Reykjalundur - 01.06.1964, Qupperneq 29

stök vandvirkni og afburða afköst, enda fágæt-
lega fjölhæf og hagvirk í allri handavinnu.
En líka þessa sterku og athafnasömu konu sóttu
berklarnir heim. A bezta aldri var hún langdvöl-
um bundin við sjúkrabeð heima eða á spítölum,
og tvær dætur á æskuskeiði tók þessi vágestur frá
henni.
En Ólöfu var ekki auðveldlega á kné komið.
Þótt líkamsheilsan hlyti óbætanlegt áfall, var hug-
urinn og atorkan æ hið sama óðar en hún fékk
aftur fótum á gólf stigið. Er Ólöf kom að Reykja-
lundi, tók hún þegar að sér saumaskap á fatnaði
starfsstúlkna og öllu öðru taui, sem heimilið
þurfti með, og hafði hann á hendi meðan kraftar
entust. Þetta geysimikla starf leysti Ólöf af hendi
með þeirri trúmennsku, atorku og ágætum, sem
hún var alþekkt að, enda mun heimilið að Reykja-
lundi enn búa lengi að handaverkum hennar.
Þeir, sem kynntust Ólöfu aðeins síðustu ár
hennar á Reykjalundi, sáu þar eflaust aðeins há-
aldraða konu, uppgefinn sjúkling, útslitið gamal-
menni. En í minningu okkar eldri vistmanna verð-
ur hún ávallt hún Ólöf —- athafnakonan með ó-
hugandi lífsvilja og ótrúlegu starfsþreki, hagleiks-
konan, hvers handbragð og verksháttur lét sig
aldrei án vitnisburðar -— og í einu sem öðru heil-
steypt, stórbrotin gerðarkona, sem skipaði sitt
rúm hvarvetna svo að eftir var tekið.
Ingibjörg Þorgeirsdóttir.
STEINUNN PÁLSDÓTTIR
frá Nikulásarhúsum í Flj ótshlíð var fædd 16. maí
1912. Þar austur frá lifði hún æskuárin, og það-
an lá leið hennar út í lífið til ýmissa starfa. Með-
al annars vann hún allmörg ár sem starfsstúlka
við sjúkrahúsið á Siglufirði. Einnig vann hún
um skeið á Stúdentagarðinum í Reykjavík. Fór-
ust henni öll störf vel úr hendi, enda allt í senn
ötul og samvizkusöm, vandvirk og hagvirk. Hún
var og snyrtikona hin mesta og smekkvís á klæðn-
að sem annað.
Það urðu örlög Steinunnar að verða að stríða
við þungbært heilsuleysi árum saman. Dvaldi hún
þá ýmist á sjúkrahúsum eða hælum, Meðal annars
langdvölum á Vífilsstöðum og Reykjalundi. En
þótt hún gengi aldrei heil til skógar, verður mér
minnisstætt, hversu hún ávallt lagði fram krafta
sína og gekk að vinnu með okkur vistfólkinu fram
að síðustu stundu með þeirri ósérhlífni, sem henni
var lagin.
Steinunn var kona mjög félagslynd og hafði oft
ýmiss störf á hendi í félagsskap sjúklinga bæði á
Vífilsstöðum og Reykjalundi og sýndi þar sem
annars staðar sérstakan dugnað og skyldurækni.
Hún var næmlynd og viðkvæm í lund og mátti
ekkert aumt sjá, söngelsk og ljóðelsk og unni því
sem fagurt var, en fékk þess minna notið en
skyldi.
Steinunn var til hvíldar borin í faðmi sinnar
fögru heimabyggðar laugardaginn 2. nóvember
1963.
Ingibjörg Þorgeirsdóttir.
JÓN BENJAMÍNSSON
skipstjóri og útgerðarmaður frá Norðfirði var á
sínum tíma talinn einn hinna mestu athafnamanna
og sjósóknara austur þar. Skorti þar hvorki á
27
Reykjalundur