sakn-
að.
Guðdómlegur geisli blíður
greiðir skuggamyrkan geim;
á undra vængjum andinn líður
inn í bjartan friðarheim.
(Hugrún)
Bestu þakkir fyrir samveru-
stundirnar.
Þín tengdadóttir,
Rut Garðarsdóttir.
Í dag kveðjum við hana Rósu
systur eins og hún var oftast köll-
uð. Hún lést á heimili sínu í Nor-
egi. Kvöldið áður en hún lést átt-
um við gott samtal á Skype, það
var létt yfir, rætt um heima og
geima, við enduðum spjallið á að
skipuleggja heimsókn til Íslands
nú í desember, því eins og þú
sagðir þá óx löngunin og heimþrá-
in með árunum og alltaf var erf-
iðara og erfiðara að kveðja Ísland,
já og svo langaði þig svo að sjá
jólaljósin, sagðir Norðmenn spara
á notkun þeirra.
Nú þegar kveðjustundin er
runnin upp koma margar minn-
ingar upp í hugann. Sem barn
varð Rósa fyrir slysi sem á marg-
an hátt mótaði hana sem mann-
eskju. Hún glímdi lengi við afleið-
ingarnar, varð fyrir einelti sem
kom fram í sinni verstu mynd.
Með dugnaði og elju tókst henni
að vinna sig frá þeim minningum.
Líf Rósu var baráttulíf einstæðrar
móður sem átti sér þann draum að
sjá börnin sín komast til mennta.
Enginn var stoltari af börnum sín-
um en Rósa.
Fyrir allmörgum árum fluttist
Rósa til Noregs þar sem hún vann
við umönnun, þar fengu heimilis-
menn að njóta einstakrar umönn-
unar Rósu, hvort sem var í mat
eða andlegri aðhlynningu. Rósa
setti alltaf alla aðra en sig í fyrsta
sætið.
Í ágúst síðastliðnum heimsótt-
um við Rósu, áttum góðar og
ánægjulega stundir saman, löguð-
um sólpallinn, stöfluðum eldivið,
gengum frá og gerðum klárt fyrir
veturinn. Allt í röð og reglu. Svo
hittumst við fljótlega aftur hér
heima, keyrðum um, tíndum ber,
skoðuðum Reykjanesið, tókum
myndir, fórum í verslunarferðir,
allt gert til að næra sálina og
gleðja aðra.
Rósa var með stórt hjarta og
vildi öllum vel. Barnabörnin voru
henni kærust, vegna fjarlægðar
hafði hún ekki tök á að vera eins
mikið með þeim og hún hefði kosið.
Rósa var harðdugleg og margt
sem hún tók sér fyrir hendur var
gert meira af vilja og dugnaði en
getu. Hún var safnari af Guðs náð,
safnaði ólíklegustu hlutum, eitt af
því voru bækur og þá sérstaklega
uppskriftabækur sem voru í miklu
uppáhaldi. Uppskriftirnar notaði
hún oft til að matreiða og gleðja
heimilismenn á Frogner. Rétt og
vel samsett næring fyrir aldraða
var henni mikið kappsmál, eins að
deila uppskriftum með samstarfs-
fólki og vinkonu sinni Jórunni sem
ávallt reyndist henni vel.
Heimsókn til Rósu var upplifun,
hún var höfðingi heim að sækja,
hvort sem var í mat eða drykk, hún
dekraði við okkur eins og konung-
borin. Eldhúsið var jafnan upp-
spretta sagna, minninga og oftar
en ekki spjalls um uppskriftir og
hvað hentaði hverju tilefni.
Það má segja að allt sem Rósa
tók sér fyrir hendur hafi verið
gert með dynk og dýfu, átti það
líka við um áhugamálin. Það er
ótrúlegt hvað Rósa komst yfir fyr-
ir utan vinnu en þar var Rósa eng-
inn meðalmaður, vann yfirleitt
150%, samt fann hún tíma til að
sinna áhugamálunum svo sem að
sauma út, búa til skartgripi, já og
hvaðeina sem hún tók sér fyrir
hendur, – afkastakona.
Elsku Rósa, nú ert þú komin
heim, verður hjá þínum nánustu,
umvafin jólaljósum.
Takk fyrir allar góðar stundir
sem við áttum saman.
Þinn bróðir og mágkona,
Ingólfur og Björg.
Rósa Hugrún
Svandísardóttir
✝ Hildur Þórl-indsdóttir
fæddist í Hvammi í
Fáskrúðsfirði 25.
febrúar 1927. Hún
lést á Droplaug-
arstöðum 16. nóv-
ember 2012.
Foreldrar henn-
ar voru Guðlaug
Magnúsdóttir og
Þórlindur Jóhanns-
son. Hildur kom úr
stórum systkinahópi en Guðlaug
og Þórlindur eignuðust níu börn
sem eru:
Jóhann, 1920-1983, Júlíus,
1921-1978, Kristín, 1923-2008,
Lára, 1924-1991, Dagrún, 1925-
2000, Hildur, 1927-2012, Svava,
1928-1985, Petra, 1930-2004,
Hjörleifur 1937.
Hildur var send í fóstur til
hjónanna Þóreyjar Jóhanns-
dóttur, föðursystur sinnar, og
Björns Guðmundssonar, Bakka-
gerði, Stöðvarfirði, þá tveggja
ára. Fósturbræður hennar voru
Guðmundur Björnsson, 1920-
1981, og Sigurjón Geirsson Sig-
dóttir. Hildur og Örn bjuggu í
Reykjavík mestallan sinn bú-
skap, en 1968 fluttust þau aust-
ur á Stöðvarfjörð, þar sem
Hildur vann m.a. í síld, en Örn
var vélstjóri á síldar- og loðnu-
bátum. Þau fluttu svo aftur til
Reykjavíkur 1977. Hildur og
Örn slitu samvistir 1989.
Eftir að Hildur hætti að vinna
sem smurbrauðsdama fór hún
að starfa með ýmsum
góðgerðarsamtökum, svo sem
Rauða krossinum og Bergmáli.
Hún hafði gaman af hannyrðum
og var dugleg að heimsækja vini
og ættingja sem áttu erfitt
vegna veikinda. Hún keypti sér
lítinn jeppa og á honum ferðað-
ist hún um allt land á meðan
heilsan leyfði. Hún bjó í Álfta-
mýrinni uns hún var lögð inn á
Landspítala Hringbraut vegna
hjarta- og nýrnabilunar, þaðan
fór hún nokkra daga inn á
Landakot. Hún fékk loks pláss á
Hjúkrunarheimilinu Droplaug-
arstöðum og flutti þangað 7.
nóvember sl. Dvölin á þeim góða
stað varð þó skemmri en nokk-
urn óraði fyrir, veikindi hennar
versnuðu skyndilega og lést hún
að kvöldi föstudagsins 16. nóv-
ember.
Útför Hildar verður gerð frá
Áskirkju í dag, 27. nóvember
2012, kl. 13.
urjónsson, 1930-
2002.
Hildur giftist ár-
ið 1946 Sigdóri Sig-
urðssyni, f. 1921,
skipstjóra frá Nes-
kaupstað. Bjuggu
þau í Neskaupstað
og eignuðust þar
tvo syni:
Halldór, f. 1947,
maki Marta Katrín
Sigurðardóttir, og
Ævar, f. 1951, maki Una Lilja
Eiríksdóttir. Þau fluttu til Þor-
lákshafnar 1953 og bjuggu þar
uns þau slitu samvistir 1954.
1954 flyst Hildur til Reykjavík-
ur. Hún vann í Reykjavík við
ýmis störf, var ráðskona í ver-
búð, samhliða því vann hún
m.a. á Laufásborg. Um þetta
leyti kynntist hún Erni Hólm-
ari Sigfússyni 1928-2008, vél-
stjóra frá Reykjavík, og giftu
þau sig 1957. Þau eignuðust
saman tvo syni: Rúnar Vífil, f.
1956, maki Eygló Sigurjóns-
dóttir, og Ísar Guðna, f. 1957,
sambýliskona Ingunn Jóns-
Það var ró og friður yfir öllu á
Droplaugarstöðum þegar mamma
kvaddi þetta líf.
Hún hafði verið veik lengi í nýr-
um og hjarta, en samt vildi hún
vera heima sem lengst og bjarga
sér sjálf. Alveg frá barnæsku var
hún sjálfstæð og ákveðin, mótuð
af því uppeldi sem hún fékk.
Hún var tveggja ára tekin úr
stórum systkinahópi og sett í fóst-
ur til föðursystur sinnar, Þóreyjar
Jóhannsdóttur, og manns hennar,
Björns Guðmundssonar, á Bakka-
gerði í Stöðvarfirði. Guðlaug
amma sagði síðar: „Þetta var erf-
iðasta stund lífs míns,“ þegar hún
þurfti að láta litlu stúlkuna sína
frá sér vegna veikinda.
Þar ólst hún upp með fóstur-
bræðrum sínum, Guðmundi og
Sigurjóni, bræðrum sem henni
þótti ákaflega vænt um allt sitt líf,
en samt var söknuður yfir því að fá
ekki að alast upp með systkinum
sínum í Hvammi í Fáskrúðsfirði
alltaf til staðar, hún átti því stund-
um erfiða tíma. En í Bakkagerði
bjó vinnumaður með stórt hjarta,
Guðni Stefánsson. Hann tók ást-
fóstri við þessa litlu stúlku, hjá
honum átti hún skjól og þangað
gat hún leitað ef eitthvað bjátaði á.
Þetta mótaði mömmu, hún flík-
aði ekki mikið tilfinningum sínum,
hafði þó mikla réttlætiskennd, var
glaðlynd og ef einhver átti bágt
var reynt að bæta úr því. Mamma
elskaði að ferðast, við bræðurnir
eigum ótal minningar tengdar
ferðalögum á Plymouthinum eða
Rússanum með hvíta tjaldið. Þá
var mamma í essinu sínu, söng og
sagði sögur. Þarna lögðu þau
grunn að áhuga mínum á landinu,
enn í dag er ég þakklátur fyrir
þessi ferðalög. Því gladdi það okk-
ur Unu Lilju mikið þegar mamma
ákvað að koma til okkar í Horn-
bjargsvita sumarið 2009, hún
treysti sér ekki til að ganga upp
stigann, en við fórum upp
klettana, saman í farangursvagn-
inum, öllum til mikillar hrellingar.
Hún naut dvalarinnar og fannst
staðurinn stórbrotinn. Þó held ég
að mest hafi hún notið sjóferðar-
innar, en henni þótti vænt um sjó-
inn og kunni vel við sig við og á
sjó.
Þegar veikindi hennar ágerðust
varð erfitt að horfa upp á þessa
sterku og ákveðnu konu missa
smátt og smátt þróttinn, en samt
héldum við að hún myndi ná sér
aftur. Hún sagði við mig nokkrum
dögum fyrir andlátið: „Ævar,
þetta gengur allt of hægt.“ Hún
var að ræða um batann.
Nú er ferðalagi mömmu lokið,
hún trúði á aðra tilveru, hafi hún
þökk fyrir allt það sem hún kenndi
mér, marga eðlisþætti hennar hef
ég í mér og tel mér það til tekna.
Góða ferð, kæra móðir.
Ævar og Una Lilja.
Elsku amma, það er erfitt og
skrýtið að hugsa til þess að þú sért
farin. Á svona stundu reikar hug-
Hildur
Þórlindsdóttir
urinn til baka svo lengi sem ég
man, og upp kemur fullt af góðum
minningum. Allt frá því ég fyrst
man eftir mér og var að leika mér
með fallegu steinana þína sem
voru búnir að vera dögum saman
(árum saman að mér fannst) í vél-
inni sem pússaði þá og gerði þá að
„demöntum“. Svo var alltaf gam-
an að fara á rúntinn með þér í
gamla rauða Saabinum, bara við
tvær nöfnurnar, þar sem við fór-
um í Kolaportið, á kaffihús og í
heimsókn til einhverra vinkvenna
þinna. Svo má ekki gleyma að þeg-
ar við vorum bara heima að dunda
okkur fékk ég að setja upp allt
glingrið þitt og arka um á hælas-
kónum, greyið fólkið sem bjó á
neðri hæðinni á Háaleitisbraut-
inni.
Þegar ég sagði Degi og Jakobi
frá því að nú væri Hulla amma dá-
in var Jakob fljótur að segja að þá
værir þú komin með vængi alveg
eins og Örn afi. Það fyrsta sem
þeir sögðu þegar ég spurði þá
hvað það væri sem þeim dytti í
hug þegar þeir hugsuðu til þín var
að sjálfsögðu „hún átti alltaf til
piparkökur, þótt það væru ekki
jól“. Við erum svo þakklát fyrir að
hafa hitt þig í sumar og náð að
segja þér allt um ævintýrið okkar
hér í Danmörku. Þú leist svo vel
út, varst hress og lékst við hvern
þinn fingur við starfsfólkið þarna í
Mörkinni. Þannig munum við eftir
þér. Ég er líka svo þakklát fyrir að
hafa náð að tala við þig fyrir
nokkrum vikum til að geta sagt
þér frá þriðja barninu sem er á
leiðinni hjá okkur og ég veit þú átt
eftir að fylgjast með okkur þaðan
sem þú ert þegar það lætur sjá sig.
Elsku amma, minningin um
sterka og hörkuduglega konu lifir
áfram og með þakklæti í huga
kveð ég þig í dag.
Þín nafna,
Hildur Ævarsdóttir.
Er látið frétti, augu fylltust tárum
trega þeirra er eftir sitja í sárum
gleði minnist fyrir mörgum árum
meðal vina sem eru nú í sárum.
Mér svo kær að móður mátti kalla
milda dóma á allra manna galla.
Helg er þessi hinsta kveðjustund
er Hulla gengur þú á drottins fund.
Jón Björnsson,
Ástralíu.
Önnumst alla þætti útfararinnar
ÚTFARARSTOFA
KIRKJUGARÐANNA
Vesturhlíð 2 • Fossvogi • Sími 551 1266 • www.utfor.is
Þegar andlát ber að höndum
REYNSLA • UMHYGGJA • TRAUST
✝
Þökkum auðsýnda samúð og hlýhug við
andlát mömmu, tengdamömmu og ömmu,
DÓMHILDAR JÓNSDÓTTUR.
Sérstakar þakkir fær starfsfólkið á
Héraðssjúkrahúsinu á Blönduósi.
Jón Hallur Pétursson, Guðríður Friðriksdóttir,
Pétur Ingjaldur Pétursson,
Guðrún Margrét Jónsdóttir,
Auður Anna Jónsdóttir.
✝
Ástkær eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir,
afi, langafi, tengdasonur og bróðir,
STEFÁN BJÖRGVINSSON,
Engjavöllum 5A,
Hafnarfirði,
lést fimmtudaginn 22. nóvember á líknardeild
Landspítalans.
Útförin verður gerð frá Þjóðkirkjunni í Hafnarfirði
föstudaginn 30. nóvember kl. 17.00.
Blóm og kransar afþakkaðir en þeim sem vilja minnast
Stefáns er bent á samtökin Regnbogabörn; reikningur:
0140-26-50100, kt. 501002-3560.
Hulda Karen Ólafsdóttir,
Ólafur Stefánsson, Lilja Björg Eysteinsdóttir,
Björgvin S. Stefánsson, Steinunn Jóhanna Sigfúsdóttir,
Stefán Karl Stefánsson, Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir,
barnabörn og barnabarnabarn,
Ólafur Karlsson, Rósa Fjóla Hólm Guðjónsdóttir,
Sigríður Björgvinsdóttir,
Guðný Björgvinsdóttir.
✝
Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir, afi og
langafi,
BOLLI A. ÓLAFSSON
húsgagnasmíðameistari
frá Valhöll, Patreksfirði,
síðast til heimilis á Hjúkrunarheimilinu
Sunnuhlíð í Kópavogi,
andaðist þriðjudaginn 20. nóvember.
Útförin fer fram frá Kópavogskirkju fimmtudaginn 29. nóvember
kl. 13.00.
Þeim sem vilja minnast hans er bent á Hjúkrunarheimilið
Sunnuhlíð í Kópavogi.
Hildur Bolladóttir, Ófeigur Björnsson,
Gunnar Bollason, Svala Ágústsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝
Okkar kæra
GUÐNÝ JÚLÍANA STEFÁNS,
áður Eyrargötu 14,
Siglufirði,
lést á Heilbrigðisstofnun Siglufjarðar
laugardaginn 17. nóvember.
Útför hefur farið fram í kyrrþey.
Fyrir hönd aðstandenda,
Gíslína Benediktsdóttir.
✝
Við þökkum hlýhug og samúðarkveðjur
vegna andláts móður okkar,
RÓSU SIGURÐARDÓTTUR,
Dvalarheimilinu Höfða,
sem lést á sjúkrahúsi Akraness fimmtu-
daginn 1. nóvember.
Fyrir hönd aðstandenda,
Bergþóra Steinunn Kristjánsdóttir,
Egill Jón Kristjánsson.