Fréttablaðið - 25.02.2017, Qupperneq 96

Við Karólína erum búnar að vinna lengi saman, alveg frá 2001, þá gaf ég út geisla-disk með lögum og ljóðum eftir íslenskar
konur og Karólína var ein af þeim. Í
framhaldi af því frumflutti ég tvö
verk eftir hana í Skálholti, hún var
þá staðartónskáld þar. Annað verk-
ið heitir Na Carenza og ég ætla að
syngja það núna í dag,“ segir Ásgerð-
ur Júníusdóttir mezzo-sópran sem
sér um sönginn á síðdegistónleikum
í Safnahúsinu við Hverfisgötu í dag
klukkan 16. Þeir eru tileinkaðir söng-
verkum Karólínu Eiríksdóttur tón-
skálds. Auk Ásgerðar koma þar fram
Tinna Þorsteinsdóttir píanóleikari,
Guðrún Hrund Harðardóttir víólu-
leikari og Matthías Nardeau óbóleik-
ari. Þau hafa áður leikið og frumflutt
verk eftir Karólínu og hlotið lof fyrir.
Einnig mun Hjálmar H. Ragnars-
son tónskáld ræða við Karólínu um
tilurð verkanna.
Ásgerður hefur nýlokið þátttöku í
óperunni Magnús/María eftir Karól-
ínu, í uppfærslu sænska leikstjórans
Suzanne Osten sem Ásgerður segir
að sé „femínisti númer eitt“. „Það
var hún sem samdi lagið við Áfram
stelpur,“ upplýsir hún og bætir
við að Magnus/María sé femínísk
sýning sem hafi verið sett upp víða
á Norðurlöndunum síðustu þrjú
árin og alls staðar fengið feiki góða
dóma. Meðal annars hafi hún verið
sýnd í Þjóðleikhúsinu á listahátíð
árið 2015.
Þess má geta að um frammistöðu
Ásgerðar í lokasýningunni í Stokk-
hólmi sagði gagnrýnandi Dagens
Nyheter að þrátt fyrir að í slíku verki
væri það alltaf hópurinn sem væri
stjarnan þá yrði sérstaklega að geta
hinnar hlýju og fljótandi mezzo-
raddar Ásgerðar.
Á síðdegistónleikunum í dag
verður Íslandsfrumflutningur á
tveimur nýjum lögum eftir Karó-
línu, þau eru samin við ljóð eftir
Steinunni Sigurðardóttur og Sjón,
eiginmann Ásgerðar. „Við Tinna
Þorsteins ákváðum að nota tæki-
færið til að halda tónleika og kynna
Karólínu þegar Magnús/María var
sett upp í þjóðaróperunni í Helsinki
og Borgarleikhúsinu í Stokkhólmi.
Þessi tvö lög voru meðal þess sem
þar var á efnisskránni en þau hafa
aldrei heyrst hér á landi áður,“ segir
Ásgerður.
Karólína og Ásgerður vinna nú að
gerð geisladisks sem er væntanlegur
með haustinu.
Aðgangur að tónleikunum í dag
er ókeypis og allir eru velkomnir
meðan húsrúm leyfir.
Söngverk
Karólínu og
tónskáldaspjall
Ásgerður Júníusdóttir mezzo-sópran
þekkir vel til söngverka Karólínu Eiríks-
dóttur. Í dag verða síðdegistónleikar í
Safnahúsinu við Hverfisgötu, þar flytur
hún nokkur þeirra, meðal annars tvö ný.
Við Tinna ÞorSTEinS
ÁKVÁðum að noTa
TæKifærið Til að Halda
TónlEiKa og Kynna KarólÍnu
ÞEgar magnúS/marÍa Var
SETT upp Í ÞJóðarópErunni Í
HElSinKi og BorgarlEiKHúS-
inu Í SToKKHólmi.
Ásgerður ætlar meðal annars að syngja tvö lög á tónleikunum í dag sem aldrei hafa verið flutt á Íslandi áður. Fréttablaðið/GVa
Gunnþóra
Gunnarsdóttir
gun@frettabladid.is
Leikhús
Þórbergur
HHHHH
edda Productions
Tjarnarbíó
leikarar: Birna Rún Eiríksdóttir, Frið-
rik Friðriksson, María Heba Þorkels-
dóttir og Sveinn Ólafur Gunnarsson
leikstjóri: Edda Björg Eyjólfsdóttir
leikgerð: Edda Björg Eyjólfs-
dóttir, Sveinn Ólafur Gunnarsson og
hópurinn
leikmynd: Stígur Steinþórsson og
Bjarni Þór Sigurbjörnsson
búningar: María Th. Ólafsdóttir
lýsing: Kjartan Darri Kristjánsson
tónlistarval og hljóðmynd: Stefán
Már Magnússon
Kóreógrafía: Birna Björnsdóttir
Tjarnarbíó, í samstarfi við Eddu
Productions, býður leikhúsgestum
að vera áhorfendur í sjónvarpssal
þar sem gesturinn er enginn annar
en hinn margrómaði rithöfundur
Þórbergur Þórðarson. Sýningin Þór-
bergur var frumsýnd nú á fimmtu-
daginn þar sem kafað er ofan í líf og
áhrifavalda skáldsins með hjálp frá
manninum sjálfum.
Víðfrægt viðtal Magnúsar Bjarn-
freðssonar viðÞórberg á RÚV mynd-
ar grunnstoðir sýningarinnar en
samræður þeirra tveggja eru krydd-
aðar með innskotum úr fortíðinni,
upplestrum og tónlist. Edda Björg
Eyjólfsdóttir, Sveinn Ólafur Gunn-
arsson og hópurinn reyndar allur er
skrifaður fyrir handritinu oghefur
greinilega lagst í mikla rannsóknar-
vinnu. Í leikskrá stendur að hópur-
inn hafði notið aðstoðar rithöf-
undarins Péturs Gunnarssonar við
mótun leikgerðarinnar. Hópavinna
af þessu tagi er erfið í úrvinnslu. Í
þetta skipti eru afleiðingarnar þær
að djúp rannsóknarvinnan skilar
sér ekki í innri kjarna og gangverk
handritsins. Persónur þróast lítið og
of mikið er treyst á texta Þórbergs í
staðinn fyrir að nálgast hann á nýjan
hátt.
Friðrik Friðriksson snýr aftur á
leiksvið eftir að hafa sinnt öðrum
verkefnum tímabundið og fær það
gríðarstóra verkefni að líkamna sjálf-
an Þórberg. Friðrik fellur ekki ofan í
gryfju eftirhermunnar heldur skilar
hlutverkinu á sínum eigin forsend-
um og gerir það af mikilli næmni.
Nákvæmar líkamshreyfingar og mál-
rómur gefa til kynna mann sem aldr-
ei fann sig almennilega í samfélagi
manna og sjálfhverfan
er honum stundum
til ama. Sjónvarps-
manninn Magnús
leikur Sveinn Ólaf-
ur, hann fer bæði
vel með texta og
skapar geðþekkan
og taugaveiklaðan
mann á sviðinu,
vandamálið er að
persóna hans er eins
konar spurningabanki
í handritinu fremur en
heildstæður karakter.
Slíkt takmarkar túlkun.
María Heba Þorkelsdóttir
sýnir, í frekar óþakklátu hlutverki
Margrétar Jónsdóttur, hversu góða
kómíska tímasetningu hún hefur.
Sólu leikur Birna Rún Eiríksdóttir
og kemst hún ágætlega frá því en
hefði mátt sýna meiri tilfinningaleg
blæbrigði þegar samband þeirra Þór-
bergs er í andarslitrunum.
Í leikstjórastólnum situr Edda
Björg og ræðst hún ekki á garðinn
þar sem hann er lægstur enda liggur
nánast allt líf Þórbergs undir. Fínar
áherslur og góður grunnur sýning-
arinnar líða fyrir skort á áherslu-
breytingum, bæði í handriti og sviðs-
hreyfingum. Framvindan treystir of
mikið á endursögu og innri heimur
sýningarinnar er frekar óskýr. Eftir
hlé kemur aftur á móti sterkasta
atriði verksins þar sem fortíð og
nútíð fléttast saman á áhrifaríkan
hátt og tilfinningalíf höfundarins
opnast upp á gátt í virkilega áhrifa-
ríkri og vel leikstýrðri senu.
Einfaldleikinn er ríkjandi í leik-
mynd þeirra Stígs Steinþórssonar
og Bjarna Þórs Sigurbjörnssonar:
Fremst á sviðinu eru tveir stólar þar
sem þeir Magnús og Þórbergur ræða
saman en aftast er fjölnota hvítt tjald
sem notað er til að varpaá myndum
og gefa áhorfendum tækifæri til að
gægjast inn í aðrar og stærri víddir.
Leikmyndin er sprengd út með
ágætu hljóð- og tónlistarvali Stef-
áns Más Magnússonar en stundum
verður of mikið af því góða, s.s. þegar
Magnús fer með ljóðabrot undir
tónum Claude Debussy. Búningar
Maríu Th. Ólafsdóttur eru fagur-
lega hannaðir að vanda, látlausir en
úthugsaðir. Sömu sögu má segja um
ljósahönnun Kjartans Darra Krist-
jánssonar sem er lágstemmd en
smellpassar sýningunni.
Snilli Þórbergs Þórðarsonar
ljómar í gegnum sýninguna enda
var hann stílisti mikill með einstaka
sýn á bæði þennan heim og mögu-
leika handanheima, allífið og ast-
ralplanið. Hljóðbrotin þar sem rödd
skáldsins hljómar eru óborganleg
og gefa sýningunni mikið. Ekki er
Friðrik síðri í sínu hlutverki. Aftur á
móti eru taktbreytingarnar of fáar
og sýningin kemst aldrei á hið æðsta
plan þrátt fyrir spennandi fyrirheit
en þó er lokaatriðið sérlega eftir-
minnilegt.
Sigríður Jónsdóttir
NiðursTaða: Friðrik Friðriksson á
sviðið en leikræn úrvinnsla er misjöfn.
Hin stóra persóna
Friðrik fær það gríðarstóra verkefni að
líkamna sjálfan Þórberg.
Fréttablaðið/EyÞór
2 5 . f e b r ú a r 2 0 1 7 L a u G a r D a G u r44 M e N N i N G ∙ f r É T T a b L a ð i ð
menning
2
5
-0
2
-2
0
1
7
0
4
:3
5
F
B
1
1
2
s
_
P
0
9
6
K
.p
1
.p
d
f
F
B
1
1
2
s
_
P
0
8
1
K
.p
1
.p
d
f
F
B
1
1
2
s
_
P
0
1
7
K
.p
1
.p
d
f
F
B
1
1
2
s
_
P
0
3
2
K
.p
1
.p
d
f
A
u
to
m
a
tio
n
P
la
te
re
m
a
k
e
: 1
C
4
F
-B
D
2
8
1
C
4
F
-B
B
E
C
1
C
4
F
-B
A
B
0
1
C
4
F
-B
9
7
4
2
7
5
X
4
0
0
.0
0
1
2
A

F
B
1
1
2
s
_
2
4
_
2
_
2
0
1
7
C
M
Y
K