Svava - 01.11.1898, Blaðsíða 16

208 HIN EÉTTA 08 HTN RANGA MTSS ÖALTON.
’Eins og J)ér heyrið, tular hún óráð', sagði Jack,
’Já, vesalings stúlkan. Ég skii ekkert í hver hiín
getur verið1, sagði Eiríkur í lágum róm.
’Eg veit það ekki. Það hefir eitthvað undarlegt
koniið fyrir hana. I fyrstu kannaðist liún við nafn yð-
ar, en svo kom óráðið*.
’Væri ekki róttast að sækja læknir?' sagði Eiríkur.
’Ég ætla að lækna hana‘, sagði gamla konan. ’Það
er ekki í fyrsta sinn að ég á við þessa veiki, og stúlk-
an mun varla dej'jak
Eiríkur svaraði ekki, því eftirtekt hans dróst ósjálf-
rátt að stúlkunni, sem aftur var byrjuð að tala.
’Eiríkur Brentrvood1, sagði hún við sjálfa sig. ’En
hvað nafnið er fallegt. Ég er viss um að mér lízt vel á
hann, þegar ég fæ að sjá hann‘.
Enda þótt Eiríkur vissi að hún talaði óráð, hitnaði
hönum samt um hjartaræturnar þegar hann heyrði hana
nefna nafn sitt svona þægilega. Hann gat nú ekki
lengur ruisskilið tilfiuningar sínar, það var ekki með-
aumkun heldur ást, sem hun hafði vakið hjá Íionum.