Svava - 01.03.1904, Síða 2

Saiin gekk i hvössura VÍncF'
©g hopaði vestur í Hellulaná
af himmgnæfum tind’.
Eg græt þig ekki, gainla árr-
Þú gafst mér ekki raart;
að vísu margan dimman dagr.
og draumsjón búna í skart, —
að vísu marga drauraa dýrð.
Þær dóu allar skjótt,
|>ví þær sem gátu lifað lengst-
Jjær lifðu — hálfa nótt.
Eg græt J>ig ekki, gnmla ár:
Þú gafst mér fjölmörg sár
— sem blæddu í holið, ótal öv,
og altof stúrnar brár. — —
Svo geng eg ]þá, við grannan staf,
frá gamlárs fjúki og ía,
með digran, þungan sorgar sjóð'
mót sól — ef nokkur rís.
II.
Hve nýjársdegi útsýn ev
á ýmsa vega heið: