Svava - 01.11.1898, Page 26

218
LEO TOLSTOI.
nokkurs, er var gyðinguv að ætt, en liafði tekið kristna
trú. Ættingar hans skoðuðu hjónahand þetta seiu
hneyxli; en þrátt fyrir það hefir hjónahand þeirra verið
ánægjulegt. Konan hans her takmarkalausa virðing fyr-
ir nianni sínum, og lienni er það þakknð, að fjárhagur
Tolstoi’s er ekki verri en hann or, þrátt fyrir ýms af-
káraleg fyrirtæki, er ha nn hefir ráðist í.
Skáldsögur þær, er Tolstoi re.it hin fyrstu lijúskap-
arár sín, grundvölluðu til fullnustu frægð hans, um
leið og þær urðu honum stór auðsuppspretta. Þá er
hörn þeirra lijóna tóku að stálpast, fdkk kona hans því
til leiðar komið, að hann flutti sig til Moskwa, svo þau
gætu náð í mentun, en þvernauðugt var honum það.
Hann hafði það sameiginlegt við marga hændur, að liafa
bölvun á stórbæjum.
Þá er hér var komið sögunni, hafði Tolstoi geng-
ið í gegnum mjög alvarlegan, andlegan sjúkleik.
Hann hafði búið á óðalseign sinni og haft alt, er
dauðlegur rnaður getur óskað eftir af þessa lieims gæð-
um: hraustan líkama, óðöl og auð, hús ákjósanlegt,
skemtileg og gáfuð hörn, fagra konu, er unni lionum
hugástum, og skáldfrægð, er að verðugu hur nafn lians
um allan hinn mentaða heim. Og þó leið þessi maður
slíkar andlegar kvalir, að hanu varð alvarlega að hafa