Morgunblaðið - 09.09.2013, Qupperneq 39

Ný bók að vestan
Verð aðei
ns 2.800
kr.
Bækurnar að vestan fást í bókaverslunum um land allt og víðar.
Vestfirðingar í blíðu og stríðu
Hemmi Gunn er aðal söguhetjan í þessu hefti af Mannlífi og sögu.
Hann dvaldi mikið hér fyrir vestan eins og mörgum er kunnugt.
Enda átti hann vinum að mæta á ættarslóðum, með fóstru sína í
fararbroddi. Að öðru leyti er þetta hefti stútfullt af allskonar efni.
Bæði af léttara og alvarlegra tagi. Sem sagt: Vestfirðingar í blíðu og
stríðu, lífs og liðnir.
„Ekki er ég neitt hræddur um, að ykkur
mistakist með þjóðhátíðina. Einungis
að þið ekki skammist ykkar fyrir að vera
eins og þið eruð. Það er mesta heimska
að skammast sín fyrir, þó maður sé
fátækur og geti ekki spilað stórþjóð.“
„Einar Oddur sagði þegar menn einu
sinni sem oftar vildu eyða langt um
efni fram úr tómum ríkiskassanum:
“Það er ekkert svo áríðandi á
Íslandi að ekki megi fresta því.”
Ekki kunnu allir að meta slíka
hreinskilni, þó undir niðri
viðurkenndu flestir að hann hefði lög
að mæla þá sem oftar.“
„Já, nei, sko, sjáðu til væni.
Stór hluti af þessu liði þarna
á spítölunum er þar vegna
þess að það hefur étið yfir
sig. Og svo kýs það íhaldið
góði!“
„M/b Framnes ÍS 608 kom
nýtt og fánum skrýtt til
heimahafnar á Þingeyri
í júlí 1963. Eitthvert það
allra fallegasta skip sem
menn sáu á þeim árum.
Var í eigu Kaupfélags
Dýrfirðinga. Minnir á forna
frægð!“
Í mynni Dalsdals, utan Lokinhamra
í Arnarfirði, er stór lind með mjög
heilnæmu vatni. Það hafði að sögn
lækningamátt við öllum mannlegum
krankleika. Sá galli var á, að ekki var
gott að ná því á réttan hátt, svo að
það verkaði. Það varð sem sagt að ná
því eldsnemma að morgni dags, áður
en hrafn flygi yfir.
„Auðvitað Vestfirðingur!
Margir segja að Vestfirðingar
séu sér á báti. Minnsta
kosti var hann það hann
Guðmundur Angantýsson,
sem gekk undir nafninu Lási
kokkur. Hann var frá Gullhúsá
á Snæfjallaströnd, en alinn
upp í Bolungarvík.
„Og þá var nú fjörugt á
Siglufirði, helvítis fyllerí á
sumum skipum. Stundum
fengu drengirnir ekkert
nema rúgbrauð og snarl,
vegna þess að kokkarnir
voru á fylleríi. Það var minnst fyllerí hjá mér. Ég smakka
vín ekki mikið. Ég hafði alltaf kaffi og pönnukökur handa
drengjunum klukkan þrjú á daginn, hélt sama sið og í
gamla daga. Allir sjómenn sem ég hef verið samtíða hafa
verið mér góðir og aldrei kvartað undan mat hjá mér. Lási?
Hann Lási klárar þetta, sögðu þeir. Sjómenn vilja hafa gott
að éta. Þeir þurfa þess með og því skyldu þeir ekki fá það?
Þeir borga matinn sjálfir.“Svo kvað Lási kokkur.“
„Hemmi vildi ekki fara í sumar fjölsóttar verslanir. Síst einn. En einu sinni fórum við til Rutar í Gamla
bakaríinu á Ísafirði. Hún átti í okkur hvert bein og stjanaði við okkur. Gaf okkur kaffi og nýbakað
brauð af nýrri tegund og íslenskt smjör. Hvað annað? Rut var nákvæmlega sami karakterinn og
Hemmi: Elskuleg, brosandi og hvers manns hugljúfi. Spurði um allt milli himins og jarðar á sinn hátt.
Einlægni og einhver óútskýranleg væntumþykja skein alltaf í gegn hjá þeim báðum.“
„Einna þekktust skipa þeirra feðga frá Hvammi og stærstu, eru
Snæfell EA 740, 165 brúttólestir, yfirsmiður Gunnar Jónsson, sjósett
1943 og Húni II. HU 2, 130 brúttólestir, sjósettur 1963. Hönnuður
og yfirsmiður Tryggvi Gunnarsson. Húni II, ber með sér fagurt hand-
bragð og skarpskyggni skapara síns og annarra sem fóru höndum
um og formuðu fagrar línur líkama skipsins undir vökulu auga. Nú
ber Húni II einkennisstafina EA 740 sem Snæfell bar áður.“
Sýnishorn úr bókinni:
Ný
b k
að
ves
tan
Gunnlaugur Júlíusson frá Móbergi á Rauðasandi með Eddu Heiðrúnu
Backman, leikkonu, stödd á Grensásdeildinni þegar bók hans,
Að sigra sjálfan sig, kom út hjá Vestfirska forlaginu 2009.
Afrek Vestfirðingsins og ofurhlauparans Gunnlaugs Júlíussonar á síðustu
árum í langhlaupum hafa vakið þjóðarathygli. Þegar Gunnlaugur byrjaði sinn
hlaupaferil var hann tæplega 42 ára gamall, vel yfir 90 kíló að þyngd, reykti
eins og strompur og skvetti í sig öðru hvoru. Hlaup voru eitthvað sem hann
vissi vel að voru ekki hans deild.
"Þessi bók er tekin saman með það í huga að hún geti orðið einhverjum
hvatning til að takast á við sjálfan sig á einhvern hátt. Sú barátta er ekki
alltaf auðveld en þeir sigrar sem eru unnir á slíkum vettvangi standa þó
framar flestum öðrum sigrum", sagði Gunnlaugur.“
300,000,- kr. af sölu bókarinnar runnu til Grensáss.