Svava - 01.11.1898, Blaðsíða 25

LEO TOLSTOl.
217
Fyrst gekk liann á hermanna-skóla, og varð nndir-
foringi; las síðan lög í 3 ár, en þá er hann komst á
myndugs-aldnr, gaf hann skóLum og námi góðan dag,
settist að á herragarði sínum og hafði alt í sukki að
sið rússneskra höfðingja, en lét landsetana vinua fyr-
ir sér.
Árið 1851 fór hann með hróður sínum austur til
Kakasus-fjalla og gekk í herinn. Þar reit hann sínav
fyrstu hækur : „Kósakkana" og „Æska og unglings-ár“.
„Ég tók að rifa bœkur bara til þess, að ná í peninga
og lof manna“, segir hann sjálfur í ,skriftamálum‘ síimm.
,Og ég reit eins og ég lifði'. Samkvæmt þessari yfirlýs-
ing þaggaði hann niður alt hið góða, sem í honum bjó
og sem hann unni, en hieypti háðinu og öðrum löstum
af stokkunum, því þá reit hann að vilja ,jólhsins“.
,Og þetta hepnaðist' bætir hann við, ‘bæði fé og lofi
rigndi yfir mig‘.
Hann tók þátt í ,Krím‘-stríðinu, en varð brátt leið-
ur á herhúða-lífinu, yfirgaf herinn og settist að á óðals-
eign sinni. Þá var hann þegar orðinn al-kunnur sem
rithöfundur bæði í Péturshorg og Moskwa. Nú tók hann
aftur að rita.
Árið 1872 gekk hann að eiga unga stúlku, er ekki
var afaðli komin. Hún hét Soífia Behrs, dóttir doktors