Morgunblaðið - 09.09.2013, Side 25
UMRÆÐAN 25
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 9. SEPTEMBER 2013
Stangarhyl 4, 110 Reykjavík, Sími: 520 7700
raestivorur.is
Rétt magn af hreinlætisvörum
sparar pening
– láttu okkur sjá um það
Hafðu samband og fáðu tilboð
sími 520 7700 eða sendu línu á
raestivorur@raestivorur.is
Heildarlausnir í hreinlætisvörum
Sjáum um að birgðastaða hreinlætis-
og ræstingarvara sé rétt í þínu fyrirtæki.
Hagræðing og þægindi fyrir stór og lítil
fyrirtæki, skóla og stofnanir.
Hafðu samband og fáðu tilboð
F L Í S A V E R Z L U N
Bæjarlind 4, 201 Kópavogur | S: 554 6800 - Fax: 554 6801 | Njarðarnesi 9, 603 Akureyri | S: 466 3600 - Fax 466 3601 | www.vidd.is
Veldu rétt
Venjuleg fjölskylda
er rekin með reglu-
legum kostnaði. Hún
þarf að hafa fjármagn
til að reka húsið sitt,
eiga fyrir mat, reka
bíl, hjálpa til við
menntun barnanna,
borga tryggingar, raf-
magn, föt og svo
framvegis. Þegar búið
er að greiða þennan
kostnað er fjölskyldan oft með tak-
markað fjármagn til þess að spara.
Með mikilli vinnu og dugnaði get-
ur hún þó einstaka
sinnum skrapað sam-
an nógu miklum pen-
ingum til þess að fara
í utanlandsferð eða til
að skipta út gamla
bílnum fyrir annan
notaðan.
Undanfarin ár hef-
ur borgarstjórn
Reykjavíkur hækkað
kostnað borgarbúa
með miklum skatta-
og gjaldskrárhækk-
unum. Þessar auknu
álögur hafa aukið kostnað fjöl-
skyldna og einstaklinga. Á sama
tíma er búið að skera niður grunn-
þjónustu, t.d. með óvinsælum
skólasameiningum, lélegri umhirðu
í borginni og lengra tímabili á milli
þess að heimilissorp er fjarlægt
frá íbúðarhúsnæði.
Á sama tíma og aukinn kostn-
aður er lagður á borgarbúa og
grunnþjónusta skert hefur borgin
fjármagn til að margfalda kostnað
við yfirstjórn hennar, eyða millj-
ónum í umdeildar vegafram-
kvæmdir eins og t.d. á Hofs-
vallagötu og síðan eru þeir að tala
um að byggja nýjan flugvöll.
Einfaldasta lausn borgarstjórnar
er að taka stöðugt meira fé af fjöl-
skyldum borgarinnar til þess að
fjármagna „skemmtileg og spenn-
andi verkefni“. Því miður eru
margar fjölskyldur í afar erfiðri
aðstöðu og þurfa að hafa mikið
fyrir að ná endum saman og allar
gjaldskrárhækkanir bitna af full-
um þunga á þeim.
Borgarbúar þurfa að hafa borg-
arstjórn sem vinnur með þeim en
ekki á móti. Borgarstjórn á að sjá
það sem sitt mikilvægasta hlut-
verk að gera líf fjölskyldna í borg-
inni léttara, en ekki erfiðara.
Stjórn Reykjavíkurborgar á að
finna leiðir til þess að minnka
kostnað borgarbúa, en ekki auka
hann.
Þegar fjárfest er með peningum
borgarbúa þarf að gera það af fag-
mennsku og tillitssemi. Borg-
arstjórn Reykjavíkur þarf því að
íhuga betur hvernig hægt er að
efla grunnþjónustu borgarbúa án
stanslausra hækkana á gjaldskrám
og þjónustugjöldum.
Eftir Sigurjón
Arnórssson
Sigurjón Arnórsson
» Stjórn Reykjavíkur-
borgar á að finna
leiðir til þess að minnka
kostnað borgarbúa, en
ekki auka hann.
Höfundur er alþjóðlegur viðskipta-
fræðingur og situr í stjórn Sjálfstæð-
isfélagsins í Skóga- og Seljahverfi.
Tengsl heimila og Reykjavíkurborgar
Ýmislegt hefur ver-
ið skrifað um væntan-
lega mosku í Reykja-
vík hér í Mogganum
og virðast höfundar
þeirra pistla alls ekki
hafa tekið eftir þeirri
mosku sem lengi hef-
ur staðið við þjóð-
braut við Öskjuhlíð,
engum til ama, að því
er séð verður. Er hún
þó með sérkennilegri
húsum! En önnur moska í Soga-
mýri ætti að sliga mynd borgar-
innar, verða einskonar borgartákn.
Enginn hefur getað mótmælt
þeim ábendingum mínum að á há-
miðöldum hafi múslímar staðið á
miklu hærra menningarstigi en
Evrópubúar. Forngrísk rit voru
gleymd í Evrópu, en múslímar
höfðu þýtt þau á arabísku og miðl-
uðu þeim nú til Ítalíu og Spánar.
Það varð upphaf endurreisn-
arinnar, það er að segja upphaf
evrópskrar nútímamenningar, þar
sem mannlíf varð miðpunktur at-
hygli í stað guðs áður. Þetta er al-
kunn staðreynd, og sannar að bók-
stafstrú er alls ekki neitt eðli
íslams. Það sýnir best tvöfeldni
moskufjenda og heimóttarskap að
þeir vilja ekki leyfa moskur í
„kristnu“ Íslandi, en býsnast yfir
því að ekki séu kirkjur í múslimsk-
um löndum. Fyrr má nú vera um-
burðarlyndið! Auk þess er þetta
fjarstæða, ég hefi séð kirkjur bæði
í Istanbúl og Kaíró. Tíundi hluti
Egypta er reyndar kristinnar trú-
ar, enda þótt íslam hafi ríkt þar í
landi í fjórtán aldir. Þetta er elsta
kristni í heimi, og virðist því ólík-
legt að kristnir hafi þar sætt sér-
stakri skattnauð eða öðrum of-
sóknum múslima. Og ég minni á
það sem alkunna mætti vera, að
rétt fyrir valdrán hersins þar var
fjöldahreyfing gegn íslamistum í
þessu landi, þar sem þó ríkir ísl-
am.
Ýmsir viðurkenna að þar sem
fólk sem alist hefur upp í ísl-
ömskum löndum er á annan millj-
arð að tölu, af margskonar þjóð-
félagsstéttum, menntun og
hugarfari, þá sé ekki hægt að al-
hæfa um það, setja það allt undir
sama hatt. En þá er sagt: Enda
þótt íslamistar (bókstafstrúar-
menn) séu lítill minnihluti músl-
ima, þá eru múslimar allir varn-
arlausir gegn áróðri íslamista, þ.e.
einræðissinna og misréttissinna,
því allt hefur þetta fólk verið alið
upp við kennisetningar Íslams, og
játað þeim. En sé litið til Íslands,
sést hve fráleitur þessi áróður er.
Það er trúargrundvöllur íslensku
þjóðkirkjunnar að allt fólk sé fætt
syndugt, sekt um erfðasyndina;
sem er að Adam át af epli skiln-
ingstrés góðs og ills. Því eigum við
öll að fara til helvítis, sama hve
grandvarlega við lifum – nema fyr-
ir óskiljanlega náð drottins, sem
fórnaði eigin syni til að bæta fyrir
þessa synd okkar!
Hver trúir nú á þessa
ógeðslegu kenningu?
Fæstir þeirra sem þó
kalla sig kristna. Eða
á upprisu holdsins eft-
ir dauðann og eilíft
líf? Hver trúir því að
Jesús hafi gengið á
vatninu og mettað
þúsundir með tveimur
brauðum og fimm
fiskum? Ekki trúði
presturinn því sem
kenndi mér krist-
infræði í framhaldsskóla. Hann
sagði að auðvitað hefði fjöldi
manns þarna fylgt fordæmi Jesú
og gefið af nesti sínu til að metta
þúsundirnar. Svona mætti áfram
rekja kennisetningar kristninnar,
sem fáir trúa á. Hví skyldum við
ætla flestum múslimum meiri bók-
stafstrú en Íslendingum almennt?
Sannleikurinn er sá að það virð-
ist flestum trúarbrögðum sameig-
inlegt að segja að náð guðs sé
hvarvetna, fólk þurfi bara að taka
henni. Og þetta viðhorf felur í sér
bjartsýni, það að fólk leggi sig
fram um að gera sitt besta og lifa í
tillitssemi við annað fólk. Það var
engin uppfinning Jesú frá Nasaret
að „þér skuluð gera öðrum svo
sem þér viljið að þeir geri yður“.
Þetta virðist sameiginlegt flestu
fólki sem trúir á guð, og þetta er
líka viðhorf flestra okkar sem er-
um trúleysingjar. Ef við trúum því
að allt sé að fara til fjandans, allt
sé vonlaust, þá getum við ekkert.
En ef við trúum því að það skipti
máli hvað við gerum, þá fyllumst
við atorku. En aðrir trúa á bók –
Kóran eða Biblíu – og þá auðvitað
á mann, sem túlkar bókina. Því
þessar bækur eru svo fullar af úr-
eltri vitleysu, að ekki verður mark
á þeim tekið án slíkrar túlkunar.
Þetta bókstafstrúarfólk gerir guð
ábyrgan fyrir sinni eigin heimsku
og þröngsýni og virðist þá fátt til
ráða. Minnumst þess að þannig var
kristni á Íslandi fyrir ekki löngu,
almennt ríkjandi var ótti og of-
sóknarkennd, sem teldist sturlun
nú á tímum. Þessu lýsti Halldór
Laxness vel í ritgerð sinni: Inn-
gangur að Passíusálmunum, 1932.
Heimóttarskapur
moskufjenda
Eftir Örn Ólafsson
»Múslimar eru sem
fólk flest, almennt
talað.
Örn Ólafsson
Höfundur er bókmenntafræðingur í
Kaupmannahöfn.
- með morgunkaffinu