Reykjalundur - 01.06.1964, Side 18

VALBORG BENTSDÓTTIR:
LJÓÐ
Hilling
Gætirðu um stund
látið þreytuverk vanans
líða úr brjósti þínu
og gengið á vit
þess lífs,
sem þú þráir.
Gætirðu rutt þér braut
gegnum myrkviði
hópmennskunnar
og brotið þá hlekki,
sem binda þig
við múr hefðarinnar.
Gætirðu gengið einn
um akurlönd dugnaðarins
án þess að verða
þræll moldarinnar.
Gætirðu séð
sælkerann matast
án þess
að ánetjast
venjum hans.
Gætirðu komizt gegnum
þrengingarnar
og fundið frelsi þitt.
En gættu þín
þú verður
hungurmorða
á leiðinni.
Nekt
Ég rís upp
í morgunsárið
og fletti af mér
blekkingarsæng
draumsins
og ég skynja
að ég er nakin
og ég blygðast mín.
En nú
þegar ég er þess
albúin,
að afneita
lífslyginni
á ég ekki
einu sinni
fíkjublað
til að hylja
nekt mína.
Ljóðið um Ragnar
Tónar týndra laga
töfrum sungu í blæ.
Gömul gleðisaga
gisti Ingólfs bæ.
Rjóð varð rós í haga
Ragnar kom um sæ.
Ilmbjörk ungra runna
angan nýja bar.
Gliti geislabrunna
gulli sló um mar
mjallbjört morgunsunna
meðan Ragnar var.
Haustsins nálgast nætur
napurt kveður blær.
Höfði drúpa dætur
dimmir landnáms bær.
Regn á rökkrið grætur.
Ragnar fór í gær.
Mistök
Upphaflega sagan
var ætluð handa tveim
og átti að vera skráð
á sama blaði.
Hún átti líka að vera
aðeins handa þeim,
sem áttu blóm sín geymd
við hjartastaði.
En ég var eins og nátttröll,
sem nennti ekki heim
og njörvaðist sem steinn
á skökku blaði.
16
Reykjalundur