Svava - 01.12.1899, Blaðsíða 27

SVAYA
2G7
IV, 6. ]
„Attu von áþurki?“ frétti bstri Páll.
„Það iæt ég Ó3agt. En ekkert erindi á ég á þe.mv
«n biskup fund og er betra að hvíla sig Jjaun daginri.
„En krakkarnii'? Þau þurfa þó líklega að fura til
yfirheyrslunnar, þó að þau hafi ekki lesið upp“.
,,Eg læt krakkana læra í vetur kverið sitt og ganga
svo til prestsius. En í sumar hafa þau anuað að hngsa
og starfa“.
Að svo mæltu sneri Páll hetri inu, staðnæmdist í
göngunum gegnt eldhúsiuu og kallaði til konu sinnar,
sem þar var að strokka rjómann : „Hvað líður fötunum
mínum? Ég þarf að fá þau ! “
„Þegar ég get“, svaraði hún og togaði bulluua af
alolli sinna mögru og óstyrku handa.
Páll hélt svo til kirkjunnar, er hann var búinn,
úsamt börnum sínum tveirn.
(Pramh.)