Reykjalundur - 01.06.1952, Blaðsíða 4

ÓSKAR J. ÞORLÁKSSON:
Borgin, sem ekki fær dulizt.
Fyrir allmörgum árum var ég sem oftar
staddur í Reykjavík og hafði svo til talazt,
að systir mín, sem heima átti í Vestmanna-
eyjum, skyldi koma til Reykjavíkur og láta
rannsaka sig á Vífilsstöðum, meðan ég væri
hér syðra. Hún hafði verið lasin um nokk-
urt skeið, legið um tíma, en ekki fannst
henni þetta geta verið neitt alvarlegt, en
læknir hafði þó ráðlagt henni að fara til
frekari rannsóknar.
Sjálfsagt hefur læknirinn gert sem minnst
úr lasleika hennar, því að hún var svo bjart-
sýn, að hún taldi víst, að þessi ferð til Vífils-
staða yrði aðeins til þess að staðfesta það
að ekkert verulegt væri að sér og að hún
fengi að fara heim aftur næstu daga.
Við fórum til Vífilsstaða eins og ráðgert
var og yfirlæknirinn hóf strax rannsókn sína
og ég fylgdist með þeim inn í ljósastofuna,
þar sem gegnumlýsingin fór fram. Þegar svo
athuguninni var lokið, féll dómurinn, og hann
var á þá leið, að blettir væru í báðum lung-
um, eða jafnvel sár, svo að ekki kæmi ann-
að til mála en að leggjast strax á sjúkrahúsið.
Þessi dómur olli auðvitað sárum vonbrigð-
um, en læknirinn var mildur og skilnings-
góður og sjálfur reyndi ég að hughreysta
systur mína eftir beztu getu. Alhr geta
gert sér í hugarlund, að þetta var þungur
dómur fyrir tvítuga stúlku, hún hlaut að
hugsa með sér: hvað er framundan, fæ ég
heilsuna aftur eða er þetta einskonar dauða-
dómur? En hér fór þó allt betur en áhorfðist.
Systir mín dvaldi ekki nema rúma 6 mánuði
á Vífilsstöðum. Hún einsetti sér að halda sem
bezt allar settar reglur og lifa sem heilbrigð-
ustu lífi og vinna gegn sjúkdómnum af öllu
lífs og sálarþreki. Með Guðs hjálp, umhyggju
Óskar J. Þorláksson.
góðra lækna og hjúkrunarfólks batnaði henni
svo fljótt, að hún var útskrifuð af hæhnu
eftir rúma 6 mánuði og var það óvenjulega
stuttur tími, og hún var svo heppin að eiga
gott heimili, sem gat látið henni líða vel,
og því styrktist hún smám saman og náði
fullri heilsu.
Þetta atvik, sem hér hefur verið greint frá,
rifjaðist upp fyrir mér, er okkur hjónunum
Reykjalundur
2