Ský - 01.06.2007, Síða 17

sk‡ 17
ÉÉ
ÉÉÉ
É
árið sem Júríj Gagar ín var skot ið út í geim inn og Berlín ar múr inn var reist ur fædd ist ég á þess ari af skekktu
eyju rétt sunn an við Norð ur pól inn.
Ég var kalda stríðs barn sem lifði í stöð ug um
ótta við kjarn orku styrj öld, lá oft and vaka
á nótt unni og stund um þeg ar ég svaf sá ég
sprengju falla og kjarn orku svepp inn stíga
upp í mið borg Reykja vík ur. Heims frið ur inn
hékk á blá þræði og í dag blöð um var hamr að
á ógn inni. Iðu lega birtu þau landa kort
af Ís landi þar sem sjá mátti hversu hratt
geisla virkn in myndi ná að dreifa sér frá
skot mark inu, banda rísku atóm stöð inni í
Kefla vík, yfir aðra hluta eyj ar inn ar. Allt líf
myndi þurrkast út.
Rík ur lög fræð ing ur í Reykja vík byggði
kjarn orku byrgi í garð in um hjá sér og lét
þau boð út ganga að hann væri með byss ur
í byrg inu og myndi skjóta með köldu blóði
alla sem reyndu að troða sér þar inn.
Þá var Banda ríkja for seti dýr ling ur en
djöf ull inn hét mörg um nöfn um: Krus hchev,
Brez­hnev, An dropov og Tsjernenkó.
Leið tog arn ir höfðu líf allra jarð ar búa í hendi
sér. Sagt var að á skrif borð um þeirra log aði
rauð ur hnapp ur og ef þeir ýttu á hann væri
dóms dag ur upp runn inn.
Á þess um árum var allt ann að hvort vinstri
eða hægri, hvítt eða svart, blátt eða rautt.
Styrj ald ir geisuðu víða um heim, á
Ind landi, í Ví etnam og við Ís lend ing ar
stóð um í stríði við Eng lend inga þar sem
barist var um yf ir ráð yfir þorski og sjó.
Rússa grýl an var í skyggi leg fram halds saga
í Morg­ un blað­ inu og Uncle Sam var kon ung ur
myrkra verk anna í mál gagni komm ún ista,
Þjóð­ vilj an um. Ó­ða verð bólga grass er aði og
það ein asta sem skyn sam legt var að gera við
pen inga var að eyða þeim strax áður en þeir
brynnu upp í vös un um. Þá voru ár dag ar
rann sókn ar blaða mennsk unn ar. All ir fylgd ust
með Bob Wood ward og Carl Bern stein
sem settu heim inn á ann an end ann með
upp ljóstr un um sín um um Wa terga te.
Á þeim tíma seldi ég dag blöð fram an við
að al póst hús ið í mið borg inni. Sal an var treg
því öf ugt við er lend stór blöð sem sögðu hvað
gerst hafði voru grein ar ís lensku dag blað anna
bara stað fest ing á að ekk ert var að ger ast á
eyj unni. Tíð inda leys ið var slíkt að eitt sinn
var fyr ir sögn á for síðu helsta æsifrétta blaðs
lands ins: Eng­ in sól í dag­ en hug­s an leg­a á
morg­ un. Til að glæða söl una brá ég iðu lega á
það ráð að skálda upp fyr ir sagn ir og hróp aði
hátt svo und ir tók í stræt inu: „ Nixon ját ar“,
„Kiss in ger hand tek inn“. Ef það var ekki
nógu á hrifa ríkt kall aði ég: „Lík fannst í
kjall ara í Reykja vík“, „Morð á Njáls götu“.
Þeir sem gleyptu við lyg inni voru
heildsal ar og skrif stofu menn á harða hlaup um
sem máttu eng an tíma missa. Hugs un ar laust
keyptu þeir blað ið og héldu ferð sinni
á fram.
Á þrett ánda ári var á hugi minn á blöð um
og blaða mennsku ó drep andi. Til að kom ast
í tæri við þann helgi dóm sem blaða mennska
er réðst ég sem send ill á Tím ann, mál gagn
fram sókn ar manna. Tím inn var að al lega
les inn í af skekkt um sveit um á þess ari
ein angr uðu eyju. Þar var sjaldn ast skrif að
um heims mál in því þau höfðu eng in
á hrif á nyt ina í kún um og komu því ekki
ís lensk um bænd um við. Helstu frétt ir voru
af sauð burði, kali í tún um, bar áttu mál um
bænda og ein asta al þjóð lega inn legg ið voru
teikni mynd ir af Denna dæma lausa.
Þó ekki væri ver ið að af hjúpa stærstu
sam særi heims ins á rit stjórn ar skrif stof unni
ríkti þar sér stök há tíð leg stemn ing sem hafði
djúp á hrif á mig. Einn blaða mað ur inn var
gam all, með úfið grátt hár og al skegg. Þeg ar
ég bank aði á dyr hans heyrð ist alltaf djúp
rödd inn an úr her berg inu og þeg ar ég opn aði
lá pípu reyk ur yfir öllu. Nær guð dómn um
komst ég aldrei og upp frá þeim tíma varð
Half and Half pípu tó baks lykt in ang an af
vís dómi. Í gegn um þykk an reyk inn sá ég
móta fyr ir bóka hill um troðn um af guln uð um
bréf um og tíma rit um sem stóðu í stöfl um og
eng inn henti reið ur á nema hann. Þetta
var skipu lagt kaos og þyrfti hann á blaði
að halda gekk hann rak leið is að því. Þessi
hálf guð skrif aði heilu síð urn ar á dag og sendi
frá sér bæk ur með reglu legu milli bili.
Lík lega hef ég aldrei ver ið ham ingju sam ari
en þá köldu vetr ar daga þeg ar ég leið um
mið borg ina á reið hjól inu með hug ann full an
af fram tíð ar draum um. Mig dreymdi um að
verða strax gam all vit ur mað ur sem tott aði
pípu, nið ur sokk inn í að hamra á rit vél ina
texta sem kom mann kyn inu við.
Þeg ar ég var sautján ára kom fé lagi minn til mín og spurði
hvort við ætt um ekki að skella okk ur upp á há lend ið.
„Við get um far ið tveir sam an, lagt bíln um og geng ið um í hraun inu,“
sagði hann brenn andi í and an um.
„er ekki hætta á að við vill umst?“ spurði ég.
„nei, nei, þetta er ekk ert mál,“ svar aði hann. „Ég verð með landa kort
og átta vita.“
„en kanntu á hann?“
„já, já. mað ur þarf bara að muna að vest ur er alltaf til vinstri.“
Þessi fé lagi minn komst til met orða í ís lensku sam fé lagi. hann býr yfir helsta eig in leika
Ís lend inga sem er fólg inn í því að vera trúr sinni sann fær ingu
og láta hvorki skyn semi né stað reynd ir trufla sig.
sky
,